Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΜΑΣΚΟΣ
Αξιότιμε κ. Υπουργέ, Με αφορμή τη συγκεκριμένη τροποποίηση του άρθρου 103 του Υπαλληλικού Κώδικα Υ.Κ.. το οποίο σημειωτέον έχει εφαρμογή και στη ΔΕΗ ΑΕ σύμφωνα με τα οριζόμενα στο ν. 4093/2012, παρακαλούμε όπως λάβετε υπόψη τα ακόλουθα σχόλιά μας για ενδεχόμενη πρόσθετη τροποποίηση του εν λόγω άρθρου. 1. Στο εδάφιο α’ της παρ. 2 του άρθρου 103 του Υ.Κ. ορίζεται ότι υπάλληλος, ο οποίος τέθηκε σε αργία στις περιπτώσεις α’ έως γ’ της παρ. 1 του ίδιου ως άνω άρθρου, ασκεί εκ νέου τα καθήκοντά του αν αθωωθεί με τελεσίδικη δικαστική απόφαση. Κατόπιν αυτού και με δεδομένο ότι για τις περιπτώσεις β’ και γ΄ προβλέπεται υπό προϋποθέσεις η αναστολή της θέσης σε αυτοδίκαιη αργία, ανακύπτει το ερώτημα πότε θα λήξει η αργία στην οποία τέθηκε μισθωτός συνεπεία της προαναφερόμενης περίπτωσης α΄ της παρ.1 του άρθρου 103 του Υ.Κ., εφόσον εκδοθεί από το ποινικό δικαστήριο καταδικαστική απόφαση, η οποία δεν δικαιολογεί, κατά την κρίση του αρμόδιου πειθαρχικού συμβουλίου, την επιβολή της πειθαρχικής ποινής της οριστικής απόλυσης του μισθωτού. Από τα παραπάνω καθίσταται αντιληπτό ότι υφίσταται κενό νόμου και επιπλέον ότι ο μισθωτός δεν μπορεί να παραμένει σε καθεστώς αργίας και να συνεχίζεται επί μακρόν ή επ’ αόριστον η καταβολή μειωμένων αποδοχών, παρότι αυτός δεν θα παρέχει την εργασία του, γεγονός καθόλα ασύμφορο για μια ανώνυμη εταιρεία εισηγμένη στο χρηματιστήριο, όπως η ΔΕΗ ΑΕ. 2. Η γραμματική διατύπωση της διάταξης της περ. α΄ της παρ.1 του άρθρου 103 του Υ.Κ. ορίζει ότι τίθεται αυτοδίκαια σε αργία «ο υπάλληλος που στερήθηκε την προσωπική του ελευθερία ύστερα από πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια απόφαση ποινικού δικαστηρίου ή ένταλμα προσωρινής κράτησης». Επομένως, κατά την άποψή μας, απαραίτητη προϋπόθεση για να τεθεί ο μισθωτός σε αυτοδίκαιη αργία είναι, σύμφωνα με τη γραμματική διατύπωση του νόμου, να στερήθηκε εν τοις πράγμασι την προσωπική του ελευθερία (φυσική παρουσία στη φυλακή) και όχι να του επιβλήθηκε ποινή στερητική της ελευθερίας. Ως εκ τούτου, παραμένοντας στη γραμματική διατύπωση του νόμου, δεν μπορεί να τεθεί σε αργία μισθωτός στον οποίο επιβλήθηκε μεν στερητική της ελευθερίας ποινή, μετατράπηκε δε αυτή σε χρηματική ή και σε κοινωφελή εργασία, ή ανεστάλη η εκτέλεσή της, ή παραγράφηκε και δεν εκτελέστηκε κατά τα ειδικώς οριζόμενα στο άρθρο 2 του ν.4043/2012, καθόσον εν προκειμένω δεν συντρέχει η ως άνω προϋπόθεση της πραγματικής αποστέρησης της ελευθερίας.Παρά ταύτα, εάν ο μισθωτός τίθεται σε αυτοδίκαιη αργία συνεπεία και των προαναφερόμενων περιπτώσεων, ανακύπτει το αναφερόμενο στην παρ. 1 του παρόντος ερώτημα που αφορά τη λήξη αυτής. Ενδεικτικά αναφέρεται το παράδειγμα μισθωτού στον οποίο επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης έξι μηνών με αναστολή εκτέλεσής της, η οποία επιπλέον παραγράφηκε εκ του ν. 4043/2012 και συνεπώς η μη εκτελεσθείσα για το λόγο αυτό απόφαση τέθηκε στο αρχείο. Επιπρόσθετα δε, ο πειθαρχικός έλεγχος του εν λόγω μισθωτού ολοκληρώθηκε, έχοντας ληφθεί υπόψη η ποινική καταδικαστική απόφαση από το αρμόδιο πειθαρχικό συμβούλιο, το οποίο δεν έκρινε το μισθωτό απολυτέο, αλλά του επέβαλε πειθαρχική ποινή προσωρινής παύσης. Εάν η αυτοδίκαιη αργία του ν.4093/12 ισχύει και στην περίπτωση του υπόψη μισθωτού, τίθεται το ερώτημα πότε θα λήξει αυτή ώστε να επανέλθει ο μισθωτός στα καθήκοντά του, δεδομένου ότι εν προκειμένω δεν αναμένεται έκδοση αθωωτικής δικαστικής απόφασης.Συνεπώς θα ήταν δόκιμο η συγκεκριμένη διάταξη να τροποποιηθεί ως εξής «τίθεται αυτοδίκαια σε αργία ο υπάλληλος που στερήθηκε εν τοις πράγμασι την προσωπική του ελευθερία ύστερα από πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια απόφαση ποινικού δικαστηρίου ή ένταλμα προσωρινής κράτησης». Επιπροσθέτως των ανωτέρω θέτουμε υπόψη σας και τον προβληματισμό μας όσον αφορά το άρθρο 105 του Υ.Κ. στη διάταξη του οποίου ορίζονται οι αποδοχές που θα λαμβάνει υπάλληλος που τέθηκε σε αργία και το οποίο άρθρο έχει εφαρμογή και στη ΔΕΗ ΑΕ. Στην παρ. 2 του άρθρου 105 του Υ.Κ., όπως αυτό ισχύει σύμφωνα με το ν. 4057/12 ορίζεται ότι καταβάλλεται κατ’ εξαίρεση το 1/4 των αποδοχών για την περίπτωση του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 1 του άρθρου 103.Το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 103, όπως ίσχυε σύμφωνα με το ν. 4057/12, αφορούσε την περίπτωση υπαλλήλου που παραπέμφθηκε αμετάκλητα σε ποινικό δικαστήριο. Το άρθρο 103 του ως άνω νόμου αντικαταστάθηκε όμως με την περίπτωση 1 της υποπαραγράφου Ζ3 άρθρου πρώτου του ν. 4093/12, της οποίας το δεύτερο εδάφιο αφορά την περίπτωση υπαλλήλου κατά του οποίου εκδόθηκε ένταλμα προσωρινής κράτησης και στη συνέχεια ήρθη η προσωρινή κράτησή του ή αντικαταστάθηκε με περιοριστικούς όρους. Μετά την πλήρη αναμόρφωση της παραγράφου 1 του άρθρου 103 του Υ.Κ με το ν. 4093/12, θα πρέπει να υπάρξει και αντίστοιχη αναμόρφωση του άρθρου 105 του Υ.Κ. ώστε να διασαφηνίζεται πλήρως η βούληση του νομοθέτη για την περίπτωση εκείνη που οι τελούντες σε αργία θα λαμβάνουν εξαιρετικά μόνο το ¼ των αποδοχών τους, το οποίο δεν προκύπτει με σαφήνεια κατά την ισχύουσα διατύπωση της διάταξης του νόμου.Επιπλέον στο εδάφιο 2 της παρ. 2 του άρθρου 105 του Υ.Κ., όπως αυτό ισχύει σύμφωνα με το ν. 4057/2012, ορίζεται ότι «Το υπόλοιπο των αποδοχών του ή μέρος αυτού μπορεί να αποδοθεί στον υπάλληλο, μετά από αιτιολογημένη απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου, εφόσον δεν τεθεί σε αργία σύμφωνα με το τελευταίο εδάφιο της παρ.1 του άρθρου 103 ή απαλλαγεί με τελεσίδικη δικαστική απόφαση». Δεδομένου ότι το τελευταίο εδάφιο της παρ.1 του άρθρου 103 του Υ.Κ., όπως ίσχυε σύμφωνα με το ν. 4057/2012, όριζε «Ο υπάλληλος ασκεί εκ νέου τα καθήκοντά του αν αθωωθεί με τελεσίδικη αθωωτική απόφαση», μετά την πλήρη αναμόρφωση της εν λόγω διάταξης με το ν. 4093/2012, εύλογα τίθεται προβληματισμός ποιο είναι το τελευταίο εδάφιο αυτής, στο οποίο αναφέρεται η ως άνω διάταξη του άρθρου 105 του Υ.Κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΜΑΣΚΟΣΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΠΟΡΩΝΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ Α.Ε.
 
 
HLIAS
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΑΣ ΛΕΩ ΟΤΙ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΤΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ!!!! ‘Αρθρο 4: (Ισότητα των Ελλήνων)1. Oι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. MEPOΣ ΔEYTEPO – Aτομικά και κοινωνικά δικαιώματα‘Αρθρο 25: (Αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου, προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων) Σε ποιό επαγγελματικό κλάδο χάνει κάποιος την επαγγελαμτική του ιδιότητα μέχρι να τελσιδικίσει μια απόφαση??? Χανει την ιδιότητά του ο Συνάδελφός σας Δικηγόρος Κύριε Μανιτάκη?? χάνει την επαγγελματική του ιδιότητα ο Μηχανικός ελ.επαγγελματίας??? ο γιατρός που νομιμοποιήσατε το φαξελλάκι?? και καλά κάνατε γιατι και γω έχω δώσει απο καρδίας όταν χειρουργήθηκε επιτυχώς συγγενικό μου πρόσωπο ως πράξη μέγιστης ευγνωμοσύνης. Ξαναδιαβάστε τα άρθρα σας στην εφημερίδα Αυγή που σας θαυμάζαμε, γιατι αυτό που εκπροσωπείτε σήμερα δεν σας αντοπροσωπεύει… Σεβασμός στο Σύνταγμα, δεν είναι κουρελόχαρτο!!!
 
 
Κωνσταντίνος Παπαίωάννου
Αξιότιμε κε Υπουργέ, Το τεκμήριο της αθωότητας καταστρατηγείται στο πλαίσιο των ρυθμίσεων περί αυτοδίκαιης αργίας. Κανείς δεν θα έπρεπε να τίθεται σε αργία χωρίς απόφαση πειθαρχικού σμυβουλίου ιδίως για αδικήματα που εύκολα μπορούν να παρερμηνευθούν όπως η αναξιοπρεπής συμπεριφορά εκτός υπηρεσίας ή βάσει καταγγελίας ενός πολίτη ο οποίος έχει ενδεχομένως προσωπική εμπάθεια με τον υπάλληλο.
 
 
Γρηγόριος Κ. Ζερφυρίδης
Στις πειθαρχικές ποινές να συμπεριληφθεί και η ποινή της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ δηλαδή από το να κάνει ο τιμωρούμενος καθαριότητα σε δημόσια κτίρια μέχρι να προσφέρει υπηρεσίες σε κοινωφελή ιδρύματα.
 
 
Aρναούτης Ιωάννης
Κ. Μανιτάκη,Oι δημόσιοι λειτουργοί αφήνονται εκτεθειμένοι σε οιονδήποτε επιθυμεί την οικονομική και κοινωνική τους εξόντωση.Μια κακόβουλη καταγγελία ή μήνυση είναι αρκετή για να τους επιβληθεί το ιδιαίτερα εξοντωτικό μέτρο της Αργίας.Χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η πειθαρχική διαδικασία, χωρίς απολογία, αυτόματα και με συνοπτικές διαδικασίες, ο εργαζόμενος που θα δεχθεί μια καταγγελία εις βάρος του, η οποία να εμπεριέχεται στη γενική κατηγορία της «παράβασης καθήκοντος», στιγματίζεταικαι απομακρύνεται από τη θέση του, με τις αποδοχές του να μειώνονται άμεσα.Η Αυτοδίκαιη Αργία ενεργοποιείται, από την καταγγελία άρνησης αφοσίωσης στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία, τη φθορά λόγω ασυνήθιστης χρήσης πράγματος το οποίο ανήκει στην υπηρεσία, την απώλεια ενός εγγράφου, την ανάρμοστη για υπάλληλοσυμπεριφορά εκτός υπηρεσίας, του οποιουδήποτε προχωρήσει σε ένδικα μέσα προκειμένου να θέσει ένα δημόσιο λειτουργό σε ομηρία.Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για ένα σκληρό διοικητικό μέτρο αλλά για τιμωρία του πειθαρχικώς ελεγχόμενου υπαλλήλου, που προσβάλλει βάναυσα το τεκμήριο αθωότητας.Εκείνο που απαιτείται είναι:• Να καταργηθεί η επιβολή της Αυτοδίκαιης Αργίας για τα πειθαρχικά παραπτώματα όπως αυτά ορίζονται στην παράγραφο 1 περίπτωση ε του ν.4093/12 (παράβαση καθήκοντος, αναξιοπρεπή συμπεριφορά εκτός υπηρεσίας, κλπ τα οποία δεν έχουν τελεσιδικήσει)• Να διαχωριστεί πλήρως η έναρξη της πειθαρχικής δίωξης εναντίον συναδέλφων από την αντίστοιχη ποινική δίωξη για το παράπτωμα της παράβασης καθήκοντος• Η Δυνητική Αργία να ενεργοποιείται μόνο για τις πράξεις εκείνες οι οποίες επιφέρουν σύμφωνα με το πειθαρχικό δίκαιο την ποινή της αργίας εφόσον τελεσιδικήσει.