Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Ιωάννης Βιδάκης
Θεωρητικά η αξιολόγηση προυποθέτει θέσπιση στόχων.Πρόσθετα άλλο η αξιολόγηση ικανότητας – δυνατότητας και άλλο η αξιολόγηση έργου, αποτελέσματος, γεγονότος, (η ικανότητα δεν σημαίνει και υλοποίηση- πραγμάτωση αυτής)
 
 
JohnJohn
Κατά την άποψή μου α)οι στόχοι που ανατίθενται σε κάθε υπάλληλο και σε κάθε τμήμα ή διεύθυνση θα πρέπει να κοινοποιούνται με τοιχοκόλληση σε όλο το προσωπικό της υπηρεσίας για να αποφεύγονται φαινόμενα προνομιακής μεταχείρησης υπαλλήλων και να δίνεται δυνατότητα σε οποιονδήποτε υπάλληλο να κάνει ένσταση. (δηλαδή κάτι σαν εσωτερική ΔΙΑΥΓΕΙΑ)β)οι στόχοι θα πρέπει να δίνεται δυνατότητα να τροποποιηθούν (μείωση, αύξηση) εφόσον επιβάλλεται από τις τρέχουσες υπηρεσιακές ανάγκες και πάντα με κοινοποίηση στους υπόλοιπους συναδέλφους για λόγους διαφάνειαςγ)ο καθορισμός στόχων για να είναι σωστός προϋποθέτει την καταγραφή, τυποποίηση και τη μοριοδότηση των διοικητικών πράξεων σε όλο το φάσμα του δημόσιου τομέα λαμβάνοντας υπόψη την πολυπλοκότητά τους. Δηλαδή πρέπει να γίνει καταγραφή διοικητικών πράξεων και καταγραφή των σταδίων τους για την υλοποίησή τους. Κάθε στάδιο ανάλογα με τη βαρύτητά του θα δίνει κάποια επιμέρους μόρια τα οποία στο σύνολό τους θα βγάζουν τη μοριοδότηση μια διοικητικής διαδικασίας. Κατά συνέπεια η επιφόρτιση αρμοδιοτήτων στους υπαλλήλους θα γίνεται με ένα σύστημα μορίων. Έτσι εφόσον θα κοινοποιούνται οι αρμοδιότητες και οι στόχοι των υπαλλήλων στο προσωπικό θα μπορεί άμεσα να συμπεράνει κάποιος αν ένας υπάλληλος ανάλογα με τα μόρια που θα πρέπει να πιάσει είναι ευνοούμενος ή αδικημένος και θα αποφεύγονται οι παρεξηγήσεις του στυλ αυτός έχει δέκα στόχους και είναι εκλεκτός, ενώ ο άλλος με τριάντα είναι άτυχος. Δηλαδή η επίτευξη στόχων θα κρίνεται επί του ποσοστού των μορίων.
 
 
Ξενοφών Τιμόλογος
Όσον αφορά την απόδοση, η αξιολόγηση φαίνεται να είναι περισσότερο μετρήσιμη. Αναρωτιέμαι πώς θα αξιολογείται η διοικητική ικανότητα και η συμπεριφορά του εργαζόμενου. Δεν ισχυρίζομαι ότι δεν είναι σημαντικά τα στοιχεία αυτά τα οποία απορρέουν από την προσωπικότητα κάθε ανθρώπου. Είναι όμως δύσκολο να αξιολογηθούν αντικειμενικά διότι δεν υπάρχει κάποια κλίμακα ώστε να μπορεί κάποιος να βαθμολογήσει. Είναι πιθανό για τον ίδιο εργαζόμενο 2 άλλοι άνθρωποι να έχουν εντελώς διαφορετική άποψη βασισμένη ίσως σε ανεπαρκή δεδομένα. Πώς μπορεί κανείς όμως να συλλέγει τέτοια δεδομένα;Προτείνω τα 2 αυτά κριτήρια να αξιολογούνται αλλά να μη μετρούν στη βαθμολογία του εργαζόμενου πριν συμπληρωθεί ικανό χρονικό διάστημα (π.χ. 3 έτη) ώστε να υπάρχουν επαρκή δεδομένα από διαφορετικούς αξιολογητές. Με τον τρόπο αυτό θα μειώνεται η μεροληψία που υπάρχει στις κρίσεις των προϊσταμένων – ειδικά αυτών που ΔΕΝ έχουν επιλεχθεί με αξιοκρατικά κριτήρια και ενδεχομένως θα προσπαθήσουν να διατηρήσουν τη θέση τους εξυπηρετώντας άλλα συμφέροντα και όχι το δημόσιο συμφέρον.
 
 
Βάντα Κωστοπούλου
Στην καθημερινότητα ο ρόλος του προϊσταμένου είναι καθοριστικός για την απόδοση του υπαλλήλου. Σε περίπτωση που καθυστερεί την υπογραφή των εισηγητικών τίποτα δεν υπάρχει που να αποδεικνύει ότι ο υπάλληλος τα έχει υποβάλει εμπρόθεσμα.Σε ορισμένα αντικείμενα το αποτέλεσμα των ενεργειών είναι ορατό μετά από κάποιο χρονικό διάστημα π.χ. στη σύνταξη απόψεων για δικαστήρια, ποιός θα μπορέσει να αξιολογήσει α) εάν ο χρόνος ετοιμασίας των απόψεων είναι ο ενδεδειγμένος (λαμβάνοντας υπόψη και όλες τις υπόλοιπες παραμέτρους λειτουργίας της υπηρεσίας), β) εάν οι απόψεις ήταν οι προσήκουσες βάσει του φακέλου, γ) στην περίπτωση που το αποτέλεσμα της δίκης δεν είναι σχεδόν προδιαγεγραμμένο πως θα υπολογιστεί ο ρόλος του υπαλλήλου που αναζήτησε στοιχεία για την καλύτερη προάσπιση των συμφερόντων του Δημοσίου και τέλος δ) πως θα γίνει ο συσχετισμός με την τελική απόφαση του δικαστηρίου;
 
 
antikatathliptikos
Επι άρθρου 6: Καλή-άριστη η ιδέα για αξιοκρατική αξιολόγηση, μόνο που η ανάγνωση των κριτηρίων και μόνο, προκαλεί απογοήτευση. Πιστευετε ότι με την εφαρμογή αυτών των υποκειμενικά αξιολογούμενων κριτηρίων και το άθροισμά τους με τον μαθηματικό τύπο προσεγγίζετε την αντικειμενική αξιολόγηση; Ειδικότερα:α. Για να αρχίσω απο τα εύκολα. Πως θα αξιολογήσει ο κριτής την κανονικότητα του ρυθμού εκτέλεσης των καθηκόντων; Υπάρχουν υπηρεσίες στο δημόσιο που για λόγους που δεν εξαρτώνται απο τον υπάλληλο αλλά απο την ίδια την Κυβέρνηση εμφανίζουν έξαρση των αιτήσεων -απαιτήσεων των πολιτών σε συγκέκριμένα χρονικά διαστήματα. Αν λοιπόν ο μέσος αριθμός ικανοποίησης αιτημάτων είναι π.χ 100 στο αξιολογούμενο χρονικό διάστημα και σε κάποιες περιόδους του ίδιου χρονικού διαστήματος 300 ή και 500, τι θα σημαίνει αυτό για την βαθμολογία. β. Λίγο πιο δύσκολο.Πως θα βαθμολογηθεί η ορθολογική διαχείριση των παρεχόμενων απο την Υπηρεσία πόρων. Υπάρχουν υπηρεσίες όπου η διαχείριση των πόρων π.χ στην υγεία έχει άμεση συνέπεια στην υγεία- ζωή κάποιου και είναι μετρήσιμο μέγεθος. Σε Υπηρεσίες όμως όπου η διαχείριση των πόρων θα φανεί μετά απο δύο, τρεία, πέντε ή και 10 χρόνια αν είχε θετικές ή αρνητικές συνέπειες (π.χ πόροι για έρευνα ή πόροι για την παιδεία, για να μην αναφερθώ στους πόρους για τα εξοπλιστικά) πως θα αξιολογηθεί στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα της αξιολόγησης. Και αν ο υπάλληλος αξιολογηθεί θετικά, εφόσον δεν αποφασίζει μόνος του για την διαχείριση των πόρων αλλά με τη σύμφωνη γνώμη των προϊσταμένων του, και αποδειχθεί μετά απο δύο κ.λ.π έτη ότι οι πόροι δεν αξιοποιήθηκαν όπως έπρεπε ή ακόμη χειροτερα πήγαν χαμένοι, τότε τι….; γ. Και κάτι ακόμη για συμπλήρωμα. Ο χρόνος εκτέλεσης μιας εργασίας, που έχει ανατεθεί σε κάποιον υπάλληλο δεν εξαρτάται απο τον ίδιο αλλά απο τους προϊσταμένους, που σε πολλές αν όχι σε όλες τις Υπηρεσίες ασκούν αποφασιστικές αρμοδιότητες και μπορεί να καθυστερούν την υπογραφή- έγκριση, σκόπιμα ή απο αμέλεια. Πως θα βαθμολογηθεί ο υπάλληλος που δεν καθυστέρησε στην εκτέλεση της εργασίας του με δική του ευθύνη άλλά αυτή του προϊστάμένου του. δ. Για να μη μακρηγορώ άλλο. Ξανακοιτάξτε το δεν είναι αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγησης αυτά. Μπορούν ευκολα να μετατραπούν σε μέθοδο απομάκρυνσης των ικανών απο το Δημόσιο, ενώ άλλος είναι ο σκοπός του σχεδίου αυτού. Έτσι τουλάχιστον θέλω να πιστεύω.