Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Ι.Α.
Ας τα δούμε τα πράγματα και πιο ολιστικά: Α. «Περιγράμματα θέσης» μέσα σε 10 εργάσιμες ημέρες…. Άρα, αν όχι η απόλυτη αρπαχτή, πάντως σε 10 ημέρες τί να αναμένουμε? Από τα περιγράμματα θέσης, λοιπόν, θα προκύπτει το καθηκοντολόγιο των προϊσταμένων με βάση το οποίο θα προκηρυχθούν οι θέσεις τους. Μάλιστα, η προκήρυξη θα ορίζει και το «προσοντολόγιο» των θέσεων ευθύνης (νέα παράγραφος 4 του άρθρου 10 του ν. 4024/2011, όπως τροποποιείται με το υπό διαβούλεση άρθρο 2 παράγραφος 2.α.). Με ποια κριτήρια θα γίνει αυτό, με ποιον συντονισμό και από ποιον, το υπό διαβούλευση κείμενο δεν μας διαφωτίζει… Β. Η στοχοθεσία από συναινετική διαδικασία (ώστε να γίνεται κτήμα των υπαλλήλων του φορέα το όραμα, η στρατηγική και ο ρόλος του καθενός στην επίτευξή τους) μετατρέπεται σε διαδικασία «αποφασίζουμε και διατάζουμε» και μάλιστα θα ζητούν εφαρμογή της στρατηγικής του φορέα με ετήσιο επιχειρησιακό πρόγραμμα, χωρίς καν να λεν ποια είναι η ίδια η στρατηγική του φορέα και το μεσοπρόθεσμο στρατηγικό σχέδιο του οποίο θα ζητούν την εφαρμογή…. Γ. Ωμή καθαίρεση των προϊσταμένων που κρίθηκαν με τον Ν. 3839/2010 ώστε να αντικατασταθούν με την διαδικασία της αναπλήρωσης (η οποία τροποποιείται ώστε να είναι ακόμα πιο αυθαίρετη και περιγράφεται μεν ως «προσωρινή» αλλά 3 χρόνια διαρκούν παρανόμως οι σημερινές «προσωρινές» αναπληρώσεις και έχει βουήξει ο τόπος) και όχι για να γίνουν νέες κρίσεις με όποιο σύστημα, αν δεν τους αρέσει ο Ν. 3839/2010 (ας μας εξηγήσουν όμως για ποιο λόγο δεν τους αρέσει). Δ. Παραπομπή σε πδ ΟΛΟΥ του συστήματος επιλογής προϊσταμένων, της διαδικασίας, των κριτηρίων, των αρμοδίων οργάνων, της μοριοδότησης κλπ. Νομίζω είναι ασφαλής η εκτίμηση ότι τέτοιο πδ δεν πρόκειται να εκδοθεί ποτέ : Απλούστατα, αν η πολιτική ηγεσία ήθελε νέες κρίσεις με κάποιο σύστημα (το ισχύον ή άλλο) και όχι με την αναρχία των απευθείας ορισμών από τους πολιτικούς και άλλους πάτρωνες, θα το έβαζε στο νόμο. Ας κάνουμε όμως την υπόθεση ότι θα εκδοθεί:1. Ο χρόνος επεξεργασίας στο ΣτΕ είναι περίπου 6 μήνες μ.ο. Μεσολαβούν και οι δικαστικές διακοπές του καλοκαιριού. 2. Ο υπουργός που υπογράφει το σχέδιο πδ που πάει στο ΣτΕ πρέπει να είναι ο ίδιος στη θέση του και κατά την δημοσίευσή του στο ΦΕΚ.. Άλλως, επιστρέφει για νέα υπογραφή, νέες τροποποιήσεις, παρατηρήσεις κλπ 3. Το εν λόγω πδ – και έτοιμο γραμμένο ήδη να είναι – δεν μπορεί να πάει στο ΣτΕ παρά μόνο ΑΦΟΥ δημοσιευτεί ο νόμος και η εξουσιοδοτική του πδ διάταξη. Ακόμη λοιπόν κι αν εκδοθεί, θα πηγαίνουμε για ΠΟΛΥ καιρό ακόμη με δοτούς προϊσταμένους, οι οποίοι – και άξιοι αν είναι ορισμένοι – δεν μπορεί παρά να αντιμετωπίζουν την απονομιμοποίηση και την χλεύη των συναδέλφων τους, λόγω της διαδικασίας με την οποία ορίστηκαν.. Και αυτούς καταδικάζετε στην χλεύη και την Διοίκηση στην αστάθεια και την ανασφάλεια δικαίου. 4. Είναι εξόχως προβληματική και για άλλους λόγους η εξουσιοδότηση για πδ: α. Πολιτικά, για πρώτη φορά τόσο κομβικό θέμα αποτελεί ζήτημα εκτός ΥΚ και μάλιστα ούτε καν τυπικού νόμου με όλα τα γνωστά που αυτό σημαίνει. Το σύστημα επιλογής προϊσταμένων δεν είναι ζήτημα ενός Υπουργού αλλά της κυβέρνησης συνολικά. Ας πάει η εκάστοτε Κυβέρνηση και οι βουλευτές που τη στηρίζουν στη Βουλή, με δημοσιότητα και με την βάσανο της κοινοβουλευτικής διαδικασίας να το στηρίξουν και να το ψηφίσουν για να έχουν και το κόστος ή τα credits της επιλογής τους. Όχι να γίνει όπως γίνει και μετά το πολιτικό σύστημα συνολικά να δηλώνει – ευλόγως – άγνοια: «όχι εμείς, δεν ξέραμε τίποτα, ο Υπουργός το έκανε μόνος του». Όχι τίποτα, αλλά να μάθουμε και εμείς ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΤΟ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ Ν. 3839/2010 β. Νομικά, το πδ είναι διοικητική πράξη. Η πράξη ορισμού προϊσταμένου, επίσης, διοικητική πράξη και βρίσκονται τυπικά και οι 2 στο ίδιο ιεραρχικό επίπεδο κανόνων δικαίου (το ότι η μία είναι ατομική και η άλλη κανονιστική δεν σημαίνει ότι υπάρχει μεταξύ τους ιεραρχική σχέση – βασικά πράγματα του διοικητικού δικαίου). Όμως αποτελεί θεμελιώδη κανόνα, τον οποίο τουλάχιστον οι συνταγματολόγοι και διοικητικολόγοι γνωρίζουν, ότι ένας κανόνας δικαίου θεσπίζεται με διαδικασία, όρους και όργανα που ορίζονται από κανόνα δικαίου ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΤΥΠΙΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ…… (απλά: το Σύνταγμα ορίζει πώς και από ποιον ψηφίζονται οι τυπικοί νόμοι και ο τυπικός νόμος μας λέει πώς και από ποιον εκδίδονται οι διοικητικές πράξεις). Για ποιον λόγο λοιπόν, έρχεται ο κοινός νομοθέτης και εξουσιοδοτεί την κανονιστικώς δρώσα Διοίκηση να προβεί σε νομικές ενέργειες οι οποίες αποτελούν αντικείμενο του νομοθέτη?? Ε. Η παράγραφος 4 μας πληροφορεί ότι οι Γεν. Δ/ντες και Δ/ντες θα υπογράφουν συμβόλαιο αποδοτικότητας για όλη τη διάρκεια της θητείας τους (πεντατία) και κατ’ έτος. Σε περίπτωση απόκλισης από τους στόχους, σε 2 χρόνια ο Υπουργός θα μπορεί να τους παύει. Όλα καλά εδώ, αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα: ηγήστε κ. Υπουργέ της ελληνικής Διοίκησης και ακολούθως οι προϊστάμενοι προΐστανται της ελληνικής Διοίκησης. Η Διοίκηση αυτή είναι γνωστό ότι δεν μετρά τίποτα (δεν υπάρχουν στόχοι, δείκτες, διαδικασίες μέτρησης, ανατροφοδότησης, κουλτούρα – δεν υπάρχει τίποτα). Επίσης, είναι γνωστό ότι για να υπάρξει λογοδοσία θα πρέπει να υπάρχει και το αναγκαίο επίπεδο εξουσίας. Αυτά, έχουν εξασφαλιστεί???? Βέβαια, θα μας πείτε δικαίως ότι αυτά θα ισχύσουν για τους προϊσταμένους που θα τοποθετηθούν με βάση το ….ΠΔ! Άρα στο μεσοδιάστημα – μάλλον – θα έχουν γίνει τα παραπάνω. Δεν μας πληροφορείτε λοιπόν με βάση τον σχεδιασμό σας πόσο το υπολογίζετε αυτό? Εν κατακλείδι, το εν λόγω άρθρο δεν χρήζει αναδιατύπωσης. Χρήζει πλήρους απόσυρσης, καθώς δεν κομίζει κάτι άλλο πέραν της αυθαιρεσίας. Με την θέσπιση των νέων οργανισμών, εφαρμόστε το πάγιο σύστημα του ν. 3839/2010. Αν για κάποιο λόγο, όπως ενδεχομένως αδράνεια, το Υπουργείο δεν έχει προετοιμαστεί για την εφαρμογή του Νόμου (πράγμα το οποίο, αν συμβαίνει, θα πρέπει να εξηγηθεί και κάποιος να λογοδοτήσει για τον ύπνο του δικαίου και τις συνέπειές του) ας εφαρμοστεί το μεταβατικό σύστημα του 3839/2010 (παντού, σε Υπουργεία, ΑΔ, ΟΤΑ) και ορίστε δεσμευτικά τον εύλογο χρόνο εντός του οποίου θα πρέπει να εφαρμοστούν οι πάγιες διατάξεις του νόμου.Απλά και όμορφα. Είναι γνωστό ότι ο ν.3839/2010 δεν αρέσει σε όποιον θίγεται από την αξιοκρατία. Τολμήστε την εφαρμογή του, αν δεν θίγεστε και εσείς, θα είναι μια από τις μεγαλύτερες μεταρρύθμίσεις σας! Εάν δεν σας αρέσει, τροποποιήστε τον με νόμο και ελάτε με το θάρρος που αρμόζει σε έναν πολιτικό ηγέτη ενώπιον της Βουλής, της Διοίκησης και του λαού να το στηρίξετε, ώστε να έχετε ως τέτοιος και την ευθύνη.
 
 
Σταύρος Κυριαζής
Αυτός ο zarko είναι κολλημένος και μακριά νυχτωμένος…Και δεν φθάνει που αναφέρεται σε ζητήματα εκτός θέματος, αλλά «βασανίζεται με τις εμμονές του» με αφορμή μια απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου (34/2012) σχετική με επίδομα ευθύνης που χορηγείται κατά την αναπλήρωση τμηματαρχών!Μα καλά, είναι δυνατόν κάποιος να θεωρεί αυτό το θέμα τόσο κρίσιμο, ώστε να απασχολεί τον ιστοχώρο της διαβούλευσης?Εκτός, εάν έχει ανατεθεί συγκεκριμένη θέση ευθύνης -που ο zarko την έχει «βάλει στο μάτι»- σε κάποιον άλλον συνάδελφό του…Το χειρότερο όλων, είναι πως «κολλάει» σε μια απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου (34/2012), που ορισμένοι αδαείς του «σφύριξαν» ότι τον εξυπηρετεί, αλλά δεν φροντίζει να ενημερωθεί ότι σήμερα, αυτή η απόφαση, αποτελεί πλέον «νεκρό γράμμα»…Συγκεκριμένα, το θέμα ρυθμίζεται οριστικά υπέρ των αναπληρωτών προισταμένων, με τον Ν. 4141/2013 (άρθρο 17, παράγραφος 3).Μετά από αυτά, μάλλον δεν αξίζει να γίνει προιστάμενος!
 
 
Giannis
Σχετικά με το άρθρο 2, παρακαλώ να λάβετε υπόψη σας τα παρακάτω σχόλια: Α) Πολύ ορθά δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στα τυπικά προσόντα του κάθε υπαλλήλου (πτυχίο, μεταπτυχιακό, διδακτορικό, ΕΣΔΔΑ). Κατά την άποψή μου δεν θα πρέπει να απαξιωθεί, για να μην πω ότι διακρίνω μια τάση εκμηδενισμού, η γνώση και η εμπειρία που αποκτούν τα στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης με την πάροδο του χρόνου. Δεν είναι άγνωστες οι εικόνες, όπου νεοεισερχόμενοι υπάλληλοι με περίλαμπρες σπουδές ρωτούν για μήνες παλαιότερους υπαλλήλους μέχρι να καταλάβουν το πνεύμα και την ουσία των διοικητικών ροών κλπ.Επίσης, αν εξαιρέσει κανείς το πτυχίο και την ΕΣΔΔΑ, όπου ισχύουν ιδιαίτερα δύσκολοι και αδιάβλητοι διαγωνισμοί, θα πρέπει να αναπτυχθεί κάποιος προβληματισμός για την αξιοκρατία στην παραγωγή των υπόλοιπων τίτλων. Έχω την άποψη ότι η μοριοδότηση του Ν.3839/2010 τηρεί μια σωστή ισορροπία μεταξύ των τυπικών προσόντων, της αρχαιότητας και της κατάληψης μιας θέσης ευθύνης σε συνάρτηση με τον χρόνο. Β) Για να ανακαλύψει κανείς τις παθογένειες και τις παλιές νοοτροπίες της Δημόσιας Διοίκησης, όπως αυτές αντανακλώνται στην παρούσα συγκυρία, θα πρέπει να διερευνήσει που «χώνονται» σήμερα τα μόνιμα κορόιδα , δηλαδή οι εργατικοί και φιλότιμοι δημόσιοι υπάλληλοι. Πολύ σωστά: στις «καυτές πατάτες» των Ένορκων Διοικητικών Εξετάσεων, στις μη αμειβόμενες επιτροπές και στα ταξίδια για συμμετοχή στις ομάδες εργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου για να ανταπεξέλθουν στα βασικά πληρώνουν και από την τσέπη τους. Στις περισσότερες δε φορές, το παραγόμενο έργο, ιδίως από ποιοτικής πλευράς, είναι σπουδαιότερο από εκείνο που κάποια οργανική μονάδα παράγει σε αρκετούς μήνες.Επειδή η επιδίωξη της αξιοκρατίας δεν πρέπει να είναι κενά λόγια, προτείνεται η μοριοδότηση τους: 15 μόρια ανά ΕΔΕ5 μόρια ανά ημέρα για συμμετοχή στις ομάδες εργασίας της ΕΕ5 μόρια ανά Επιτροπή για τον Πρόεδρο της Επιτροπής3 μόρια ανά Επιτροπή για τα μέλη της Επιτροπής Σας ευχαριστώ πολύ
 
 
Ειρήνη
Στα χρόνια προυπηρεσίας για την κρίση των προϊσταμένων οργανικών μονάδων πρέπει να αναγνωριστεί και η προϋπηρεσία του ιδιωτικού τομέα η οποία είναι πολλή σημαντική στις περισσότερες περιπτώσεις.Ύπάρχουν περιπτώσεις υπαλλήλων με πολλά χρόνια προύπηρεσία στον ιδιωτικό τομέα και σε σημαντικές θέσεις οι οποίοι όμως αφήσαν τον ιδιωτικό τομέα για κάποιους λόγους και διορίστηκαν στο δημόσιο, όμως θεωρούνται νέοι και δεν τοποθετούνται σε θέσεις ευθύνης επειδή δεν έχουν τα χρόνια υπηρεσίας στο δημόσιο και αντι αυτών τοποθετούνται άτομα χωρίς καθόλου γνώση του αντικειμένου μόνο επειδή σε κάποια χρονική στιγμή τοποθετήθηκαν στη θέση αυτή και συνεχίζουν να τοποθετούνται λόγω προηγούμενης εμπειρίας.
 
 
OMILOS DIOIKHTIKON EPISTHMONON «DIOIKHTIKO EPIMELHTHRIO»
Είναι χαρακτηριστικό ότι με το ν/σ εισάγονται νέα δεδομένα αναφορικά με την αξιολόγηση των προϊσταμένων της διοίκησης, ενώ στην πραγματικότητα, αυτά που υφίστανται ήδη από 2010 και είναι τα πλέον αξιοκρατικά που έχουν ποτέ εισαχθεί (πάγιες ρυθμίσεις ν.3839/2010 περί συμβουλίων επιλογής χωρίς πολιτική καθοδήγηση και σύστημα μοριοδοτήσεων με έμφαση στα προσόντα και όχι στα χρόνια υπηρεσίας), δεν έχουν μέχρι σήμερα εφαρμοστεί…Συγκεκριμένα στην παράγραφο 3 του άρθρου 2 του ν/σ αναφέρεται ότι τα θέματα που αφορούν την διαδικασία και τα κριτήρια επιλογής των προϊσταμένων θα ρυθμιστούν εκ νέου μελλοντικά με προεδρικό διάταγμα, παραγνωρίζοντας ότι αυτά έχουν ήδη θεσπιστεί το 2010 με τον ν. 3839 (Σύστημα επιλογής προϊσταμένων οργανικών μονάδων με αντικειμενικά και αξιοκρατικά κριτήρια − Σύσταση Ειδικού Συμβουλίου Επιλογής Προϊσταμένων (ΕΙ.Σ.Ε.Π.) και λοιπές διατάξεις). Μέχρι δε την έκδοση του εν λόγω π.δ. οι επιλογές των προϊσταμένων θα γίνονται κατά το δοκούν σύμφωνα με τις επιθυμίες και τα προσωπικά κριτήρια των εκάστοτε Υπουργών (παρ. 7 του άρθρου 2), ανοίγοντας ορθάνοιχτο τον δρόμο για επαναφορά της Διοίκησης σε εποχές ασύδοτου κομματισμού και πλήρους κυριαρχίας πελατειακών λογικών. Η τροποποίηση μάλιστα του υφιστάμενου συστήματος οργάνωσης χωρίς προηγούμενα να έχει διευκρινιστεί το σύστημα αξιολόγησης συνιστά κραυγαλέα επιλογή υπέρ της αυθαιρεσίας-αυταρχικότητας και κατά της αξιοκρατίας, κάτι που πρέπει να ελεγχθεί και από άποψης συνταγματικής τάξης !Στην παρ. 7α άρθρου 2 που αντικαθιστά την παρ. 4 του άρθρο 87 ΥΚ περί αναπλήρωσης. Η αναπλήρωση μπορεί να γίνει και με οποιονδήποτε άλλον υπάλληλο του οικείου φορέα με τα νόμιμα τυπικά προσόντα (βάσει του οργανισμού που ορίζει τα απαιτούμενα προσόντα). Δηλαδή στην ουσία αυθαίρετα. Εισάγεται δηλαδή σαφώς η άνευ ορατών κριτηρίων τοποθέτηση προϊσταμένων. Βέβαια, η χρήση του κριτηρίου της αρεστότητας (λόγω κομματικής ή προσωπικής σχέσης) δεν αναγράφεται ρητά αλλά προκύπτει εύκολα από την ανάθεση στον υπουργό της εξουσίας των επιλογών, χωρίς προσδιορισμό κριτηρίων… Μάλιστα η αναπλήρωση αυτή εμφανίζεται να επεκτείνεται και να λαμβάνει χώρα σε πολλές κρίσιμες διαδικασίες, όπως περιγράφεται παρακάτω. Στην παρ. 5 άρθρου 2 περί μετακίνησης γενικών διευθυντών. Προβλέπεται η δυνατότητα μετακίνησης Γενικών Διευθυντών χωρίς σαφή διαδικασία. Και το πιο περίεργο, στη θέση του μετακινούμενου τίθεται αναπληρωτής! ο οποίος όπως προαναφέρθηκε στο σημείο 1 γίνεται στην ουσία αυθαίρετα. Έτσι με τη συγκεκριμένη διάταξη α) νομιμοποιείται στην ουσία η αναπλήρωση Γεν. Δ/ντών, κάτι που δεν προβλέπονταν στον ΥΚ και ήταν αμφίβολη η δυνατότητα πλήρωσης κενών θέσεων Γεν. Δ/ντών με αναπλήρωση, (στην πραγματικότητα γίνονταν όμως κατά κόρον), β) η αναπλήρωση θα είναι χωρίς κρίση, άρα χωρίς στοιχειώδη εχέγγυα αξιοκρατίας και γ) κάποιον που αν και με πολλά προσόντα πέτυχε τελικά να κριθεί ως Γεν. Δ/ντής, αυτόν, αν δεν είναι αρεστός θα μπορούν να τον μετακινούν με τις γνωστές αόριστες αιτιολογίες του “γενικότερου συμφέροντος” ή (απροσδιόριστων) “των αναγκών” της Δημόσιας Διοίκησης. Στην παρ.4 άρθρου 2 περί θητείας Γεν. Δ/ντών. Προβλέπεται η δυνατότητα λήξης της θητείας στα δύο χρόνια σε περίπτωση προφανούς απόκλισης από τους στόχους. Η έννοια της προφανούς απόκλισης είναι ασαφής και αφήνεται στην κρίση του Υπουργού η ερμηνεία της. Δηλαδή και πάλι κάποιος μη αρεστός μπορεί να θεωρηθεί ως προφανώς αποκλίνων από τους στόχους, η θέση του να κενωθεί και στη συνέχεια να πληρωθεί με αναπλήρωση από όποιον θέλει ο οικείος Υπουργός.Στην παρ. 8 άρθρου 2 περί αυτοδίκαιης λήξης της θητείας των προϊσταμένων προϋφισταμένων οργανικών μονάδων με την ισχύ των νέων Οργανισμών. Και στην περίπτωση αυτή οι νέες θέσεις θα καλυφθούν με αναπλήρωση, δηλαδή με την αυθαίρετη επιλογή του υπουργού, μέχρι τις κανονικές επιλογές-κρίσεις των ΥΣ, οι οποίες είναι άγνωστο πότε ακριβώς θα διενεργηθούν, καθώς θα πρέπει πρώτα να εκδοθεί το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα (παρ. 3). Σε κάθε περίπτωση βέβαια, οποιοδήποτε σύστημα αξιολόγησης και να προβλεφθεί, είναι βέβαιο πως θα προσμετρά ως βασικό προσόν (και θα το μοριοδοτεί ανάλογα) την άσκηση καθηκόντων προϊσταμένου είτε αυτή έχει γίνει με ανάθεση είτε με κρίση ΥΣ… Μετά από όλα τα παραπάνω, η κατασκευή προϊσταμένων από τους αρεστούς και η άλωση της διοικητικής ιεραρχίας από τους κομματικούς μηχανισμούς των κυβερνώντων , πρέπει να θεωρείται ως βεβαία!Κατά συνέπεια όλων των παραπάνω, θεωρούμε ότι οι προτεινόμενες διατάξεις συνιστούν προφανή εκτροπή προς την αυθαιρεσία και τον κομματισμό, καταπατώντας οποιαδήποτε ιδέα τόσο της (συνταγματικής) αρχής της αξιοκρατίας όσο και του επαγγελματισμού.Πρόταση: Να τεθεί σε πλήρη εφαρμογή ο ν. 3839/2010 στο σύνολό του, χωρίς καμία παρέκκλιση.