Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Αλέξανδρος Μποζάνης
Προτείνεται η καθιέρωση μεγίστου επιτρεπόμενου αριθμού έκδοσης αδειών παραμονής (για προσφυγες) ανα περιφέρεια και συνολικά στο κράτος ως δικλείδα ασφαλείας. Άυτός ο αριθμός θα πρέπει να εξαχθεί και να αναπροσαρμόζεται σε ετήσια βάση λαμβάνοντας υπόψη:1. τα διαθέσιμα κονδύλια τόσο από την Ελληνική Πολιτεία όσο και από την Ευρωπαική Ένωση.2. τον αριθμό των ήδη εκδοθέντων αδειών παραμονής.3. τον αριθμό των ήδη εκκρεμών αιτήσεων.4. τον αριθμό των εκκρεμών επαναπατρισμών.5. τον αριθμό των εκκρεμών εφφέσεων – προσφυγών κλπ. Μία τέτοια δικλείδα ασφαλείας θα επιτρέψει στην Ελληνική πολιτεία αφενός την ευκολότερη απόρριψη όταν οι αιτήσεις είναι υπέρογκες, αφετέρου την αίτηση κονδυλίων από την Ευρωπαική Ένωση. Επίσης ταύτη η καθιέρωση ήδη υφίσταται σε χώρες με μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα (π.χ. Καναδάς, Γερμανία, Αυστραλία).
 
 
γνώστης του ασύλου
Στο τέλος του εδαφίου α της παραγράφου 2, μετά την φράση «στο πλαίσιο σχετικών συμφωνιών ή από αξιόπιστες πηγές, όπως η Ύπατη Αρμοστεία του Ο.Η.Ε. για τους Πρόσφυγες» μπορεί να προστεθεί η φράση «και άλλες μη κυβερνητικές οργανώσεις»,όπως, για παράδειγμα,η Διεθνής Αμνηστία, η Human Rights Watch κλπ ω΄στε να εμπλουτίζεται το πεδίο των πληροφοριών για τη χώρα καταγωγής και να λαμβάνοντια περισ΄σοτερες και,κατά το δυνατό,ακριβέστερες πληροφορίες
 
 
Αλεξάνδρα Ευθυμίου
Όσον αφορά την παράγραφο 3, νομίζω δεν είναι σωστό σε περίπτωση έκδοσης απόφασης απέλασης, επιστροφής να προσφεύγει σε ένδικα μέσα για δικαίωση και να δίδεται προσωρινή εισοδο, όταν εμείς οιΕλληνες πολίτες περιμένουμε χρόνια για έκδοση αποφάσεων όταν προσφεύγουμε στη δικαιοσύνη.Δεν έχει περιθώρια η Χώρα για τέτοιες διαδικασίες απο όλες τις απόψεις.
 
 
Βασίλης Καραβίτης
Ο αιτών πρέπει να κρατείται μέχρι την περάτωση της εξέτασης της αίτησής του και της έκδοσης τελεσίδικης απόφασης. Δεν έχει νόημα η μη κράτησή του, γιατί για να εξασφαλίσει αυτός τα έξοδα διαμονής και διαβίωσης ή θα εργαστεί παρανόμως, ή θα παρανομήσει. Αλλιώς, ο καθένας, έστω και μη δικαιούμενος προστασίας, θα υποβάλει αίτηση και μετά θα εξαφανίζεται μέσα στο ανώνυμο πλήθος, χωρίς να είναι δυνατός ο εντοπισμός και επαναπατρισμός του.