Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Παναγιώτης Κοσμόπουλος
Πουθενά στο Προσχέδιο Νόμου δεν λαμβάνεται πρόνοια, ώστε να προστατεύεται συστημικά ο αξιολογούμενος υπάλληλος σε περιπτώσεις δυσμενούς εργασιακού περιβάλλοντος (υποδομή συνθήκες, οργάνωση κλπ) και λόγω ανεπαρκών, αδιαφορούντων και ανικάνων είτε ομοβάθμων είτε προϊσταμένων(με τους οποίους θα είναι υποχρεωμένος να συνεργάζεται στην επίτευξη των στόχων).Αντ’ αυτού, με τα άρθρα 25 και 26 κάθε ευσυνείδητος, πλην άτυχος, υπάλληλος, ωθείται σε ψυχοφθόρες διαδικασίες προσωπικών ενστάσεων, με τις οποίες θα πρέπει να αποδείξει(!) (σε ανάλογες περιπτώσεις δυσλειτουργειών λόγω συνθηκών και προσώπων) με αντικειμενικά (!) και μετρήσιμα (!) στοιχεία οτι … δεν είναι ελέφας!Νομίζω, πως είναι απαραίτητο να προηγείται, της ατομικής αξιολόγησης κάθε υπαλλήλου, η αποτύπωση των πραγματικών συνθηκών του περιβάλλοντος εργασίας και του κλίματος συνεργατικότητας (ίσως, μέσω ανώνυμης διατύπωσης γνώμης όλων των εργαζομένων της δομής εργασίας και των εξυπηρετουμένων πολιτών καθόλον το έτος).Κατόπιν, να γίνεται διόρθωση ή ακόμη και ετήσια αναβολή της αξιολόγησης, για την προστασία του αξιολογουμένου υπαλλήλου και της αξιοπιστίας της διαδικασίας, κι όχι να μπαίνει σε διαδικασίες ψυχοφθόρες και ασύμμετρες προς το μέγεθός του.Και: (καλέ μου άνθρωπε!) Όχι άλλη… γραφειοκρατία!Όσο λιγότερη,τόσο καλύτερα.Ευχαριστώ για την προσοχή σας.
 
 
labrouss
Υποχρεωτικά θα πρέπει να εξετάζεται η σχέση με τον πολίτη απο ανεξάρτητη αρχή σε άμεση επικοινωνία με τον πολίτη και να έχει και την μεγαλύτερη βαρύτητα αφού κατα βάση το κράτος και οι δημόσιες υπηρεσίες υπάρχουν για να εξυπηρετούν τους πολίτες. Τα πτυχία και το πώς μπήκε ίσως να είναι λιγο αργά να τα αξιολογήσης εκ των υστέρων. Επίσης τα πτυχία δεν είναι και κατα κανόνα ενδεικτικά της απόδοσης, της διάθεσης για προσφορά αλλά και της πνευματικής διαύγειας.
 
 
Μυρτώ
Η διοικητική ικανότητα είναι προσόν που διαθέτει κάποιος ή όχι, σαν το ταλέντο, που αναδεικνύεται με πλαίσιο και πειθαρχία. Συνεπώς:1. Οι Προϊστάμενοι διαθέτουν διοικητικά προσόντα?2. Οι Προϊστάμενοι διαθέτουν πολυεπιστημονική κατάρτιση? εκτός από το γνωστικό αντικείμενο τους έχουν αποδεδειγμένες γνώσεις και δεξιότητες ηγέτη και μάνατζερ?3. Εάν όχι, πώς θα νομιμοποιηθούν απέναντι στον υπάλληλο που διαθέτει τα παραπάνω, ώστε να μην τον αμφισβητήσει?4. Είναι αποδεδειγμένο ότι θα προαρμοσθούν γρήγορα «στις αναγκαίες αλλαγές των μεθόδων εργασίας και σε νέα συστήματα» όταν είναι ανθρώπινο χαρακτηριστικό η «αντίσταση στην αλλαγή»? Κι άν ο υπάλληλος ανταποκρίνεται θετικά στις καινοτομίες, πως διασφαλίζεται απέναντι σε κάποιον υπονομευτικό και «αργό» Προϊστάμενο, ο οποίος θεωρεί ενδεχομένως οτι απειλείται η θέση του?5. Έχει γίνει κατανοητό ότι η επίτευξη στόχων απαιτεί οριζόντιες συνεργασίες και όχι κάθετες ιεραρχίες?6. Έχει γίνει κατανοητό ότι η ανάπτυξη ενός υπαλλήλου απαιτεί την ενδυνάμωση των δυνατών του σημείων, δηλ. εκείνων με τα οποία αποδίδει τα μέγιστα? Δεν ωφελεί να κινητοποιείς κάποιον που είναι επικοινωνιακός (οπότε θα όφειλε να βρίσκεται σε τμήμα εξυπηρέτησης κοινού) να διεκπεραιώνει καθήκοντα που απαιτούν λ.χ. λεπτομερή έρευνα, όπου κάποιος άλλος αποδίδει καλύτερα? Θα λαμβάνονται υπ’ όψιν όλα όσα συντελούν και στην προσωπική ανάπτυξη του υπαλλήλου, ώστε αυτό να έχει αντανάκλαση στο αποτέλεσμα της δουλειάς του και στην Υπηρεσία του?7. Πως θα αξιολογηθεί ο «δέκτης» σε σχέση με την κατανόηση των μηνυμάτων, όταν ενδεχομένως υπάρχει ασάφεια από τον ίδιο τον «πομπό»? Θα υπάρχει η δυνατότητα και γραπτού επαναπροσδιορισμού με eσωτερικό memo, ώστε να μην υπάρχουν φαινόμενα του τύπου «εγω δεν το είπα έτσι», «δεν το κατάλαβες σωστά», κ.λπ.?8. Πως διασφαλίζεται ο υπάλληλος, ο οποίος διαθέτει «σαφήνεια και ακρίβεια στην προφορική και γραπτή έκφραση», χωρίς να κινδυνεύσει από υπεξαίρεση της διανοητικής του εργασίας απο τον αδαή Προϊστάμενο? Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά οτι την εργασία του Προϊσταμένου ενίοτε φέρει σε πέρας ο υπάλληλος, ο οποίος παραμένει «αφανής ήρωας»!9. Μέχρις στιγμής η πρωτοβουλία τιμωρείται, μάλιστα έχει εκφραστεί και μομφή διότι κάποιος βγήκε εκτός του πλαισίου κατηγορίας του, δηλ. υπάλληλος ΔΕ εξέφρασε άποψη και πρόταση η οποία στη συνέχεια αυιοθετήθηκε και παρουσιάσθηκε απο τον Προϊστάμενο ως δική του και ο οποίος «εβαλε στη θέση του» τον υπάλληλο,υπενθυμίζοντάς του οτι δεν είναι και δεν μπορεί να λειτουργεί ως ΠΕ. Είναι απαραίτητο να υφίστανται τέτοιου είδους ρατσιστικοί διαχωρισμοί?10. Πως θα διασφαλισθεί το υψηλό προφίλ ορισμένων χαρισματικών χαμηλόβαθμων υπαλλήλων απο τον τραμπουκισμό (bullying) και την αυθαιρεσία όσων προϊστανται και θεωρούν οτι ανάμεσα στα καθήκοντα των υπαλλήλων αυτών είναι να του φέρνουν και τα ρούχα απο το καθαριστήριο?
 
 
Γιώργος
Σε κάθε περίπτωση οι αξιολογητές (προϊστάμενοι Δ/νσης, τμήματος κλπ, θα πρέπει κατ’αρχήν οι ίδιοι να αξιολογηθούν για να διαπιστωθεί αν κατέχουν τα απαραίτητα προσόντα (γνώσεις, κρίση κλπ) προκειμένου να μπορέσουν να αξιολογήσουν τους υφισταμένους τους. Δυστυχώς, στις περισσότερες περιπτώσεις, τις θέσεις προϊσταμένων κατέχουν υπάλληλοι που απλώς έχουν τον μεγαλύτερο βαθμό λόγω πολυετής εργασίας ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ, δηλαδή άτομα που λογικά δεν είχαν διοριστεί με αξιοκρατικά συστήματα (πχ ΑΣΕΠ) και επομένως δεν έχουν ελεχθεί ποτέ για το επίπεδο γνώσεων (για την ικανότητα της κρίσης δεν γίνεται λόγος). Πρέπει να επισημανθεί και η ΑΔΙΚΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΫΠΗΡΕΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ, καθόσον αξιόλογοι υπάλληλοι οι οποίοι είχαν απασχολήθει σε καίριες θέσεις στον ιδιωτικό τομέα (πολυεθνικές εταιρείες κλπ), υστερούν βαθμολογικά (και μισθολογικά) από κάποιον παλαιό διορισμένο δημόσιο υπάλληλο, με τα ίδια ή λιγότερα χρόνια υπηρεσίας, λόγω μη αναγνώρισης της προϋπηρεσίας του ιδιωτικού τομέα, ενώ μπορεί να έχουν σαφέστατα περισσότερα προσόντα και γνώσεις. Σε κάθε περίπτωση η ΙΔΑΝΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ θα πρέπεί να γίνεται μέσα από γραπτές εξετάσεις στις οποίες θα αξιολογείται η μόρφωση του υπαλλήλου, η γνώση Η/Υ, η γνώση Ξένων Γλωσσών, καθώς και η ικανότητα κρίσης.
 
 
ΑΛΕΞΟΥΔΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Για να είναι αξιοκρατική και αποτελεσματική η αξιολόγηση του κάθε υπαλλήλου, θα πρέπει να γίνει από πρϊστάμενους, διευθυντές κλπ. που έχουν οι ίδιοι κριθεί για τις θέσεις ευθύνης που κατέχουν με άλλο σύστημα και όχι με αυτό που ισχύει μέχρι τώρα. Δηλ. πρέπει πρώτα να γίνουν ξανά οι κρίσεις όλων των γεν. διευθυντών, των διευθυντών και προϊσταμένων -αυτών που έχουν κριθεί πριν πολλά χρόνια και κατέχουν τέτοιες θέσεις- με νέο σύστημα αξιολόγησης δηλ. εξετάσεις κλπ, και μετά αυτοί να αξιολογήσουν στους υφισταμενους τους. Καλό είναι η αξιόλογηση του κάθε υπαλλήλου να γίνεται από ομάδα ή επιτροπή αξιολογητών και όπου είναι δυνατό και από τους αποδέκτες του παραγόμενου έργου του υπαλλήλου.