Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Νίκος Μελετής
Συμφωνώ ιδιαίτερα και επαυξάνω (!) με τα λεγόμενα του κ. Αποστόλη Παπαδόπουλου, αφού τυγχάνει να αποτελώ ΖΩΝΤΑΝΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ των όσων αναφέρει, όντας Διευθυντής σε ένα δημοτικό Νομικό Πρόσωπο. Πραγματικά είναι σαν να διάβασα την προσωπική μου υπηρεσιακή ιστορία διατυπωμένη ευγενικά και εν ολίγοις…Θεωρώ ότι το νομοσχέδιο κινείται προς την κατεύθυνση της εξέλιξης και της προσαρμογής στην εποχή που ζούμε που λογικό είναι να επιδιώκεται, πλην όμως είναι σε καθαρά θεωρητικό επίπεδο και δεν θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες της δημόσιας διοίκησης… θα επανέλθω με ειδικότερες και αναλυτικότερες προτάσεις / γνώμες / επισημάνσεις…
 
 
Χρυσαυγή Παπαδοπούλου
Παρατηρώ με θλίψη και απογοήτευση οτι και στο άρθρο αυτό ΔΕΝ υπάρχει πρόβλεψη για τους υπαλλήλους εκείνους που δεν εργάζονται σε παραγωγικά υπουργεία και το αντικείμενο ενασχόλησής τους δεν είναι μετρήσιμο. Υπάρχουν θέσεις εργασίας στο ελληνικό δημόσιο όπου το αντικείμενο διαχείρισης ΔΕΝ είναι ούτε μετρήσιμο, ούτε τίθεται ως στόχος. Σ’ αυτήν την περίπτωση οι υπάλληλοι θα καταδικάζονται με μένουν στάσιμοι και με τις ίδιες πενηχρές απολαβές μέχρι να γίνουν » έφεδροι» ?
 
 
τσογκας παναγιωτης
Τα κριτηρια αξιολογησης πρεπει να ειναι διαφορετικα για καθε υπηρεσια. Υπαρχουν υπαλληλοιπου εργαζονται σε ειδικες θεσεις πχ τεχνικοι υπουργειου αμυνας που δεν μπορουν να αξιολογουνται οπως οι υπαλληλοι γραφειου.
 
 
Νικόλαος Χασάναγας
Το περιεχόμενο αυτού του άρθρου μήπως πρέπει να συγνωνευθεί στο Αρ.1?
 
 
Ειρήνη
Οι προϊστάμενοι Τμημάτων, σε συνεργασία με το προσωπικό που υπηρετεί στις μονάδες των οποίων προΐστανται, εξειδικεύουν και επιμερίζουν τους επιχειρησιακούς στόχους σε ετήσια βάση, ανά άτομο. Για τον επιμερισμό των στόχων λαμβάνονται υπόψη η κατηγορία και ο κλάδος του υπαλλήλου, τα πρόσθετα τυπικά του προσόντα, οι γνώσεις του, η διοικητική εμπειρία και οι δεξιότητες που κατέχει σε σχέση με τον επιδιωκόμενο επιχειρησιακό στόχο, καθώς και με τις ενέργειες και δράσεις που πρόκειται να αναλάβει. Αρα είναι προφανές ότι για να αξιολογηθούμε αξιοκρατικά, θα πρέπει να μας κρίνουν άτομα αν όχι του ιδιου κλάδου, σίγουρα σχετικά με αυτόν Που σημαίνει ότι επιτέλους πρέπει ο καθένας να καλείται να εργαστεί στο αντικειμενό του, κάντε μας τις ανάλογες μετακινήσεις με βάση τα προσόντα μας, δώστε μας χρόνο προσαρμογής διότι κοντεύουμε να τα ξεχάσουμε και μετά ναι να μας κρίνετε Ειμαστε παρα πολύ δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι νιώθουμε εγκλωβισμένοι διότι καλούμαστε να εργαστούμε σε ασχετα αντικείμενα επειδη στην υπηρεσία μας είτε λογο του εκσυγχρονισμού , είτε λόγο αναγνωρισης ή αποκτησης νεου πτυχίου απασχολούμαστε εκτος πεδίου , χωρίς όμως να μας δίνεται και η δυνατότητα μετάταξης σε αλλους φορείς στους οποίους και εμείς θα είμασταν πιο αποδοτικοί και φυσικά πιο χρήσιμοι.Είναι άδικο να κληθούμε να κριθούμε σε αντικειμένα στα οποία ενώ έχουμε δώσει τον καλύτερο μας εαυτό και έχουμε κάνει υπερπροσπάθεια για να τα μάθουμε ξαφνικά να κριθούμε σε λεπτομερειες που είναι έξω απο το γνωστικό μας πεδίο.Δηλαδή ενώ θα έπρεπε να παρουμε και μπόνους για αυτά τα οποία έχουμε φερει εις πέρας λόγο αναντιστοιχίας αντικειμένου να κινδυνέψουμε να κριθούμε και ανεπαρκείςΕξάλλου θέλω να τονίσω ότι συνήθως τα ατόμα που ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία καθε τρεις και λίγο καλούνται να αναλάβουν και ένα νέο αντικείμενο και φτου πάλι από την αρχή παίζοντας το ρόλο του τζόκερ γεγονός ιδιαίτερα άδικο αφου λόγο έλλειψης γνωστικού αντικειμένου κάθε φορά απαιτείται σημαντικό χρονικό διάστημα , ώστε να εκαπιδευτούν και να γίνουν αποδοτικοί.Συμπέρασμα κάποιοι απο μας, είτε θα κριθούμε σε αντικείμενο που δεν ασκούμε από εξίσου άσχετους προίσταμενους κλπ με το αντικείμενο μας, είτε πάλι θα κριθούμε σε αντικείμενο που δεν κατέχουμε παρα εμπειρικά ενώ συνάδελφοι μας σε αυτό έχουν ολοκληρώσει έναν πλήρη κύκλο σπουδών με σοβαρό κίνδυνο να κριθούμε ανεπαρκείς