Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Κωνσταντίνος Παπαίωάννου
Αξιότιμε κε Υπουργέ, Η γνώμη μου είναι ότι θα πρέπει να πριμοδοτούνται τα τυπικά προσόντα μόνο σε όσους επιθυμουν τη μετακίνησή τους σε άλλη υπηρεσία. Επίσης θα πρέπει να επιτρέπεται η υποχρεωτική μετάταξη υπαλλήλων μόνο εφόσον η υπηρεσία υποδοχής είναι κοντά στον τόπο της μόνιμης κατοικίας τους ( σε απόσταση που εξυπηρετείται με αστική συγκοινωνία). Διαφορετικά οι υποχρεωτικές μετατάξεις που αποτελέσουν όχημα οιονεί απολύσεων για όσους έχουν οικογενειακές υποχρεώσεις και στεγαστικά δάνεια. Επίσης στα κριτήρια θα πρέπει να συνεκιτμάται η συνυπηρέτηση συζύγων.
 
 
Viky
Κύριε Υπουργέ! Σίγουρα ΝΑΙ στην αναδιοργάνωση της Δημόσιας Διοίκησης, ίσως όμως θα έπρεπε να γίνει με τρόπο που δεν θα αλλάξει ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ τη ζωή κάποιων συμπολιτών μας (κυρίως κάποιων συγκεκριμένων κατηγοριών). Διότι πίσω από το χρόνο που πιέζει ασφυκτικά, από τα νούμερα και τους αριθμούς (που πρέπει να μας… βγουν), υπάρχουν ανθρώπινες ζωές-οικογένειες. Εγώ π.χ. είμαι κοντά στα 40, εργαζόμενη στον λεγόμενο «στενό δημόσιο τομέα», ως Ι.Δ.Α.Χ. διοικητικός ΔΕ. Όμως πριν…. πολλά χρόνια, πέρασα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών και μάλιστα σε πολύ καλή σειρά. Η ζωή όμως είναι ΤΟΣΟ απρόβλεπτη γιά ΟΛΟΥΣ, έτσι και εγώ, κάποια στιγμή αναγκάστηκα λόγω σοβαρών προβλημάτων να διακόψω τις σπουδές μου (έχοντας αφήσει μόνο 4 μαθήματα γιά τη λήψη του πτυχίου μου) και να επιστρέψω στην επαρχία, στον τόπο κατοικίας μου. Βρήκα όμως το κουράγιο και ξαναεπέστρεψα στα πανεπιστημιακά έδρανα και βρίσκομαι στη διαδικασία λήψης του πτυχίου μου, το χρωστάω στον εαυτό μου. Το σημαντικότερο όμως από ΟΛΑ, είναι πως είμαι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ εργαζόμενη στην οικογένειά μου. Μπορεί να μην έχω παιδιά, ζω όμως με την αδελφή μου, η οποία ανήκει ΔΥΣΤΥΧΩΣ στους μακροχρόνια άνεργους και την μητέρα μου, η οποία παίρνει μια… κουτσουρεμένη σύνταξη. Οι δυσκολίες ΠΟΛΛΕΣ, όπως άλλωστε και στις περισσότερες Ελληνικές οικογένειες. Τι γίνεται λοιπόν όταν μιά οικογένεια βρεθεί χωρίς κανέναν εργαζόμενο? Ως Ι.Δ.Α.Χ. διοικητικός ΔΕ, κινδυνεύω να απολυθώ (έστω κι αν κάποια στιγμή θα μπορώ να αλλάξω κατηγορία, σε διοικητικό ΠΕ). Εγώ και η αδερφή μου, όπως ΟΛΟΙ άλλωστε, προσπαθούμε να το… παλέψουμε! Με τι όμως? Με μιά ΜΟΝΟ σύνταξη (της μητέρας μου), τη στιγμή μάλιστα που ακόμη και με τον δικό μου μισθό δύσκολα τα βολεύουμε? Σαν τη δικιά μου περίπτωση, σίγουρα υπάρχουν ΧΙΛΙΑΔΕΣ!!! Μήπως λοιπόν γιά όλες αυτές τις αλλαγές, θα έπρεπε να ληφθούν υπόψη και κάποια κοινωνικά κριτήρια? Όπως π.χ. για τις οικογένειες όπου υπάρχει ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΜΟΝΟ ένας εργαζόμενος? Είναι στοιχεία που ΣΙΓΟΥΡΑ μπορούν να προβλεφθούν και να τεκμηριωθούν………
 
 
Δημήτρης Ρέππος
Ρε παιδιά αυτός ο Μιχαλόπουλος μεγάλος μεταρρυθμιστής. Τι να το κάνεις το σχέδιο νόμου όταν έχει τον Οδηγό σχεδιασμού περιγραμμάτων θέσεων εργασίας? κ. Υπουργέ γιατί δεν τον κάνετε εξαγωγή στη Γαλλία να μεταλαμπαδεύσει τη συσσωρευμένη του γνώση? κάνατε πάνω από 6 μήνες για την αξιολόγηση των δομών και αυτός θέλει 10 μέρες για τα περιγράμματα? Πού τον βρήκατε? Στη NASΑ?
 
 
Ελένη
Κύριε Υπουργέ, Το δημόσιο έχει πολλές μα πολλές ελλείψεις σε όλους τους τομείς οργάνωσης, διοίκησης κτλ.Το κακό είναι ότι κοιτάτε όλον τον υπόλοιπο τομέα (υπουργεία, υπηρεσίες του δημοσίου κτλ) και δεν υπάρχει καμία μέριμνα για τους δήμους. Έχετε ιδέα για την διάταξη που υπάρχει στον Ν.3584/2007 που αφορά τους υπαλλήλους των δήμων, που είναι μοναδικοί υπάλληλοι;;; Υπάλληλος που είναι μοναδικός στην ειδικότητά του, δεν του επιτρέπεται να πάρει μετάταξη όσα χρόνια και να περάσουν. Διορίστηκα πριν 6 χρόνια σε έναν ορεινό δήμο, 250 χλμ μακριά από το σπίτι μου και πηγαινοερχόμουν μέσα σε άθλια καιρικές συνθήκες με χιόνια κτλ κάθε σκ για να βλέπω την οικογένειά μου. Είμαι μοναδική υπάλληλος πληροφορικής και δεν μου δίνεται η δυνατότητα να πάρω μετάταξη. Έχω δύο παιδιά, ο άντρας μου αυτή τη στιγμή είναι άνεργος και αναγκαστήκαμε μετά από τόσα χρόνια να μετακομίσουμε μια τετραμελής οικογένεια μαζί με τα πεθερικά μου, διότι δεν μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στα οικογενειακά έξοδα, καθότι ο ένας άνεργος κι εγώ σε άδεια άνευ αποδοχών, διότι για να πάω πάλι πίσω στην υπηρεσία μου πρέπει να νοικιάσω εκεί σπίτι. Πως θα πληρώνω όλα αυτά τα έξοδα με 784ευρώ το μήνα, με δύο παιδιά;; Που θα αφήσω τα παιδιά μου να επιστρέψω στην υπηρεσία μου;; Ο δήμαρχος λόγω της μοναδικότητας δεν υπογράφει την σύμφωνη γνώμη του για μετάταξη και πολύ σωστά διότι και να το κάνει θα συναντήσω στο υπουργείο, στο υπηρεσιακό ανάλογο σκόπελο. Τι θα γίνει λοιπόν μετά από δύο χρόνια που θα λήξει η άδεια άνευ αποδοχών μου;; Θα με αναγκάσουν να παραιτηθώ;;; Βγήκε ο νόμος 4018/2011 για μετάταξη υπαλλήλων των δήμων στις διευθύνσεις αλλοδαπών των αποκεντρωμένων διοικήσεων της χώρας. Οι υπάλληλοι των δήμων ήταν απαραίτητη προϋπόθεση να έχουν ασχοληθεί με το συγκεκριμένο αντικείμενο (παραλαβή αιτήσεων, δικαιολογητικά αλλοδαπών) για πάνω από ένα έτος. Έχω λοιπόν υποβάλλει αίτηση εδώ και ένα χρόνο, έχω όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά για να στελεχώσω μια υπηρεσία αλλοδαπών στον τόπο διαμονής μου και το ίδιο το κράτος μου στερεί το δικαίωμα να γυρίσω και στα παιδιά μου και να πληρώνομαι από την υπηρεσία μου, που αυτή τη στιγμή έχουμε σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης. Το ίδιο το κράτος δεν πρόβλεψε τα χρήματα για τις μετατάξεις στις δ/νσεις αλλοδαπών να υπάρχουν στον προϋπολογισμό (γιατί όλοι οι υπάλληλοι των δήμων πληρωνόμαστε από τους αυτοτελείς πόρους) με αποτέλεσμα, αυτή τη στιγμή οι υπηρεσίες αλλοδαπών να έχουν σοβαρό πρόβλημα προσωπικού και να στελεχώνονται από τον στενό δημόσιο τομέα με άτομα από το υπουργείο παιδείας και το υπουργείο υγείας. Εμείς που είμαστε οι άνθρωποι με τα απαραίτητα προσόντα, που έχουμε δουλέψει το αντικείμενο, που το συγκεκριμένο ΦΕΚ το ζητούσε απαραίτητη προϋπόθεση μένουμε εκτός, διότι το κράτος δεν μερίμνησε για τις πιστώσεις μας. Έχουν υποβληθεί στο Υπουργείο και στο Γενικό Λογιστήριο ερωτήματα από τον βουλευτή του πασόκ κ. Κεγκέρογλου και τον Σύριζα, αλλά καμιά απάντηση δεν έχει δοθεί. Για ποια κινητικότητα λοιπόν μιλάμε;;;; Μιλάω τακτικά με το Υπουργείο σας για το θέμα μου και η απάντηση είναι μία και μοναδική……..χρειάζεται γίνει νομοθετική ρύθμιση για να βρεθούν τα χρήματα. Γιατί δεν κάνετε λοιπόν νομοθετική ρύθμιση για να στελεχώσετε αυτές τι υπηρεσίες;;; Γιατί υπογράψατε το νόμο 4018/2011 και οι ίδιοι μένετε ακάλυπτοι;;;Εμείς τι φταίμε να περιμένουμε πάνω από ένα χρόνο για να βρεθούν χρήματα;;;Εμείς οι υπάλληλοι των δήμων με την διάταξη της μοναδικότητας γιατί να αποτελούμε ανθρώπους ενός κατώτερου Θεού και να είμαστε καταδικασμένοι και καθηλωμένοι να περάσουμε σε μια υπηρεσία τόσα χλμ μακρυά από την οικογενειά μας, μια ολόκληρη ζωή;;; Που μας οδηγείτε τελικά;;; Στην παραίτηση;;; Στην αυτοκτονία;;; Που;;;
 
 
gthomakos
Τα πιστοποιητικά υγείας θα πρέπει να ξαναζητούνται ειδικά μετά απο κάποια ηλικία π.χ μετά τα 50 έτη και ανά πενταετία,καθώς και όταν οι υπάλληλοι αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης.