Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Θόδωρος Θεοδωρόπουλος
Η αποτίμηση απόδοσης προέχει της συγκριτικής εξέτασης προσόντων (και αυτό πρέπει να τονίζεται ανάλογα), εάν σκεφτούμε πως ο πολίτης πληρώνει φόρους για να έχει αποτελεσματικό Δημόσιο και όχι απλά Δημόσιο με προσόντα. Όσον αφορά στο ακόλουθο: «Η αξιολόγηση αποτελεί, επίσης, ένα χρήσιμο στοιχείο για την ορθή διαχείριση και αξιοποίηση …». Χρήσιμο στοιχείο μπορεί να είναι, το σημαντικό όμως είναι να υπάρχει κάποιος στη Δημόσια Διοίκηση που να δεσμεύεται ότι θα πραγματοποιήσει την ορθή διαχείριση και αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και θα αξιολογηθεί για αυτό. Π.χ. δε θα αφήσει υπηρεσίες με ελάχιστο προσωπικό και άλλες με πλεονάζον κλπ. ΠΔ και Νόμοι για ενέργειες αποτελεσματικότητας και όχι για τη θεωρία!
 
 
Παναγιώτα
Τα συγκεκριμένα κριτήρια θεωρώ πως είναι πολύ γενικά και ασαφή, θα πρέπει να προσδιορίζονται και να συγκεκριμενοποιούνται ανάλογα με την υπηρεσία και τα καθήκοντα του υπαλλήλου. Αλλά έχουν προσδιοριστεί επακριβώς τα καθήκοντα των υπαλλήλων ποτέ; Ή η λειτουργία της υπηρεσίας επαφίεται στο φιλότιμο των πλέον πρόθυμων;
 
 
τσογκας παναγιωτης
Τα κριτηρια αξιολογησης πρεπει να ειναι διαφορετικα για καθε υπηρεσια. Υπαρχουν υπαλληλοιπου εργαζονται σε ειδικες θεσεις πχ τεχνικοι υπουργειου αμυνας που δεν μπορουν να αξιολογουνται οπως οι υπαλληλοι γραφειου.
 
 
Γ.Αγριγιαννάκης
Στο Υπουργείο Εξωτερικών εκτός του κλάδου των Διπλωματικών Υπαλλήλων (ειδικό μισθολόγιο), υπάρχουν και 327 πτυχιούχοι Διοικητικοί Υπάλληλοι (Ενιαίο Μοσθολόγιο). Από τους 327, ένας μεγάλος αριθμός κατέχει πέραν του πτυχίου, δεύτερο πτυχίο ή και μεταπτυχιακούς τίτλους. Ο μεγαλύτερος αριθμός εξ αυτών κατέχει τουλάχιστον 1-2 ξένες γλώσσες. (Ο υπογράφων, πτυχιούχος, με μεταπτυχιακά και κάτοχος 7 ξένων γλωσσών εκ των οποίων 5 με αντίστοιχα επίσημα πτυχία φοίτησης). Στο εν λόγω Υπουργείο, από ιδρύσεώς του (!) εσωτερικός Οργανισμός καθόριζε αρμοδιότητες τόσο για την Ελλάδα όσο και για Πρεσβείες και Προξενεία στο εξωτερικό. Όμως, καθήκοντα προισταμένων ίσχυαν (και ισχύουν) μόνο για το Διπλωματικό κλάδο, σε όλες τις βαθμίδες, εκπροσωπήσεις, επιτροπές κλπ εντος και εκτος Ελλάδας και καθήκοντα υφισταμένων μόνο για τους Διοικητικούς, με απόλυτη εξαίρεσή τους από οιασδήποτε θέση προισταμένου, σχεδιασμού, λήψης αποφάσεων, ή και πρωτοβουλίας κλπ.Σύμφωνα με το πνεύμα του παρόντος (ανωτέρω) άρθρου 04, αυτή η κατηγορία – αξιολογοτάτων υπαλλήλων – αποκλείεται αφθορεί και παραχρήμα από οιαδήποτε στοιχεία της παραγράφου Α καθώς και των στοιχείων 5,6,7 της παραγράφου Β. Λογικά τεκμαίρεται και ο αποκλεισμός τους στο μέλλον, από οιαδήποτε ανάληψη καθηκόντων προισταμένων κλπ, εφ όσον το τυπικό στοιχείο -όπως προανέφερα – λείπει, πράγμα που τους καθιστά αυτόματα κατώτερους σε σχέση με τους αντίστοιχους ίδίων τυπικών προσόντων υπαλλήλων, οι οποίοι σήμερα, έχουν δυνατότητα προισταμένου τμημάτων ή Διευθύνσεων του Δημοσίου.
 
 
Καψαλάκης Κριστιάν
Η αξιολόγηση των Δημοσίων Υπαλλήλων ως θεσμός διενεργείται με την ετήσια αξιολόγηση από αρχής συστάσεως του Ελληνικού Κράτους .Αλλαγές στην πρόσληψη του προσωπικού που στελεχώνουν το Ελληνικό Δημόσιο υπήρξαν και θα υπάρχουν . Ομως η διαδικασία της αξιολόγησης υπήρξε πάντα η ίδια όπου πλην ελαχίστων εξαιρέσεων η αξιολόγηση είχε και έχει ως βασική παράμετρο την εύνοια ή όχι του προισταμένου προς τον υφιστάμενο . Παράδειγμα υπάλληλοι που δεν προσέφεραν τα δέοντα στην Υπηρεσία τους να βαθμολογούνται το ίδιο με αυτόν που καθημερινά προσέφερε . Στην παρούσα διαβούλευση για τον τρόπο αξιολόγησης των Δημοσίων Υπαλλήλων και η απόπειρα να υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές μεταξύ αυτών που προσλήφθηκαν με διαγωνισμούς και αυτών που εισήλθαν χωρίς , θα ήθελα να παρατηρήσω πως δεν υπάρχει κανόνας πιστοποίησης των ικανοτήτων τόσο για τους μεν όσο και για τους δε .Ομως μετά από σχεδόν 3 δεκαετίες ύπηρεσία μου σε Ο.Τ.Α αυτό που γνωρίζω πολύ καλά είναι ότι έχω διακρίνει υπαλλήλους με πτυχία και περγαμηνές να είναι αδιάφοροι για την επίλυση υπηρεσιακών θεμάτων και να μην συμμετέχουν στην ομαδική προσπάθεια για την αποτελεσματικότερη λειτουργία της υπηρεσία τους και της εξυπηρέτησης του πολίτη αλλά έχω διακρίνει και πτυχιούχουςπου δίνουν καθημερίνα από θέσεις μάχιμες και ψυχοφθόρες την μάχη τους και που δεν επαναπαύτηκαν στο μοτό είμαι πτυχιούχος άρα κάθομαι . Το ίδιο συμβαίνει και με τους υπαλλήλους των χαμηλών προσόντων ( Δ.Ε, Υ.Ε )όπου έχω διακρίνει ανθρώπους φιλότιμους και κυριολεκτικά ήρωες σε αντίξοες συνθήκες εργασίας όπου όλα τα προηγούμενα χρόνια κλήθηκαν να δώσουν τιτάνιο αγώνα για ένα Κράτος που μεταλλασσότανχρόνο με το χρόνο και που η προσπάθεια τους ακόμα και τώρα είναι πιο έντονη διότι προσπαθούν να ενσωματώνονται στις νέες τεχνολογίες και στις νέες δομές . Ωστόσο μετά τον που αυτοί οι λίγοι ή πολλοί που εργάζονται τιμώντας τον όρκο που έδωσαν ακόμα και αν δεν μπήκαν στο Δημόσιο μέσω διαγωνισμών , υφίστανται πλέον τον ρατσιστικό διαχωρισμό με τον σφαγιασμό των μισθών με το ενιαίο μισθολόγιο και έχουν γίνει ο αποδιοπομπαίος τράγος για κάθε λογής συμφέροντα .Θα πρέπει οι ιθύνοντες να καταλάβουν πως δεν υπήρξαν σε όλους οι ίδιες ευκαρίες να σπουδάσουν για να βγάλουν ένα πτυχίο για να είναι κατα επίφαση ικανοί διότι η έλλειψη του δεν μειώνει την αντίληψή τους ή την εργατικότητά τους . Αντίστοιχα το ίδιο ισχύει και για τους πτυχιούχους που η μη κατάκτηση καποιου μεταπτυχιακού ή διδακτορικού τους καθιστά λιγότερο ικανούς ενώ αντίθετα η καθημερινή πράξη δηλώνει το αντίθετο . Πιστεύω λοιπόν και το σύστημα αξιολόγησης ειδικά με την συμμετοχή ιδιωτών που δεν γνωρίζουν τι εστί δημόσιο στην καθημερινή εσωτερική του λειτουργία και δομή είναι άτυχη απόπειρα ιδιαίτερα όταν αυτοί που θα οριστούν ως οι αξιολογητές να στέκονται εξαρχής και αποκλειστικά στο πλαίσιο των τυπικών προσόντων. Πρέπει ή να παραμείνει ως έχει η ετήσια αξιολόγηση που διενεργείται αλλά με ανιδιοτελής αξιολογητές προερχόμενοι από φορείς του υπολοίπου Δημοσίου ή να υπάρξει μια άλλη προσέγγιση της αξιολόγησης του υπαλλήλου στην οποία χωρίς φόβο ο αξιολογούμενος να αξιολογεί τον Προιστάμενό του τον Διευθυντή του και οι απόψεις του να τίθενται υπόψην άλλων τρίτων . Κατ’εμέ το συμπέρασμά μου είναι πως πάμε να εφαρμόσουμε ημίμετρα και ο τελικός σκοπός και στόχος είναι απλά μια αφορμή για απολύσεις ιδιαίτερα δε αυτών που προσελήφθησαν με τις τότε διαδικασίες της τότε Δομής του Δημοσίου αλλά που κουβαλάνε χρόνια εμπειρίας στην λειτουργία του Κράτους πίσω τους και που πλέον αμοίβονται με μισθούς πείνας έχοντας συμβάλλει τα προηγούενα χρόνια στην οικονομική ανάπτυξη της κοινωνίας όπου ζουν .