Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Χρήστος
Αδιανοητη η σύγχυση εκθέσεων και «εξωστρέφειας». Δεν υπάρχει πουθενά αντίστοιχο μοντέλο στον κόσμο.Άλλο οι εκθέσεις, το real estate κ.ο.κ. που ασχολούνται οι ΔΕΘ/HELEXPOκαι άλλο η αναζήτηση αγορών, η επιδότηση εξαγωγών κλπ που θα πρέπει να κάνει ένας οργανισμός εξωστρέφειας.Επομένως:Α. Ενιαία ΔΕΘ-HELEXPOB. Φορέας Εξωστρέφειας (με έδρα μάλιστα την Αθήνα που είναι το σωστό μια που εκεί έχειβάση ο ΟΠΕ) Με αυτό το νομοσχέδιο διαλύετε την και την έκθεση της Θεσσαλονίκης και κάθε δυνατότητα για εξαγωγική πολιτική και ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΤΟ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΥΤΟ.
 
 
Στέργιος Πίσπας
Μερικά προσωπικά σχόλια σχετικά με το άρθρο 9 του παρόντος νομοσχεδίου:α) Δεν υπάρχει λόγος αλλαγής του ονόματος του ΕΙΕ μιας και αυτό είναι αρκετά ευρύ για να περιλάβει και την νέα εντασσόμενη ερευνητική δραστηριότητα στις κοινωνικές επιστήμες.β) Για την ένταξη του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ πρέπει να προβλέπεται αντίστοιχη αύξηση της επιχορήγησης προς το νέο φορέα που δημιουργείται κατά ποσό αντίστοιχο με τις ανάγκες μισθοδοσίας και λειτουργίας του ΕΚΚΕ που εντάσσεται. Κάτι τέτοιο δεν αναφέρεται ρητά, ενώ αντίθετα γίνεται λόγος για ανάληψη νομικών και οικονομικών υποχρεώσεων του ΕΚΚΕ από το ΕΙΕ, περιλαμβανομένου του ενοικίου του κτιρίου που τώρα στεγάζεται το ΕΚΚΕ. Πώς αναμένεται να αναληφθούν αυτές οι υποχρεώσεις; Με τον ήδη κουτσουρεμένο, ουσιαστικά λόγω αθέτησης των υποχρεώσεων από πλευράς της πολιτείας, προϋπολογισμό του ΕΙΕ;γ) Δεν είναι λογικό, ούτε φυσικά δίκαιο στη σύνθεση του ΔΣ του νέου φορέα να περιλαμβάνονται τέσσερεις εκπρόσωποι των εργαζομένων (δύο από το «παλιό» ΕΙΕ και δύο από το ΕΚΚΕ). Από τη στιγμή που συστήνεται νέος φορέας το λογικό είναι να υπάρχουν δύο εκπρόσωποι (ερευνητών και λοιπού προσωπικού) που θα αναδειχθούν με ψηφοφορία και θα εκπροσωπούν όλο το προσωπικό του νέου φορέα. Τέλος ένα γενικότερο σχόλιο/απορία (σε σχέση και με το άρθρο 7): σε τι αποσκοπεί η συγχώνευση τεσσάρων ερευνητικών κέντρων με το παρόν σχέδιο νόμου χωρίς να υπάρχει τουλάχιστον επιστημονική αξιολόγηση και οικονομικοτεχνική μελέτη που να τεκμηριώνει την εξοικονόμηση πόρων και την απρόσκοπτη συνέχεια του ερευνητικού έργου των ερευνητικών ιδρυμάτων που εμπλέκονται; Υπάρχει σχετική γνωμοδότηση του ΕΣΕΤ, μιας και οποιαδήποτε συγχώνευση/αναδιάταξη ερευνητικών κέντρων λογικά, και εφόσον πραγματικά ενδιαφέρει την πολιτεία η ύπαρξη ερευνητικών κέντρων που να είναι ανταγωνιστικά στο διεθνές επιστημονικό περιβάλλον, πρέπει να εντάσσεται σε μια ευρύτερη και συντονισμένη, με επιστημονικά κριτήρια αναδιάρθρωση όλου του ερευνητικού ιστού της χώρας, πρωτίστως προς όφελος της επιστημονικής έρευνας και κατά συνέπεια και της κοινωνίας; Σ. ΠίσπαςΕρευνητής ΙΘΦΧ/ΕΙΕ
 
 
Σωτήρης Χτούρης
Άστοχη συγχώνευση Η συγχώνευση του ΕΚΚΕ με το ΕΙΕ είναι φανερό ότι θα δημιουργήσει προβλήματα και στους δύο φορείς και ως προς τη συνέχιση του έργου τους,, αλλά και ως προς τη διατήρηση και ανάπτυξη του επιστημονικού και ανθρώπινου κεφαλαίου που διαθέτουν. Ειδικότερα το ΕΚΚΕ, αν και ψαλιδισμένο και ακέφαλο τον τελευταίο χρόνια, αποτελεί το μοναδικό Ερευνητικό Ίδρυμα στον τομέα των Κοινωνικών Επιστημών. Στην Ελλάδα της σημερινής κοινωνικής και οικονομικής κρίσης , η κοινωνική γνώση και τα τεκμηριωμένα κοινωνικά δεδομένα μπορούν να αποτελέσουν ένα σημαντικό παράγοντα για την αναζήτηση και εξεύρεση λύσεων στα δομικά κοινωνικά προβλήματα της χώρας. Αντίθετα, η παραγωγή πολιτικής από ‘κοινωνικά τυφλούς’ πολιτικούς παράγοντες, που καθοδηγούνται από το στενό τους πολιτικό/οικονομικό συμφέρον, οδήγησε μέχρι τώρα στην τραγική κρίση και την εσωτερική αποδόμηση όλων των λειτουργικών συστημάτων της ελληνικής κοινωνίας. ¨Όλες οι ευρωπαϊκές κοινωνίες διαθέτουν ισχυρά ανεξάρτητα Ακαδημαϊκά Ινστιτούτα Κοινωνικής Έρευνας και μάλιστα με διαφοροποιημένες λειτουργίες (Νεολαία, Εργασία, Ισότητα των Φύλων, Ηλικιωμένοι κ.α.). Η κατάργηση του ΕΚΚΕ και η συγχώνευσή του σε ένα περιβάλλον με άλλη παράδοση και οργάνωση – και πιθανά και επιφυλακτική στάση απέναντι στην κοινωνική έρευνα – θα αποτελέσει ακόμα μια συμβολή στην τυφλή πορεία της Ελλάδος προς τη βαθύτερη κοινωνική κρίση. Ο εξορθολογισμός του ανεξάρτητου ΕΚΚΕ, με τη μείωση των δαπανών στις πραγματικές ερευνητικές δραστηριότητες, αλλά και την εξασφάλιση μιας κατάλληλης επιστημονικής ηγεσίας από κοινωνικούς ερευνητές που διαθέτουν βιώσιμες διεθνείς συνεργασίες, θα δημιουργούσε, αντίθετα, ένα σημαντικό εργαλείο στα χέρια της πολιτείας και της κοινωνίας για την αντιμετώπιση της κρίσης. Σωτήρης Χτούρης , Καθηγητής Κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
 
 
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΘΕΜΙΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ Α.Ε.
Μετά απο συνεδρίαση του Δ.Σ. του σωματείου μας, αποφασίσαμε να συμμετέχουμε στην παρούσα διαβούλευση χαιρετίζοντας την κατάθεση του παρόντος νομοσχεδίου, διότι εκτός του ότι βρίσκεται σε αντιστοιχία με την ανάγκη εξορθολογισμού των δομών της δημόσιας διοίκησης, εναρμονίζει ταυτόχρονα τις ρυθμίσεις που αφορούν στα εργασιακά θέματα με το Ευρωπαικό Δίκαιο.Ζητάμε την επέκταση των ρυθμίσεων αυτών και στους φορείς η συγχώνευση των οποίων έχει ήδη θεσπισθεί με τον νόμο 4002/2011. Συγκεκριμένα:Στο παρόν νομοσχέδιο για το προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου των υπό συγχώνευση εταιρειών, προβλέπεται ότι «καθίσταται αυτοδικαίως προσωπικό» των νέων υπό σύσταση φορέων με την «ίδια σχέση εργασίας». Διατυπώνεται επίσης ρητά ότι «Οι θέσεις του μεταφερόμενου προσωπικού προβλέπονται στον Κανονισμό Λειτουργίας του νέου φορέα». Τα προαναφερθέντα αναγράφονται σε όλα τα άρθρα που σχετίζονται με συγχωνεύσεις φορέων, ισχύουν δηλαδή για όλους τους εργαζόμενους των φορέων η συγχώνευση των οποίων προβλέπεται στο παρόν νομοσχέδιο.Είναι προφανές οτι οι προαναφερόμενες διατάξεις του υπό ψήφιση νομοσχεδίου, διασφαλίζουν τις θέσεις εργασίας κατά την διαδικασία των συγχωνεύσεων εντάσσοντας «αυτοδικαίως» το σύνολο του προσωπικού στο οργανόγραμμα – Κανονισμό Λειτουργίας των νέων φορέων, οπως άλλωστε προβλέπεται και στις σχετικές Ευρωπαικές Οδηγίες (98/50/ΕΚ και 2001/23/ΕΚ) καθώς και στο Π.Δ. 178/2002.Θεωρούμε οτι η αρχή της ίσης μεταχείρησης των εργαζομένων στους υπό συγχώνευση φορείς, επιβάλλει την επέκταση των διατάξεων αυτών στους φορείς η συγχώνευση των οποίων αποφασίστηκε με τον ν. 4002/2011 και στους οποίους εφαρμόστηκε ο θεσμός της εργασιακής εφεδρείας (εφεδρεία εργαζομένων κατηγοριών ΥΕ και ΔΕ παρ.7 άρθρο 34 του ν. 4024/2011).Θεωρούμε ότι με σχετική ρύθμιση στις Γενικές Διατάξεις του παρόντος σχεδίου νόμου, θα πρεπει να προβλεφθεί η προαναφερόμενη επέκταση των διατάξεων.Η επέκταση των ρυθμίσεων αυτών στους ολους τους υπο συγχώνευση φορείς, αποκαθιστά την ισονομία και την ισοτιμία στην αντιμετώπιση των εργαζομένων και εναρμονίζει τα προβλεπόμενα κατά την διαδικασία των συγχωνεύσεων με το ισχύον Ευρωπαικό Δίκαιο.
 
 
Στέφανος
Όλο το προτεινόμενο νομοσχέδιο ασχολείται μόνο με το διαδικαστικό κομμάτι, δηλαδή το πότε θα γίνουν οι συγχωνεύσεις. Ωστόσο, καταργώντας μερικούς οργανισμούς και δημιουργώντας στη θέση τους έναν νέο, ουσιαστικά δημιουργούμε μια καινούργια υπηρεσία, που θέλει και αυτή την οργάνωση της. Κάθε υπηρεσία (παγκοσμίως αποδεκτό) πρέπει να έχει:1. Στρατηγικό σχέδιο: Σε ποια κατάσταση πρέπει να βρίσκετε το αντικείμενο που έχει αναλάβει σε πέντε έτη: Δεν υπάρχει. Κάποιος δεν κάνει τη δουλειά του.2. Επιχειρηματικό Σχέδιο: Τι θα κάνει, πως θα το κάνει, τι θα κοστίσει, πότε. Δεν υπάρχει. Κάποιος δεν κάνει τη δουλειά του.3. Οργανόγραμμα: Ποιος ασχολείται με τι και ποιος τον επιβλέπει.Δεν υπάρχει. Κάποιος δεν κάνει τη δουλειά του. Άρα,γενικώς, όλα τα άρθρα του παρόντος νομοσχεδίου ασχολούνται με το πιο εύκολο κομμάτι (αποφασίζω και διατάζω ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ), και τα υπόλοιπα λάμπουν δια της απουσίας τους. Προφανώς, με αυτό το σχεδιασμό:Α. Κανείς δεν θα είναι υπεύθυνος για οτιδήποτε (αφού δεν υπάρχει οργανόγραμμα)Β. Ακόμη και αν βρεθεί ένας υπεύθυνος, τα χέρια του είναι δεμένα, αφού δεν θα υπάρχει ο σχεδιασμός ενεργειών (το Επιχειρηματικό Σχέδιο) να του επιβάλλει τι πρέπει να κάνει και πότε.Γ. Για να γίνει το Επιχειρηματικό Σχέδιο, το ΔΣ κάθε Νέου Οργανισμού θα πρέπει να έχει οδηγό για το τι πρέπει να βάλει μπροστά τα επόμενα έτη (Στρατηγικό σχέδιο), που δεν υπάρχει.(Οπότε, ο καθένας κάνει ό, τι θέλει, και κανείς δεν μπορεί να του πει τίποτα. Αυτό είναι το σημερινό Ελληνικό Δημόσιο.) Αν και στην υφιστάμενη κατάσταση δεν δουλεύουν όλα καλά, σίγουρα δουλεύουν κατά κάποιο τρόπο. Αλλά με το νομοσχέδιο αυτό θα φτάσουμε να μιλάμε για «διάλυση υπηρεσιών», «απαξίωση του Δημοσίου» και λοιπά, αφού δεν θα δουλεύει τίποτα. Προφανώς, αυτό προκαλείται είτε από ανικανότητα, είτε από δόλο. Και στις δύο περιπτώσεις, υπάρχει μεμπτό.ΝΑ ΔΙΩΧΘΕΙ. ΙΕΡΑΡΧΙΚΑ. Μέχρι και εκλεγμένους πολιτευτές.