Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Αναστασιάδης Αντώνιος
Απαιτείται η αξιολόγηση και επιτέλους ξεκινάει. Χρήσιμα και απαραίτητα τα ανωτέρω κριτήρια. Όμως….Παιδεία, Τέχνες, Πολιτισμός και Ανθρωπιστικές Επιστήμες, που καθορίζουν την προσωπικότητα του καθενός, τα οποία αναδεικνύουν τον «Ανθρωπισμό», και αυτό με τη σειρά του υποδεικνύει την ιδανικότερη λειτουργικότητα του καθενός μέσα σε ένα κοινωνικό σύστημα. Που βρίσκονται όλα αυτά στα συγκεκριμένα κριτήρια; Τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν και ανάλογα με τις απαντήσεις που θα δοθούν, να προστεθούν τα παρακάτω κριτήρια είναι:1) Ο «Δημόσιος Λειτουργός», πρέπει να είναι «Άνθρωπος» ή κάποιο ‘ρομπότ’;2) Ο «Δημόσιος Λειτουργός», θα έρχεται σε επαφή με ανθρώπους ή με αντικείμενα;3) Θέλουμε «Δημόσιους Λειτουργούς» ή ‘δημόσιους υπαλλήλους’, που απλώς θα υπηρετούν το καθεστωτικό σύστημα του εκάστοτε κυβερνώντος;ΠΡΟΤΑΣΗ: Απαιτείται στα κριτήρια, να προστεθούν και η κάθε μορφή ενασχόληση με τις τέχνες, τον πολιτισμό, τις ανθρωπιστικές επιστήμες, τα κοινά, αλλά και οι πολυποίκιλες γνώσεις σε διαφορετικές επιστήμες, ανεξάρτητα του αντικειμένου με το οποίο ασχολείται.Αυτά και μόνον αυτά αναδεικνύουν την προσωπικότητα και υποδεικνύουν τους αληθινούς «Δημόσιους Λειτουργούς». Όλα τα άλλα είναι μεσοβέζικες λύσεις που στηρίζουν τα τεχνοκρατικά κορπορατιστικά συστήματα και επιτρέπουν –ή, και εμπεριέχουν- ιδιοτέλειες.
 
 
Δρ Αικατερίνη Δ. Παζιώνη
Οι δυσκολίες που συνδέονται με την έννοια της αξιολόγησης, γενικότερα, είναι ευρέως γνωστές: υπάρχει η δυσκολία, για παράδειγμα, στον προσδιορισμό του πώς ορίζεται η «κατάλληλη ή σχετική» αξιολόγηση και, κυρίως, ποια είναι η «κατάλληλη ή σχετική» αξιολόγηση. Παρά τα προβλήματα, η ιδέα της αξιολόγησης είναι μια πολύ ισχυρή έννοια και ένα αναγκαίο μέτρο για να κριθούν οι «άριστοι» (?). Ωστόσο, το μοντέλο της αξιολόγησης που χρησιμοποιεί μόνο ποσοτικά κριτήρια ή μόνο ποιοτικά είναι προορισμένο να αποτύχει. Οι υπολογισμοί, για παράδειγμα, που βασίζονται μόνο στη μέτρηση και σε συνδυασμούς συνόλων μεταβλητών δεν μπορούν να αποδώσουν τη συνολική εικόνα ενός τόσο σύνθετου φαινομένου όπως είναι οι ελληνικές δημόσιες υπηρεσίες και ΟΤΑ. Στην ιδανική περίπτωση, βέβαια, είναι επιθυμητό να διαθέτουν μεθόδους αξιολόγησης που συνδυάζουν ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά. Επιπλέον, κάθε πτυχή της οργανωτικής λειτουργίας μπορεί να υπόκειται σε αξιολόγηση. Για αυτό το λόγο, ο καθορισμός των κριτηρίων αξιολόγησης έχει σημαίνοντα ρόλο στη συνολική διαδικασία. Ας μην ξεχνάμε ότι «ένας αποτυχημένος εργαζόμενος» κατά την άποψη κάποιου τυχαίου και ανεκπαίδευτου προϊσταμένου, ενδέχεται να είναι «άριστος εργαζόμενος» κατά την άποψη ενός διαφορετικού προϊσταμένου. Τα κριτήρια, επίσης, θα πρέπει να στηρίζονται σε ένα ευρύτερα ιδεολογικό /φιλοσοφικό υπόβαθρο. Όπως αναφέρονται, στο παρόν άρθρο:Άρθρο 03: Κριτήρια αξιολόγησης =Τα κριτήρια με βάση τα οποία διενεργείται η αξιολόγηση των υπαλλήλων είναι η διοικητική ικανότητα, η συμπεριφορά και η απόδοσή τους στην υπηρεσία…. φαίνονται να δίνουν έμφαση κυρίως σε χαρακτηριστικά & άλλες δεξιότητες που προκύπτουν από την επαγγελματική εμπειρία αλλά ακυρώνουν τα εκπαιδευτικά προσόντα των κρινόμενων. Ίσως, θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη όχι μόνο το εκπαιδευτικό επίπεδο αλλά και η διάθεση των εργαζομένων για συνεχή επιμόρφωση και εκσυγχρονισμό των γνώσεών τους, κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής τους ζωής. Το τελευταίο μπορεί να θεωρηθεί και ως αμιγώς ποιοτικό κριτήριο της ευσυνειδησίας και διάθεσης για απόδοση στο βέλτιστο, για αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα, των εργαζομένων που επιμένουν να επιμορφώνονται σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους, παρά τα οικογενειακά ή άλλα επιφορτισμένα καθήκοντά τους. Αναμφισβήτητα, τα κριτήρια έχουν απόλυτη σχέση με τις στρατηγικές της αξιολόγησης που θα επιλεγούν. Ας μην ξεχνάμε ότι, όπως σε κάθε έρευνα, έτσι και στην αξιολόγηση (που βασίζεται ουσιαστικά σε μεθόδους έρευνας) υπάρχουν αυτές οι δύο μεγάλες κατηγορίες στρατηγικής, «ποσοτική» και «ποιοτική», στις οποίες εμπεριέχονται οι αντίστοιχες τυπολογίες μεθόδων. Ωστόσο, δεν παύει να υφίσταται ο βασικός προβληματισμός γύρω από τις ηθικές αξίες και τις ειδικές γνώσεις που χρειάζονται οι «πάσης φύσεως» προϊστάμενοι για να εκπονήσουν δίκαιες αξιολογήσεις. Για παράδειγμα: πώς θα μπορέσει να αξιολογήσει ένας προϊστάμενος Δ/νσης, σε μια Υπηρεσία ΟΤΑ, ο οποίος δεν διαθέτει κανένα άλλο προσόν πλην των κατάλληλων «πελατειακών» και ενός αμφισβητήσιμου πιστοποιητικού φοίτησης σε 2ετή ιδιωτική καλλιτεχνική σχολή, τον «υφιστάμενό του», ο οποίος διαθέτει πανεπιστημιακή μόρφωση, δύο μεταπτυχιακά σχετικά με τη θέση του, Διδακτορικό και 2 πτυχία ξένων γλωσσών, επιθυμία (αποδεικνύεται και εμπράκτως) για αποδοτική /αποτελεσματική εργασία, καθώς και επαγγελματική εμπειρία ίδιου χρονικού διαστήματος με τον εν λόγω Δ/ντη; Αφήνω την απάντηση σε άλλους σοφότερους και ικανότερους από εμένα….Με τιμήΔρ Αικατερίνη Δ. Παζιώνη
 
 
χαριλαος καλπιδης
1. Επί της διαδικασίας της δημόσιας διαβούλευσης. Είναι χρήσιμο μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας να παρουσιάζονται οι ποσοτικές και ποιοτικές μεταβολές που προέκυψαν από την συμμετοχή των πολιτών ώστε να αποδεικνύεται ότι ελήφθησαν υπόψη οι απόψεις τους. Η μη τήρηση του προηγουμένου καθιστά ελλιπή την όλη διαδικασία, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να θεωρηθεί άνευ ουσίας η κατάθεση των προτάσεων.2. Επί της αξιολόγησης. Είναι σκόπιμο να γνωστοποιηθεί –σε μεγαλύτερο βαθμό αν έγινε- η διαδικασία επιλογής των φορέων που θα αναλάβουν την αξιολόγηση (κριτήρια, προηγούμενη εμπειρία, απόδοση κλπ.). Το σημείο είναι ιδιαίτερα σημαντικό καθώς μπορεί να καθορίσει την αποδοχή της διαδικασίας.3. Επί της διαδικασίας αξιολόγησης. Επειδή η δημόσια διοίκηση φέρει πολλά προβλήματα από το παρελθόν, η ταχύτητα εφαρμογής δεν πρέπει να αποτελεί πρωτεύοντα στόχο. Πρέπει να προηγηθεί περίοδος –μικρή και σαφώς προσδιορισμένη- για την κατάθεση απόψεων, προτάσεων και θέσεων, την διαβούλευση και την τελική επεξεργασία τους από όργανο που θα απολαμβάνει την -δυνατόν περισσότερο- εμπιστοσύνη των πολιτών.Σκοπός των παραπάνω είναι να επιτευχθεί η αναδιοργάνωση του δημοσίου για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του στο πλαίσιο μιας σύγχρονης δημοκρατίας.
 
 
Panos Liverakos
Το άρθρο 28 αναφέρεται στο ρόλο του ΣΕΑ το οποίο συντάσσει έκθεση με πορίσματα σχετικά με την ορθή ή μη εφαρμογή του συστήματος αξιολόγησης εν γένει, καθώς και διενεργώντας συγκριτικές μελέτες για την μέτρηση της απόδοσης του ανθρώπινου δυναμικού και του βαθμού επίτευξης των επιχειρησιακών και ατομικών στόχων τους. Κατά τη γνώμη μου τίθεται το ερώτημα σε τι αποσκοπούν όλα αυτά; Γιατί απαιτείται η διενέργεια επαλήθευσης από ένα ακόμη όργανο όταν ο συγγραφέας έχει ήδη προβλέψει μια σειρά από εκθέσεις δια μέσου των οποίων φαίνεται αν το σύστημα είναι επιτυχές ή όχι;
 
 
Δημήτρης Κυπριώτης
Ποιοι θα είναι οι κοινωνικοί εταίροι της επταμελούς ομάδας αξιολόγησης; Ο τρόπος επιλογής τους; Η βασική αυτή έλλειψη υποσκάπτει την ίδια τη διαδικασία αξιολόγησης. Εννοείται ότι με τη διαδικασία επιλογής θα πρέπει να εξασφαλίζεται η αντικειμενικότητα και η επάρκειά τους.