Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Γιάννης Τριανταφύλλου
Ας τελειώνουμε! Κανονικά θα έπρεπε να γίνει αντί διαβούλευσης άμεση (=σήμερα!!) νομοθέτηση είτε με πράξη του υπουργικού συμβουλίου είτε με προεδρικό διάταγμα. Και θα έπρεπε αντί χρόνου έναρξης ισχύος να οριστεί χρόνος ολοκλήρωσης της διαδικασίας λύσης/συγχώνευσης ή ότι άλλο των φορέων αυτών η 31.12.2012… Πόσο ακόμα νομίζετε πως η κοινωνία θα ανέχεται να πληρώνει άχρηστους φορείς; Λέει ο λαός «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει σαράντα μέρες κοσκινίζει», έτσι έχετε καταντήσει!
 
 
γμιχ
ΠΡΟΤΑΣΗ: Να εξασφαλισθεί -μεταξύ άλλων και μέσω δέσμευσης στην αιτιολογική έκθεση- η απρόσκοπτη λειτουργική συνέχεια του ΕΣΥΔ μετά την έναρξη ισχύος του νόμου. Αυτό προϋποθέτει την μη διακοπή λειτουργίας οιουδήποτε οργάνου /δομής που έχει αξιολογηθεί θετικά από το MLA, π.χ. τα όργανα λήψης αποφάσεων διαπίστευσης. Γνωρίζω το ΕΣΥΔ από τότε που ξεκίνησε. Οπότε, γνωρίζω ότι πέτυχε να κάνει εξαγωγές της «ποιότητας» στα Βαλκάνια και να εισφέρει πόρους στο κράτος. Ισως επειδή εισήγαγε νωρίς την λιτότητα και δεν αξιοποιεί τα «εισερχόμενα» για να καλοζωϊζει τους υπαλλήλους του, όπως είναι το σύνηθες. Από αυτήν την πλευρά, είναι θαύμα πως κρατιέται ακόμα ζωντανό και ζωηρό, με τους μισθούς που δίνει στο προσωπικό του.Και γνωρίζω καλά ότι πολεμάει να διατηρήσει την «ποιότητα» που ήταν και θα είναι το Α και το Ω για την περιπόθητη «Ανάπτυξη» όταν ξεκολλήσουν και οι δύο έννοιες από την αβελτηρία της ελληνικής διοίκησης και των κατά καιρούς «μέτρων» της.Συνελόντι ειπείν, ας βεβαιωθούν διπλά και τριπλά οι συντάκτες του νόμου ότι θα ΕΞασφαλιστεί η λειτουργική συνέχεια τουλάχιστον του ΕΣΥΔ (λόγω άγνοιας δεν μπορώ να πω τίποτε για τους άλλους φορείς) ώστε να μην χαθεί ότι έχει δημιουργηθεί από πλευράς πελατολογίου, τεχνογνωσίας εμπειρίας και όρεξης για δουλειά.Και κυρίως, να μη χαθεί η έξωθεν μαρτυρία του MLA για το οποίο έχουν γράψει σωστά άλλοι. Η διατήρηση του MLA (ευτυχώς) δεν γίνεται με «πολιτικούς» αλλά με ανταγωνιστικούς όρους, αφού αν το χάσει μία χώρα, κερδίζουν τους πελάτες της οι γειτονικές της ή άλλες χώρες (αυτή η ευκαιρία έχει αξιοποιηθεί και από το ΕΣΥΔ. Εβγαλε κέρδη και καλό όνομα στα Βαλκάνια, κερδίζοντας νέους πελάτες σε χώρες που έχασαν το MLA τους).Χωρίς μελέτη σκοπιμότητας και χωρίς ορατή αιτιολογική έκθεση που να δεσμεύει τον νόμο για την συνέχιση της απρόσκοπτης λειτουργίας του ΕΣΥΔ, όλα μπορούν να συμβούν, λόγω των κλασσικών «καθυστερήσεων» της διοίκησης.Αν το πρακτικό αποτέλεσμα της νέας νομοθεσίας θα είναι η υποβάθμιση του ΕΣΥΔ, ας σκεφτούν όσοι δια πράξεων και παραλείψεων -έστω και άθελά τους- θα έχουν συνεργήσει στο να κατεβαίνουν ένας-ένας οι καλοί διακόπτες αυτής της χώρας.
 
 
Δρ Μαρία Θ. Στουμπούδη
Τα δυο Κέντρα ΕΚΕΤΑ και ΚΕΤΕΑΘ συμμετείχαν στην αναδιάρθρωση που έγινε στα Ερευνητικά Κέντρα της ΓΓΕΤ τον περασμένο Φεβρουάριο, μειώνοντας συνολικά τα Ινστιτούτα τους κατά 50% (από 10 σε 5). Το Υπ. ΔΜ&ΗΔ έρχεται με το παρόν ν/σ να θέσει σε διαβούλευση περαιτέρω συγχωνεύσεις στα Ερευνητικά Κέντρα της ΓΓΕΤ (ΕΚΕΤΑ-ΚΕΤΕΑΘ & ΙΕΥ-ΕΚΚΕ), κατά παρέκκλιση του θεσμικού πλαισίου για την Έρευνα και δίχως να αναφέρεται σε οιοδήποτε επιστημονικό ή/και οικονομικό όφελος που αναμένεται να προκύψει από αυτές. Το ΔΣ του ΕΚΕΤΑ, μάλιστα, προβλέπει ότι από τη συγχώνευση ΕΚΕΤΑ-ΚΕΤΕΑΘ θα αυξηθούν πιθανώς και τα λειτουργικά έξοδα του νέου φορέα, λόγω μετακινήσεων (βλ. παρέμβαση του ΔΣ του ΕΚΕΤΑ στην παρούσα διαβούλευση).Ο Πρόεδρος και το Προσωπικό του ΚΕΤΕΑΘ, από την άλλη, στην προσπάθειά τους να διατηρηθεί ο περιφερειακός χαρακτήρας του συγκεκριμένου Κέντρου προτείνουν, ως εναλλακτική επιλογή, την ενσωμάτωσή του ΚΕΤΕΑΘ στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, εναλλακτική που καλό θα ήταν να διερευνηθεί (βλ. παρέμβαση του Προέδρου και το Προσωπικού του ΚΕΤΕΑΘ στην παρούσα διαβούλευση). Βέβαια, η τυχόν ενσωμάτωση του ΚΕΤΕΑΘ στο ΝΠΙΔ του Παν/μίου Θεσσαλίας (βάσει του Ν. 4009/11) θα σήμαινε και την αποκοπή ενός μικρού, αλλά δυναμικού Κέντρου από τον ερευνητικό ιστό της ΓΓΕΤ. Τα ερωτήματα που εγείρονται εδώ είναι:- Υπάρχει σχετική γνωμοδότηση του ΕΣΕΤ ως προς τα αναμενόμενα επιστημονικά οφέλη από την προτεινόμενη συγχώνευση ΚΕΤΕΑΘ-ΕΚΕΤΑ (εάν υποθέσουμε ότι το ΕΣΕΤ έχει γνωμοδοτήσει για μια τέτοια συγχώνευση -ως οφείλει- και μάλιστα θετικά) και τι αυτή αναλυτικά περιλαμβάνει?- Επίσης, έχει τοποθετηθεί το ΕΣΕΤ ως προς το εάν θα πρέπει, ή όχι, να διατηρηθεί ο περιφερειακός χαρακτήρας που έχουν αρκετά Ερευνητικά Κέντρα (του ΚΕΤΕΑΘ συμπεριλαμβανομένου)?- Και τελικά, ποια είναι η στρατηγική για τη «συγκέντρωση δυνάμεων» που προτείνει το ΕΣΕΤ και αποδέχεται η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας αναφορικά με την αποδοτικότερη λειτουργία του συνόλου του ερευνητικού ιστού της χώρας? Καθώς από τα αναφερόμενα στο Άρθρο 7 του παρόντος σ/ν, αλλά και από τις παρεμβάσεις των εμπλεκόμενων φορέων στη διαβούλευση, προκύπτει ότι η συγχώνευση αυτή δεν θα αποφέρει ουσιαστικά ούτε επιστημονικά ούτε οικονομικά οφέλη, ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΑΡΘΡΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ και, μετά την κατά νόμο αξιολόγηση που θα εκπονήσει η ΓΓΕΤ στα Ερευνητικά Κέντρα που εποπτεύει εντός του έτους και την αξιολόγηση των λοιπών (εκτός ΓΓΕΤ) ερευνητικών φορέων, η αναδιάρθρωση του συνόλου του ερευνητικού ιστού θα πρέπει να σχεδιαστεί ορθολογικά και στη βάση στρατηγικού σχεδίου που θα στοχεύει στην ενδυνάμωση του Ελληνικού ερευνητικού συστήματος, ενός σχεδίου που θα έχει και την υποστήριξη της ερευνητικής κοινότητας, η οποία υπηρετεί το έργο που της έχει ανατεθεί από την Πολιτεία με συνέπεια και συνέχεια. Μαρία Θ. Στουμπούδη, Ερευνήτρια ΕΛΚΕΘΕ
 
 
Ελληνική Εταιρεία Πολιτικής Επιστήμης
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣΑΙΟΛΟΥ 42-44ΑΘΗΝΑ 105 60 ΤΗΛ.:210 36 89 540 T.K. 105 60Site: http//:hpsa.gr, e-mail:info@hpsa.gr ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αθήνα, 4-9-2012 Σε μια εποχή που τα κοινωνικά προβλήματα οξύνονται και η ελληνική κοινωνία της κρίσης μαστίζεται από αυξανόμενη ανεργία, φτώχεια και κοινωνική περιθωριοποίηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, η Κυβέρνηση επιλέγει να «συγχωνεύσει « το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών/ΕΚΚΕ. Η μέσω συγχώνευσης κατάργηση επί της ουσίας του μοναδικού δημόσιου Κέντρου Κοινωνικής Έρευνας αποτελεί μία τεράστια οπισθοδρόμηση και μάλιστα σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή, όπου η κοινωνική έρευνα, η γνώση και η τεκμηρίωση των δημόσιων πολιτικών είναι όσο ποτέ απαραίτητες. Το ΕΚΚΕ, καταξιωμένος ερευνητικός θεσμός με 60 και πλέον χρόνια ιστορίας και αξιόπιστη διεθνή παρουσία, βρέθηκε στη λίστα των 21 φορέων πού «κατά προτεραιότητα» καταργούνται η συγχωνεύονται άμεσα. Το ΔΣ της ΕΕΠΕ θεωρεί ότι η προστασία του δημόσιου χαρακτήρα και της αυτοδυναμίας της κοινωνικής έρευνας είναι πρωταρχικής σημασίας σήμερα, σε συνθήκες κρίσης της χώρας. Γι αυτό και είμαστε αντίθετοι στην επιχειρούμενη κατάργηση της αυτοτέλειας του Εθνικού Φορέα της Κοινωνικής Έρευνας στη χώρα μας, ζητάμε δε από τα αρμόδια όργανατης Πολιτείας να επανεξετάσουν τις σχετικές αναγγελθείσες αποφάσεις τους, στα πλαίσια μιας συνολικής αναοριοθέτησης του θεσμικού πλαισίου της έρευνας. Το Διοικητικό Συμβούλιο
 
 
Ιωάννα Παπαθανασίου
Μετέχοντας στη δυνατότητα έκφρασης γνώμης για το περίφημο –πλέον- άρθρο 9 του παρόντος νομοσχεδίου, δεν χρειάζεται να δηλώσω ότι ασπάζομαι τις θέσεις των συναδέλφων που υπογράμμισαν -σε όλους τους τόνους και με όλους τους δυνατούς τρόπους- τα δεινά που επιφέρει η «συγχώνευση» των δύο ιστορικών αλλά με διακριτή επιστημονική ταυτότητα ερευνητικών θεσμών, όπως το ΕΚΚΕ και το ΕΙΕ. Δηλώνοντας λοιπόν εξαρχής την αντίθεσή μου με τη νέα «επιχείρηση σκούπα» της τριμερούς κυβέρνησης –αυτή τη φορά στο χώρο των κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών- περιορίζομαι με την παρέμβασή μου αυτή στο να επισημάνω δύο «ειδικά» προβλήματα-θέματα που δεν έχουν επαρκώς μέχρι σήμερα εκτεθεί στο πάνελ των «διαβουλευομένων».Το πρώτο αφορά το σοβαρότατο ζήτημα των «πνευματικών δικαιωμάτων» που προκύπτουν από το σύνολο της ερευνητικής παραγωγής του ΕΚΚΕ στα 50 και πλέον χρόνια λειτουργίας του, αλλά και εκείνων που προκύπτουν από την εκδοτική του δραστηριότητα μέσω της Επιθεώρησης Κοινωνικών Ερευνών και των εκδόσεών του. Αν ο νομοθέτης προβλέπει –με μεγάλη προχειρότητα- τη μεταβίβαση της «εμπράγματης περιουσίας» του ΕΚΚΕ στο νέο φορέα ΕΙΕ – ΚΘΙΚΕ πως αντιμετωπίζει το ζήτημα των «πνευματικών δικαιωμάτων» και των εκδόσεων; Υπακούουν άραγε κι αυτά στην ίδια λογική;Αντίστοιχο πρόβλημα προκύπτει ως προς την τύχη του αρχείου του ΕΚΚΕ. Αν τα τρέχοντα τεκμήρια των διοικητικών και οικονομικών υπηρεσιών του Κέντρου, με άλλα λόγια το ενεργό αρχείο του Κέντρου περιέρχεται στο νέο και υπό ενιαία διοίκηση φορέα, διερωτώμαι για την τύχη του «ιστορικού αρχείου» και του «αρχείου ερευνών» του ΕΚΚΕ. Ταξινομούνται και αυτά στην κατηγορία «εμπράγματη περιουσία»;Αξιότιμοι κύριοι, η ιστορία κάθε οργανισμού –πολύ περισσότερο ενός ενεργού και ακόμη δραστήριου θεσμού- ενυπάρχει στα τεκμήρια της δράσης του και ανακαλείται μέσα από τη μνήμη που τα διαφυλάσσει και τα συντηρεί. Αποσπώντας τα υλικά της πνευματικής παραγωγής του ΕΚΚΕ και τα αρχειακά τεκμήρια του παρελθόντος από το νέο ινστιτούτο που επιθυμείτε να δημιουργήσετε, δεν καταργείτε μόνο το ΕΚΚΕ –για λόγους που εσείς μόνον γνωρίζετε. Είναι μάλλον προφανές ότι με τις πρακτικές αυτές επιδιώκετε να ισοπεδώσετε τη μακρά ιστορία του Kέντρου και να ξεριζώσετε τη μνήμη για την παρουσία και τις διαδρομές ενός φορέα που στάθηκε ο μοναδικός και αξιόπιστος παρατηρητής των ποικίλων όψεων της μεταπολεμικής ελληνικής κοινωνίας.Ύψιστη υποχρέωση του νομοθέτη αποτελεί η μέριμνα για την ειδική αντιμετώπιση αυτής της πολύτιμης παρακαταθήκης του ΕΚΚΕ και η διατήρησή της στην περιουσία του νέου Ινστιτούτου με την πρόβλεψη ιδιαίτερης ρύθμισης. Η πρόταση αυτή δεν αναιρεί, όπως είναι φυσικό, την εξ αρχής κατατεθειμένη αντίθεσή μου στην επιχειρούμενη «συγχώνευση». Ως μέλος της ερευνητικής κοινότητας του ΕΚΚΕ, τάσσομαι υπέρ της απόσυρσης του άρθρου 9. Ιωάννα Παπαθανασίου, ιστορικόςΚύρια ερευνήτρια του ΕΚΚΕ