Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Κρίκος
Νομίζω ότι μέσα στην χαοτική κατάσταση (ίδια σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα)εκείνο που πρέπει να αλλάξουμε είναι το παραμύθι της «θέσης ευθύνης) Συνέχεια ακούγεται από υπαλλήλους προϊσταμενους-διευθυντές-βουλευτές » έχω την ευθύνη»(κούφια συνήθως, δηλαδή δεν επισήρει καμία συνέπεια συνήθως).Νομίζω ότι αν νομικά οριστεί για κάθε υπάλληλο , το έργο του, η ευθύνη του, οι αμοιβές και οι ποινές και οι προιστάμενοι είναι μόνο για να μοιράζουν την δουλειά σε ειδικές περιπτώσεις π.χ. απουσιών, τότε ο καθένας θα είναι υπεύθυνος ο ίδιος απέναντι στον πολίτη και θα χαθεί η έννοια της συλλογικής ευθύνης πίσω από την οποία κρύβονται όλα τα κακώς κείμενα.Επιπλέον κανένας υπάλληλος δεν είναι σαδιστής. Γίνεται όμως όταν τον διατάζει ο νομοθέτης. Άρα πρέπει να επιλέξουμε τους νομοθέτες μας σωστά. Πρέπει να γνωρίζουμε τους ανρθώπους που προτείνουν σε πρώτο βαθμό κάποιο νόμο και όχι τον υπουργό που τον υπογράφει(πάλιτίθεται το θέμα της αμεσότητας της ευθύνης)Και επιτέλους εμείς βουλευτές ψηφίζουμε για να νομοθετούν και όχι συμβούλους.Τέλος να ανακοινώνονται αφιλτράτιστες όλες οι πολιτικές συζητήσεις οργάνων επιτροπών συμβουλίων κ.τ.λ να ξέρουμε ποιος σύμβουλος, ποιος βουλευτής προτείνει τι και στις εκλογές να έχουμε εικόνα μακριά από τις κρίσεις των δημοσιογράφων και των καναλιών. Το μέτρο αυτό να επεκταθεί και σε όποιους οργανισμούς λειτουργούν με εσωτερικούς κανονισμούς (έτερον παραμύθι)…Ποιος υψηλά ιστάμενος μπορεί να το προωθήσει;;;;η βάση νοσεί βαριά!
 
 
ουκ εν τω πολλώ το ευ
Υπάρχει ένα πλήθος από διαγνώσεις και προτάσεις επίλυσης προβλημάτων στη δημόσια διοίκηση, στις ετήσιες αναφορές του επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης. Ας ξεκινήσουμε να αξιοποιούμε τα μέσα που υπάρχουν ήδη, για την επίλυση προβλημάτων. Οι φρέσκιες ιδέες είναι πάντα χρήσιμες, αρκεί να έχουμε διαγνώσει τα αίτια των πραγματικών προβλημάτων. Σε αρκετές περιπτώσεις δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε ξανά τον τροχό, η πληροφορία υπάρχει και περιμένει να αξιοποιηθεί, εξοικονομώντας χρόνο και κατ’ επέκταση χρήματα.
 
 
Nικολας Αυγερινος
Με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του πρωθυπουργού κ. Σαμαρά σχετικά με τις αλλαγές στη Δημ.Διοικηση θα ήθελα να επισημάνω τα εξής:Οι διοικήσεις των Δημ.Υπηρεσιων όλα αυτά τα χρόνια από την μεταπολίτευση και μετά διαμόρφωσαν ένα περιβάλλον χαλαρότητας μεταξύ των προϊσταμένων των πολλαπλών τμημάτων χάνοντας τον έλεγχο και την έμμεση διαχειρηση.Οι προϊστάμενοι έχοντας ουσιαστικά τον αμεσο έλεγχο του κάθε τμήματος εγιναν με την πάροδο του χρόνου «βασιλικότεροι του βασιλέως».Πλέκοντας έναν ιστό γύρο τους από -πρόθυμους- συνδικαλιστές που σαν ρόλο έχουν την επιτήρηση και την «ανώνυμη» καταγγελία των απλών εργαζομένων που είναι ο παραγωγικός ιστός και όχι την βελτίωση των συνθηκών εργασίας τους.Ο ρόλος αυτός τους έδωσε την δυνατότητα να απέχουν από τις υποχρεώσεις της εργασίας τους με συνδικαλιστικές άδειες, ευνοϊκή μεταχείριση σε θέματα εργασιακά, πρόγραμμα υπηρεσίας, προσέλευση στην εργασία, ακόμη και με ανοχή στη παράνομη δεύτερη εργασία που πολλοί επιδίδονται.Οι συνδικαλιστές -και εννοώ αυτούς που μετέχουν στα Διοικητικά Συμβούλια των Σωματίων- με την παρουσία συνήθως του προϊσταμένων μετέχουν σε συμπόσια και ημερίδες με τους Διευθυντές όπου το μόνο που θέλουν να πετυχουν είναι η «ωραιοποίηση» της κατάστασης της υπηρεσίας τους παραγκωνίζοντας τα ουσιαστικά προβλήματα που υπάρχουν.Ο διευθυντής ευχαριστημένος από τα «καλά» νέα επέστεφε στο γραφείο του και οι υπόλοιποι διατηρούσαν την εύνοια του.Ενιοτε –οι προϊστάμενοι-για να δείξουν πως έχουν τον έλεγχο προωθούσαν αναφορές κατά υπαλλήλων που ουσιαστικά δεν είχαν κάποια ευθύνη αλλά ήταν-συνήθως «τα αγκάθια» που πατούσαν στη πορεία τους διότι τους κριναν αρνητικά για την στάση τους.Το μεγάλο λοιπόν πρόβλημα στο Δημ.Τομεα δεν είναι οι απλοί εργαζόμενοι -πουοι περισσότεροι κάνουν σωστά την δουλειά τους- αλλά οι εκατοντάδες Προϊστάμενοι των αμέτρητων Τμημάτων του Δημ.Τομεα.Είναι αυτοί οι οποίοι παίρνουν τις αποφάσεις και «κλείνουν» τις δουλειές συνήθως με αδιαφανείς διαδικασίες και συμφωνίες που γίνονται «υπό σκιά».Αυτοί λοιπόν είναι οι πρώτοι που θα πρέπει να αξιολογηθούν διότι είναι αυτοι που κατοχύρωσαν μια ευνοϊκή θέση στο Δημ.Τομεα με αναξιοκρατικά κριτήρια όπως οι θέσεις τους σε Κομματικές Οργανώσεις και οι γνωριμίες με πολιτικά πρόσωπα.Αν δούμε πόσοι τομείς υπάρχουν σε κάθε Δημ.Υπηρεσια και ανάλογα πόσοι είναι οι προϊστάμενοι-υπεύθυνοι τότε θα καταλάβουμε από πού ξεκινά το μεγάλο πρόβλημα της γραφειοκρατίας.Βέβαια αυτή η πολυπλοκότητα εξυπηρετούσε τόσα χρόνια έτερους και εκάτερους.Η εφευρετικότητα και δημιουργία όλο και περισσοτέρων τμημάτων έδινε τη δυνατότητα να απασχολούνται όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι σε νέα γραφεία διαμοιράζοντας διαρκώς μια εργασία που θα μπορούσε να γίνει από σαφώς λιγότερους εργαζόμενους.Αυτό έδινε τη δυνατότητα σε διευθυντές και προϊσταμένους να ζητούν όλο και περισσότερα άτομα και στους πολιτικούς να «εξυπηρετούν» με μεγαλύτερη άνεση τους πιστούς ψηφοφόρους τουςΗ αναξιοκρατία γιγαντώθηκε διότι η νέες πλέον θέσεις δεν απαιτούσαν εξειδίκευση και έτσι στοιβάχτηκε μεγάλος αριθμός υπαλλήλων σε υπηρεσίες που δεν είχαν τις ανάλογες ανάγκες. Επιπλέον πολλές από αυτές τις θέσεις ήταν υπερβολικά καλοπληρωμένες δίχως να αποδίδουν το ανάλογο έργο.Έτσι λοιπόν το «λόμπυ» των προϊσταμένων σε συνεργασία με τους συνδικαλιστές οχύρωσαν τους Τομείς των Δημ.Υπηρεσειων δημιουργώντας «στεγανά» _γιατί πάντα είχαν στο πλάι τους -τους υποτιθέμενα -εκπροσώπους των πολλών εργαζομένων και μπορούσαν άνετα πλέον να κάνουν ότι εξυπηρετούσε το συμφέρον τους και όχι της υπηρεσίας που τους απασχολούσε..Οι «συνδικαλιστές από την μεριά τους εξασφάλιζαν την επανεκλογή τους μετά από συναινέσεις και πιέσεις ή ακόμη και εκβιασμούς των προϊσταμένων προς τους εργαζομένους με μοχλό την ευνοικη μεταχείριση.Το αποτέλεσμα, η γιγάντωση της διαφθοράς.Ένας φαύλος κύκλος που τόσες δεκαετίες μαστίζει τον Ελληνικό Δημόσιο Τομέα και καταχραζεται την ανοχή και την μόχθο των πολλών υπέρ των λίγων που κρύβονται έντεχνα πίσω από μια μάσκα που άλλοτε λέγεται διευθυντής ή προϊστάμενος ή «μαχόμενος» συνδικαλιστής.Είναι το απόστημα που πρέπει να αφαιρεθεί για να μπορέσει ο Δημ.Φορεας να γίνει πιο ευέλικτος απλός και αποτελεσματικός
 
 
Στέφανος
Ο μόνος τρόπος που σίγουρα θα μειώσει τη διαφθορά στο Δημόσιο είναι η ελαχιστοποίηση των ευκαιριών για διαφθορά.Αυτό πως γίνεται;Με την ελαχιστοποίηση του έργου του Δημοσίου. Λίγα και Καλά. Ποια είναι τα ελάχιστα που πρέπει να φροντίζει το Δημόσιο;Απλά πράγματα: Συνθήκες εργασίας και μισθών, υγιή ανταγωνισμό, ισονομία, κλπ. Πράγματα που δεν τα κάνει σήμερα.(Τι κάνει σήμερα; Τον ιδιωτικό τομέα. Παράγει προϊόντα και παρέχει υπηρεσίες: Πλοία, ζάχαρη, internet, παιδικούς σταθμούς, ασφάλειες, τα πάντα. Και βάζει γραφειοκρατικές τρικλοποδιές σε όποιον ιδιώτη θέλει να το ανταγωνιστεί. Χωρίς να μιλάμε για τις ΔΕΚΟ-φαντάσματα..) Άρα, η λύση είναι απλή: Αναδιοργάνωση και εκσυγχρονισμός του ελεγκτικού μηχανισμού του Δημοσίου, και πώληση στον ιδιωτικό τομέα των υπολοίπων δομών. Εάν δεν είναι βιώσιμες, να κλείσουν. ΥΓΙΗΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ. Και τόσα χρόνια που τις πληρώναμε, καλά ήταν. Και εάν θέλουν να φροντίσουν τους μελλοντικά άνεργους πρώην Δημοσίους Υπαλλήλους, να κάνουν κάτι να ισχύει για όλους τους ανέργους, δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. ΙΣΟΝΟΜΙΑ. Φυσικά, το Δημόσιο μπορεί πάντα να συνεχίσει τη σημερινή κατάσταση όσο βρίσκει λεφτά να φάει. Μην ταΐζετε άλλο το τέρας.
 
 
ΕΥΤΥΧΙΑ ΤΟΥΜΠΟΥ
Συμφωνώ στα οσα περιγράφει ο κύριος Φραγκιουδάκης..η διαφθορά δεν εχει όρια..ακόμα και τώρα τις μέρες οπως λέμε τις μεγάλης κρίσης βάζουν κόσμο απ το παράθυρο..με αποτέλεσμα να προσλαμβάνονται ασχετοι.δε νομίζω πως θα γίνει πιο σοβαρό….Ευχαριστώ