Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Απόστολος
«2. O Υπουργός ή το ανώτατο όργανο κάθε φορέα προσδιορίζει σαφείς πολιτικές προτεραιότητες στον τομέα ευθύνης του, τους υπεύθυνους ανά προτεραιότητα και θέτει το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την κατάρτιση των επιχειρησιακών σχεδίων εφαρμογής και την επίτευξη των στρατηγικών στόχων που περιλαμβάνονται σε αυτά.» Περιμένουμε να γίνουμε σύγχρονο κράτος έτσι. Το κράτος πρέπει να έχει μία συνέχεια . Ο Υπουργός καθορίζει τις προτεραιότητες σε ένα σύστημα που ΉΔΗ λειτουργεί και χωρίς τον Υπουργό. Σαν να υπογραμμίζεις και να χρωμματίζεις ένα ήδη υπάρχον κατανοητό,σαφές, ολοκληρωμένων σκέψεων και νοημάτων κείμενο. Ο υπουργός καθορίζει την πολιτική ΌΧΙ τους στόχους. Αν με κάθε αλλαγή υπουργού έχουμε και αλλαγή στρατηγικών στόχων και πολιτικών(όπως γίνεται συνήθως)την κάτσαμε την βάρκα. Φτιάξτε ένα δημόσιο το οποίο να έχει σωστούς στόχους και αρχές (π.χ. την προστασία της Δημόσιας υγείας )ΧΩΡΙΣ τους ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ και τους ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ τους . Μα τί λέω;
 
 
Νόπη Ευμορφίδου
Αφού γέλασα αρχικά βλέποντας το άρθρο αυτό για ευνόητους λόγους, το διάβασα…κατάλαβα(?)…ότι μάλλον θα χρειαστούν εντατικά σεμινάρια οι προϊστάμενοι – διευθυντές. Όλο αυτό είναι κάποιες ώρες εργασίας επιπλέον γι’αυτούς, αρκετές θα έλεγα, που δεν έχει καμία σχέση με την αξιολόγηση όπως γινόταν με το προηγούμενο σύστημα, δηλαδή σε 5 λεπτά ανά υπάλληλο.
 
 
Δημήτρης Κυπριώτης
Είναι απαραίτητο ο επιχειρησιακός σχεδιασμός (όπως αναφέρεται στην παράγραφο 6 του ίδιου άρθρου) να προκύπτει από προηγούμενη (όπως ΔΕΝ αναφέρεται) διαβούλευση μεταξύ των αιρετών και των υπηρεσιακών στελεχών. Αυτό διότι ο επιχειρησιακός σχεδιασμός θα πρέπει αφενός να είναι συμβατός με το θεσμικό πλαίσιο και τη νομοθεσία και αφετέρου να λαμβάνει σοβαρά υπόψη του τους διαθέσιμους πόρους, πέρα από τις προτεραιότητες και τους πολιτικούς στόχους της πολιτικής ηγεσίας. Και για τις δύο αυτές παραμέτρους, η συμβολή των υπηρεσιακών στελεχών είναι απαραίτητη. Αλλιώς θα έχουμε οραματικούς σχεδιασμούς – ευχολόγια, όπως γίνεται μέχρι σήμερα.Η διατύπωση του συγκεκριμένου άρθρου υπονοεί ότι οι παράμετροι αυτοί προκύπτουν… από κάπου(!) και ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου ή το αρμόδιο μονοπρόσωπο όργανο που προΐσταται των υπηρεσιών του φορέα «γνωστοποιεί» το Επιχειρησιακό Σχέδιο στην υπηρεσιακή ιεραρχία. Η επισήμανση αυτή γίνεται για να τονιστεί πως το νομικό κείμενο πρέπει να είναι διατυπωμένο σαφώς, να μην επιδέχεται ερμηνείες και να μην περιλαμβάνει «αυτονόητα». Επίσης, για να γίνει ο επιμερισμός των στόχων στις οργανικές μονάδες, θα πρέπει να υπάρξουν οργανικές θέσεις. Από όσα γνωρίζω, πολλοί δήμοι δεν περιγράφουν οργανικές θέσεις στους Οργανισμούς Εσωτερικής Υπηρεσίας τους (μεταξύ αυτών και ο Δήμος Ρόδου, όπου υπηρετώ, ο Δήμος Κω, ο Δήμος Αθηναίων κ.λ.π.). Περιγράφονται οι οργανικές μονάδες και στη συνέχεια οι αρμοδιότητές τους, ενώ στο τέλος εμφανίζεται ένας κατάλογος ειδικοτήτων του προσωπικού που υπηρετεί ήδη (μια που καταργήθηκαν οι κενές οργανικές θέσεις). Ουσιαστικά, το σύνολο του προσωπικού υπηρετεί σε ΜΗ οργανικές θέσεις, μια που δεν προσδιορίζεται από πουθενά το ποια ειδικότητα υπηρετεί σε ποια οργανική μονάδα, και βεβαίως ούτε λέξη για περιγραφή καθηκόντων της οργανικής θέσης. Έτσι, δεν γίνονται τοποθετήσεις, αλλά ατομικές αναθέσεις καθηκόντων, κατά βούληση. Δεδομένης της κατάστασης αυτής, είναι αστείο να συζητείται η κατανομή των στόχων σε οργανικές θέσεις. Αυτό διότι, επίσης από όσα γνωρίζω, η Διοίκηση Ολικής Ποιότητας, αναφέρεται σε συστηματοποίηση της λειτουργίας, δηλαδή ενεργή εμπλοκή συγκεκριμένων θέσεων (και όχι προσώπων) στην προσπάθεια επίτευξης των στόχων.
 
 
Νάσια
Εύχομαι να εφαρμοστεί με επιτυχία το εγχείρημα της αξιολόγησης των υπαλλήλων της Δημόσιας Διοίκησης, γιατί πιστεύω ότι η πλήρης απουσία αξιολόγησης και αξιοκρατίας που επικρατούσε σε μεγάλο τμήμα του Δημόσιου Τομέα ήταν η κύρια αιτία για την απαξίωση του. Πιστεύω ότι θα πρέπει να βελτιωθούν τα εξής σημεία:- Οι στόχοι που τίθενται στους υπαλλήλους κάθε επιπέδου δεν θα είναι όλοι της ίδιας δυσκολίας και σπουδαιότητας. Έτσι ο μαθηματικός τύπος που υπολογίζει την απόδοση του υπαλλήλου βάσει των μετρήσεων των γενικών και ειδικών δεικτών απόδοσης ανά στόχο, θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη και το συντελεστή βαρύτητας για κάθε έναν από τους στόχους αυτούς.Επίσης, πώς θα υπάρχει αντικειμενική αξιολόγηση αν ένας προϊστάμενος θέτει λίγους και εύκολους στόχους ενώ ένας άλλος είναι πολύ πιο απαιτητικός?Τέλος, στους ικανότερους υπαλλήλους πάντα τίθενται πιο απαιτητικοί στόχοι, δεδομένου ότι είναι ικανοί να τους φέρουν εις πέρας σε αντίθεση με συναδέλφους τους που δεν έχουν το ίδιο επίπεδο. Αυτό το ποσοστό της συνδρομής του κάθε υπαλλήλου στη συνολική (ποσοτική) επίτευξη των στόχων της οργανικής μονάδας στην οποία ανήκει θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από τον μαθηματικό τύπο. Δηλ. όχι μόνο τι ποσοστό του/των στόχου/ων που του έχουν τεθεί πέτυχε, αλλά και τι ποσοστό του/των συνολικού/ων στόχου/ων της οργανικής του μονάδας αποτελεί ο/οι στόχος/οι που του έχουν ανατεθεί.
 
 
Γιώργος
Σε κάθε περίπτωση οι αξιολογητές (προϊστάμενοι Δ/νσης, τμήματος κλπ, θα πρέπει κατ’αρχήν οι ίδιοι να αξιολογηθούν για να διαπιστωθεί αν κατέχουν τα απαραίτητα προσόντα (γνώσεις, κρίση κλπ) προκειμένου να μπορέσουν να αξιολογήσουν τους υφισταμένους τους. Δυστυχώς, στις περισσότερες περιπτώσεις, τις θέσεις προϊσταμένων κατέχουν υπάλληλοι που απλώς έχουν τον μεγαλύτερο βαθμό λόγω πολυετής εργασίας ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ, δηλαδή άτομα που λογικά δεν είχαν διοριστεί με αξιοκρατικά συστήματα (πχ ΑΣΕΠ) και επομένως δεν έχουν ελεχθεί ποτέ για το επίπεδο γνώσεων (για την ικανότητα της κρίσης δεν γίνεται λόγος). Πρέπει να επισημανθεί και η ΑΔΙΚΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΫΠΗΡΕΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ, καθόσον αξιόλογοι υπάλληλοι οι οποίοι είχαν απασχολήθει σε καίριες θέσεις στον ιδιωτικό τομέα (πολυεθνικές εταιρείες κλπ), υστερούν βαθμολογικά (και μισθολογικά) από κάποιον παλαιό διορισμένο δημόσιο υπάλληλο, με τα ίδια ή λιγότερα χρόνια υπηρεσίας, λόγω μη αναγνώρισης της προϋπηρεσίας του ιδιωτικού τομέα, ενώ μπορεί να έχουν σαφέστατα περισσότερα προσόντα και γνώσεις. Σε κάθε περίπτωση η ΙΔΑΝΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ θα πρέπεί να γίνεται μέσα από γραπτές εξετάσεις στις οποίες θα αξιολογείται η μόρφωση του υπαλλήλου, η γνώση Η/Υ, η γνώση Ξένων Γλωσσών, καθώς και η ικανότητα κρίσης.