Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
ΤΑΣΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Δεν βρήκα πουθενά στο σχέδιο ΠΔ, ποιος είναι αρμόδιος για τον καθορισμό των ειδικών στόχων μέτρησης του παραγομένου έργου (παρ. (ε)).
 
 
Π.Σ.
Τα συστατικά στοιχεία, του νέου σχεδίου Π.Δ. για την αξιολόγηση των Δημοσίων Υπαλλήλων είναι τα παρακάτω:α. Το ένα τρίτο του σχεδίου αποτελεί αντιγραφή του ακόλουθου εγγράφου του Υπουργείου Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης από το 2007!Βρίσκεται αναρτημένο εδώ…http://www.eipa.eu/files/File/CAF/Brochure2006/Greek_2006.pdfβ. Το άλλο ένα τρίτο του σχεδίου Π.Δ. αποτελεί αντιγραφή των Κεφαλαίων Α΄ και Β΄ του Ν.3230,ξεχασμένου από το 2004!γ. Με το Π.Δ.318 του 1992 -το οποίο αν και κανονικά θα έπρεπε να εφαρμόζεται εδώ και τόσα χρόνια, σε καμία υπηρεσία δεν λειτούργησε- έχουμε και το άλλο τρίτο που μας έλειπε!!! Όταν σε οποιοδήποτε προβληματικό σύστημα προστίθεται πολυπλοκότητα το μόνο σίγουρο αποτέλεσμα είναι η διάλυσή του ή τουλάχιστον η περαιτέρω προβληματική λειτουργία του. Το ιδανικό θα ήταν, όσοι ασχολήθηκαν με το θέμα, να μην περιορίζονταν σε copy-paste παλαιότερων εγχειρημάτων (που ποτέ δεν τελεσφόρησαν) αλλά να προτείνουν κάτι ριζοσπαστικό, απλό και σίγουρο ως προς την αμεροληψία του, αυτό βέβαια έχει ως προϋπόθεση ότι όσοι εργάσθηκαν για το συγκεκριμένο σχέδιο έχουν ΑΜΕΣΗ αντίληψη της πραγματικότητας της δημ. διοίκησης τουτέστιν έχουν εργασθεί επί μακρόν σε υπηρεσίες πρώτης γραμμής και δεν είναι απλώς κάποιοι ειδικοί επιστήμονες, άριστοι σε θεωρητική κατάρτιση, αλλά ανεπαρκείς σε πρακτική εφαρμογή των γνώσεών τους στο πεδίο της δημ. διοίκησης.Η πρόβλεψη για το προς υιοθέτηση σχέδιο είναι ότι η πραγματικότητα, για ακόμα μια φορά, θα μας ξεπεράσει όταν για παράδειγμα:1. Το στοιχείο της υποκειμενικότητας του αξιολογητή δεν περιορίζεται αλλά ενισχύεται, γεγονός που θα οδηγήσει σε αντιπαραθέσεις, κακοδιοίκηση και τελικά στη δημιουργία διχαστικού κλίματος που βέβαια καθόλου δεν συμβάλλει στον τελικό στόχο.2. Βασική προϋπόθεση για την σωστή εφαρμογή των επιχειρησιακών σχεδίων αλλά και τη διαδικασία σύνταξης σχεδίου και προσδιορισμού των δράσεων είναι :o η σωστή θεωρητική κατάρτιση επί του αντικειμένου, αυτών που θα το συντάσσουνo η ολοκληρωμένη αντίληψη που έχουν οι συντάκτες ως προς τους διαθέσιμους πόρους τους, ως προς τις διαδικασίες και ως προς τον όγκο δουλειάς που απαιτείται (δηλ. της πραγματικότητας των υπηρεσιών)3. Από τη διαδικασία σύνταξης σχεδίου και προσδιορισμού των δράσεων απουσιάζουν εντελώς οι βασικοί μέτοχοι που θα το εφαρμόσουν δηλ. οι υπάλληλοι, συνεπώς δεν γίνονται συμμέτοχοι στο εγχείρημα και δεν έχουν λόγω να υπερβούν τον οιονδήποτε ποσοτικό στόχο, εισάγοντας και ποιοτικά στοιχεία στην εργασία τους.4. Δεν υπάρχει το στοιχείο της αξιολόγησης και του σχεδίου και των δράσεων και των προϊσταμένων από τους υπαλλήλους για να είναι η αξιολόγηση ολοκληρωμένη και σωστή. Τέλος οποιοδήποτε σύστημα αξιολόγησης υπαλλήλων δημ. διοίκησης είναι καταδικασμένο να αποτύχει όταν δεν έχουν αντιμετωπισθεί τα φαινόμενα αυθαιρεσίας του πολίτη και όταν απουσιάζουν εντελώς παράλληλες δράσεις ενημέρωσης του πολίτη για τα δικαιώματά του αλλά κυρίως και για τις υποχρεώσεις του.
 
 
Βασιλική Σκορδάκη
Συμφωνώ με την ΣΚΑΡΠΑΛΕΖΟΥ στο ότι θα πρέπει να διευκρινισθεί ποιό είναι το ανώτατο όργανο, ειδικά σε ΝΠΔΔ που υφίσταται και Διοικητής και Διοικητικό Συμβούλιο και συνεπώς Πρόεδρος Δ.Σ.Επίσης στην παρ. 9 ορίζεται ότι καταλήουμε σε ατομικό συμβόλαιο απόδοσης, χωρίς όμως να ελέγχονται οι ανώτεροι και ανώτατοι υπάλληλοι και βέβια υφίσταται ορατός κίνδυνος να μην υπάρχει αντικειμενικότητα της ισομερους και ισοβαρούς κατανομής των εργασιών της υπηρεσίας που θα υλοποιήσουν τους στόχους. Σα ΓΕΝΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ θα ήθελα να πω ότι προκειμένου το φιλόδοξο αυτό σύστημα να μπορέσει να υλοποιηθεί, ώστε πραγματικά να υπάρχει μια αντικειμενική αξιολόγηση όλων των υπαλλήλων, που θα αποτελεί και κίνητρο υποκίνησης όλων των υπαλλήλων να αποδώσουν τον καλύτερο εαυτό τους, θα πρέπει να υπάρξει συστηματική εκπαίδευση των αξιολογητών ώστε να μπορούν να υλοποιούν το επιχειρησιακό σχέδιο, αλλά και των οργάνων που θέτουν το επιχειρησιακό σχέδιο ώστε αυτό να είναι ρεαλιστικό.
 
 
baia
ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΟΤΙ: «2. O Υπουργός ή το ανώτατο όργανο κάθε φορέα προσδιορίζει σαφείς πολιτικές προτεραιότητες στον τομέα ευθύνης του».ΑΣ ΠΡΟΣΤΕΘΕΙ «σαφεις πολιτικες και διοικητικες προτεραιότητες και σκοπούς» στον τομέα ευθύνης..
 
 
Panos Liverakos
Η πρόβλεψη για την τήρηση και ενημέρωση του συστήματος αξιολόγησης ανά τρίμηνο είναι υπέρμετρα φιλόδοξη και μάλλον υπερβολική. Προσθέτει υπερβολικά στο κόστος εφαρμογής του και δεν εμπλουτίζει τα αποτελέσματα ικανοποιητικά σε σύγκριση με την ενημέρωση του ανά εξάμηνο ή ανά έτος. Η ενημέρωση ανά τρίμηνο θα ήταν αποδεκτή και ρεαλιστική μόνο αν ίσχυε για μια μεταβατική περίοδο ενός έτους όπου το σύστημα θα έτρεχε πιλοτικά και θα συνδυαζόταν με εντατική εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού ώστε να εξοικειωθεί με αυτό, καθώς και να διαγνωστούν τυχόν αστοχίες και προβλήματα, που θα διορθώνονταν πριν αυτό τεθεί σε εφαρμογή επίσημα και στο διηνεκές.Κατά τη γνώμη μας η πρόβλεψη για την δυνατότητα τροποποίησης των επιχειρησιακών στόχων δεν θα πρέπει να περιέχεται στο διάταγμα. Η διάταξη αυτή θα πρέπει να περιορίζεται στο επίπεδο τροποποίησης του βαθμού επίτευξης των στόχων και όχι στην τροποποίηση των ίδιων των επιχειρησιακών στόχων. Οι στόχοι πρέπει να παραμένουν σταθεροί για ένα εύλογο χρονικό διάστημα και δεν πρέπει να αλλάζουν τουλάχιστον κατά τη διάρκεια του χρονικού διαστήματος για το οποίο εφαρμόζεται το σύστημα αξιολόγησης. Δεν είναι πρακτικό, αλλά ούτε επιθυμητό να παρέχεται η δυνατότητα αλλαγής επιχειρησιακών στόχων, αφού μια τέτοια αλλαγή ανατρέπει τα συμφωνηθέντα και επηρεάζει τα κριτήρια αξιολόγησης με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η ορθολογική ολοκλήρωση ενός κύκλου αξιολόγησης. Ο βαθμός επίτευξης των επιχειρησιακών στόχων είναι μια άλλη παράμετρος, που μπορεί να τροποποιηθεί μετά από αμοιβαία συμφωνία, αφού εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό και από τις πολιτικές και οικονομικές συγκυρίες που επικρατούν στη χώρα ανά πάσα χρονική στιγμή, και ιδιαίτερα σήμερα όπου η αβεβαιότητα είναι παρούσα σε όλες τις πτυχές της πολιτικής και οικονομικής ζωής της χώρας. Εν κατακλείδι, θεωρούμε ότι η τροποποίηση των επιχειρησιακών στόχων δεν είναι επιθυμητή γιατί δημιουργεί αβεβαιότητα και απαλείφει τη σταθερότητα που απαιτείται για την όσον το δυνατόν αντικειμενική αξιολόγηση του ανθρώπινου δυναμικού της Δημόσιας Διοίκησης εντός ενός συγκεκριμένου χρονικού πλαισίου.Απορεί κανείς σχετικά με το τι, επιτέλους, θα έχει να προσθέσει ένας προϊστάμενος σε όσα είχε ήδη πει προ τριών περίπου μηνών. Η τακτική αυτή ενέχει τον κίνδυνο όχι μόνο της επανάληψης, αλλά και πιθανότατα της απαξίωσης του συστήματος, του περιορισμού δηλαδή σε μια απλή πρακτική κενού περιεχομένου η οποία απλά επαναλαμβάνεται χωρίς απτό αποτέλεσμα. Το φαινόμενο αυτό έχει παρατηρηθεί και σε άλλες χώρες. Πρέπει να αποφευχθεί το φαινόμενο της υποκατάστασης του σκοπού από τα μέσα επίτευξής του, δηλαδή να προσκοληθούμε υπερβολικά στη διαδικασία στην τήρηση του τύπου και λιγότερο στο αποτέλεσμα.Στο ίδιο άρθρο αναφέρεται ότι οποιαδήποτε αλλαγή πρέπει να πραγματοποιείται εντός πέντε εργάσιμων ημερών και μετά να δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης για να ισχύει. Κατ’ αρχήν ένα τόσο σημαντικό θέμα όπως η αλλαγή επιχειρησιακών στόχων δεν μπορεί να συμφωνηθεί εντός πέντε εργάσιμων αφού απαιτούνται σοβαρές διαβουλεύσεις και συμφωνίες για την αλλαγή μεταξύ όλων των εμπλεκομένων σε αυτό το θέμα. Από την άλλη πλευρά, γιατί θεσπίζεται ως απαραίτητη προϋπόθεση η δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης για να ισχύσει οποιαδήποτε αλλαγή; Γιατί τόση γραφειοκρατία; Κατά τη γνώμη μας ένα επιχειρησιακό σχέδιο αποτελεί εσωτερική διαδικασία ενός οργανισμού, και γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει να συμφωνείται και να επικαιροποιείται εσωτερικά και να αναρτάται σε ειδική ενότητα στην ιστοσελίδα της Υπηρεσίας. Τι ακριβώς προσθέτει η δημοσίευση των οποιοδήποτε αλλαγών στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης; Δεσμεύει περισσότερο λόγω αυξημένης τυπικής ισχύος;Περαιτέρω, γιατί όλη η διαδικασία όπως περιγράφεται πρέπει να βασίζεται σε μια σειρά από έντυπες φόρμες (Δελτίο), που μεταφέρονται από ιεραρχικό επίπεδο σε ιεραρχικό επίπεδο έως ότου συμπληρωθούν ολοκληρωτικά; Γιατί δεν παρέχεται η δυνατότητα δημιουργίας ενός ολοκληρωμένου ηλεκτρονικού συστήματος στο οποίο θα εισάγονται στοιχεία κατ’ αλληλουχία με βάση το ιεραρχικό επίπεδο έτσι ώστε να επιταχύνεται η διαδικασία και να αποφεύγεται η σπατάλη υλικών και πόρων που ένα σύστημα σε έντυπη μορφή επιφέρει; Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα συστημάτων ολικής αξιολόγησης που ήδη χρησιμοποιούνται εδώ και πολλά χρόνια από διεθνείς οργανισμούς, καθώς και από δημόσιες υπηρεσίες άλλων χωρών που θα μπορούσαν να παίξουν καταλυτικό ρόλο στην δημιουργία ενός παρόμοιου συστήματος για την ελληνική δημόσια διοίκηση.