Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Μαρία Κωνσταντοπούλου
Η συγκεκριμένη διάταξη αποτελεί κατάργηση διατάξεων του Ν1514/85 που διέπει τη λειτουργία των ερευνητικών κέντρων. Θα έπρεπε να γνωρίζουν οι συντάκτες του σχεδίου νόμου ότι τα ερευνητικά κέντρα όπως και τα ΑΕΙ διέπονται από συγκεκριμένους νόμους διαφορετικούς από τις υπόλοιπες δημόσιες υπηρεσίες. Συμφωνώ απόλυτα με τις θέσεις της Ένωσης Ελλήνων Ερευνητών. Κύρια Ερευνήτρια, ΕΚΕΦΕ «Δ»
 
 
ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΡΕΥΝΗΤΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΡΕΥΝΗΤΩΝhttp://www.eee-researchers.gr Αθήνα, 07/10/2012Αρ. Πρωτ.: Εξ./436/2012 ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ Προς: Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και ΑθλητισμούΚαθηγητή Κωνσταντίνο ΑρβανιτόπουλοΥπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής ΔιακυβέρνησηςΚαθηγητή Αντώνη Μανιτάκη Θέμα: Παρέμβαση της Ένωσης Ελλήνων Ερευνητών στα Άρθρα 7, 9 και 16 του υπό δημόσια διαβούλευση νομοσχεδίου «Κατάργηση και Συγχώνευση νομικών προσώπων του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα» του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κύριοι Υπουργοί, Τα 11 Ερευνητικά Κέντρα που εποπτεύονται από τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας αποτελούν οργανικό τμήμα του ευρύτερου ερευνητικού ιστού της χώρας.Αποτελούν, επίσης, ένα ιδιαίτερα παραγωγικό τμήμα του Ελληνικού Δημοσίου, καθώς για κάθε 1 Ευρώ που «επενδύει» η Πολιτεία σε αυτά, «φέρνουν» κατά μέσο όρο 2 Ευρώ, μέσω κυρίως ευρωπαϊκών και διεθνών ανταγωνιστικών ερευνητικών προγραμμάτων, παρέχοντας ταυτόχρονα εργασία σε περίπου 2.000 ανθρώπους, κυρίως νέους επιστήμονες (που εργάζονται στα ερευνητικά προγράμματα) και συνεισφέροντας στην αξιοπρεπή παρουσία της χώρας στο επιστημονικό Ευρωπαϊκό και διεθνές γίγνεσθαι, καθώς και στην ανάπτυξή της, με τα ερευνητικά και τα τεχνολογικά τους αποτελέσματα.Είναι επιπλέον οι μόνοι δημόσιοι ερευνητικοί φορείς που αξιολογούνται συστηματικά, με εξωτερικές αξιολογήσεις από διεθνείς επιτροπές κριτών, από το 1995 (βάσει του Ν. 1514/1985), καθώς και οι πρώτοι και μοναδικοί -έως σήμερα- δημόσιοι ερευνητικοί φορείς που αναδιαρθρώθηκαν, με τη συγχώνευση των 56 Ινστιτούτων τους σε 31, με το νόμο 4051/2012 (εφαρμοστικός του Μνημονίου ΙΙ,http://www.eee-researchers.gr/Katastatiko-Nomothesia/N_4051-2012_Sugxoneuseis-EK.pdf). Παρά το ότι :• η πρόσφατη αυτή πρώτη φάση αναδιάρθρωσης στα ΕΚ της ΓΓΕΤ δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί (εκκρεμούν οι εκλογές διευθυντών σε πολλά νέα/συγχωνευμένα Ινστιτούτα, οι εκλογές Επιστημονικών Γνωμοδοτικών Συμβουλίων, η επικαιροποίηση των Οργανισμών Κέντρων, η σύνθεση νέων επιχειρησιακών σχεδίων Ινστιτούτων, κλπ.),• οι αστοχίες που εντοπίζονται σε αυτήν δεν έχουν συζητηθεί, πόσο δε μάλλον αντιμετωπιστεί, και• δεν έχει γίνει καμιά αποτίμηση του εγχειρήματος, επιστημονική ή οικονομική,στο σύντομο διάστημα υπαγωγής της ΓΓΕΤ στο Υπουργείο Ανάπτυξης (21/06/2012 – 10/08/2012) προτάθηκαν από το Υπουργείο αυτό προς συγχώνευση και πάλι Ερευνητικά Κέντρα της ΓΓΕΤ, συμπεριλαμβανόμενα σε ένα κατάλογο προς συγχώνευση φορέων του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, μαζί με άλλους, άσχετους με την έρευνα φορείς. Οι συγχωνεύσεις αυτές περιλαμβάνονται σήμερα στα Άρθρα 7 και 9 του υπό διαβούλευση σ/ν του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης «Κατάργηση και Συγχώνευση νομικών προσώπων του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα» (http://www.opengov.gr/minreform/?p=587) και αφορούν, αντίστοιχα, το Κέντρο Έρευνας Τεχνολογίας & Ανάπτυξης Θεσσαλίας (ΚΕΤΕΑΘ, ΝΠΙΔ ΕΚ) που απορροφάται από το Εθνικό Κέντρο Έρευνας & Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ, ΝΠΙΔ ΕΚ) και το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ, ΝΠΔΔ ΕΚ) που καταργείται και στη συνέχεια συγχωνεύεται με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ, ΝΠΙΔ ΕΚ). Οι υπό διαβούλευση συγχωνεύσεις των Ερευνητικών Κέντρων της ΓΓΕΤ:1. Βρίσκονται σε απόλυτη αντίθεση με το ζητούμενο μιας ορθολογικής αναδιάρθρωσης του συνόλου του δημόσιου ερευνητικού ιστού της χώρας (ΑΕΙ, Ερευνητικά κέντρα της ΓΓΕΤ και άλλοι ερευνητικοί δημόσιοι φορείς) η οποία, όπως συνομολογεί και η τριμερής του Υπουργείου Παιδείας, πρέπει να γίνει συντεταγμένα, με επιστημονικά κριτήρια, μετά από (τη θεσμοθετημένη) αξιολόγηση και με αναπτυξιακά/οικονομικά οφέλη.2. Προωθούνται χωρίς σαφή κριτήρια και δεν εμπεριέχουν κανένα προφανές επιστημονικό ή οικονομικό πλεονέκτημα (δεν εντάσσονται σε κανέναν ευρύτερο στρατηγικό σχεδιασμό για την έρευνα, δεν υπάρχει σχετική μελέτη σκοπιμότητας, ανάλυση κόστους-οφέλους, κλπ.).3. Έχουν συμπεριληφθεί στο προαναφερθέν σ/ν κατά παράβαση του Νόμου 1514/85 περί Έρευνας, ο οποίος προβλέπει σαφείς διαδικασίες αξιολόγησης των Ερευνητικών Ινστιτούτων και Κέντρων της ΓΓΕΤ, αξιολόγηση που δεν μπορεί ως εκ τούτου να γίνει από υπηρεσιακούς παράγοντες του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, όπως για άλλους φορείς του Δημοσίου.4. Προωθούν την απόσυρση της Πολιτείας από την συνταγματική υποχρέωση να εγγυάται την Έρευνα ως δημόσιο αγαθό και, ταυτόχρονα, την άρση της συνταγματικά κατοχυρωμένης μονιμότητας δημοσίων λειτουργών και υπαλλήλων (Άρθρο 9).5. Καταλύουν το Ν. 1514/85, ως προς την ύπαρξη ΝΠΔΔ Ερευνητικών Κέντρων, το σύστημα Διοίκησης των Ερευνητικών Κέντρων, τα προσόντα και το “status” των Ερευνητών.6. Δημιουργούν πληθώρα επί μέρους προβλημάτων σε όλα τα υπό συγχώνευση Κέντρα, αλλά ιδιαιτέρα στα ΕΚΚΕ και ΚΕΤΕΑΘ που κινδυνεύουν με άμεση διάλυση.7. Ενισχύουν τη φυγή νέων και πρεσβύτερων επιστημόνων στο εξωτερικό και την υποβάθμιση της Έρευνας στη χώρα (συνδυαζόμενες και με τις εξαγγελθείσες υπέρογκες περικοπές στο ειδικό μισθολόγιο ερευνητών και καθηγητών ΑΕΙ), καθιστώντας άνευ περιεχομένου τις επαναλαμβανόμενες κυβερνητικές ανακοινώσεις περί ανάπτυξης της χώρας μέσω ενίσχυσης της Έρευνας και της Καινοτομίας. Με βάση τα ανωτέρω, τα Άρθρα 7 και 9 θα πρέπει να αποσυρθούν άμεσα από το υπό διαβούλευση σ/ν, και : - Η αναδιάρθρωση του ερευνητικού ιστού της χώρας θα πρέπει να προχωρήσει στο εξής συντεταγμένα, με στρατηγικό σχέδιο που θα βασίζεται σε επιστημονικά κριτήρια και με στόχο την ενδυνάμωση των δημόσιων ερευνητικών φορέων μέσω της «συγκέντρωσης δυνάμεων».- Η αναδιάρθρωση, σε αυτήν τη φάση, θα πρέπει να συμπεριλάβει όλον τον ερευνητικό ιστό, δηλ. και τα δημόσια Ερευνητικά Κέντρα και Ινστιτούτα που δεν εποπτεύονται από τη ΓΓΕΤ, καθώς και τα ΑΕΙ.- Εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την αναδιάρθρωση αποτελεί η αξιολόγηση όλων των ερευνητικών φορέων, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας για τα Ερευνητικά Κέντρα της ΓΓΕΤ και τα ΑΕΙ, και αφού γίνουν οι σχετικές νομοθετικές παρεμβάσεις για αντίστοιχη αξιολόγηση και των λοιπών ερευνητικών φορέων που δεν αξιολογούνται ως σήμερα βάσει νόμου.- Οι όποιες συγχωνεύσεις θα πρέπει να έχουν ουσιαστικό και όχι προσχηματικό χαρακτήρα (να μη δείχνουμε δηλ., απλά και μόνο, μείωση του αριθμού των δημόσιων φορέων στην Τρόικα), αλλά και να καταλήγουν σε πραγματικές μειώσεις κόστους μέσω συνεργειών, όπως π.χ. κοινής Κεντρικής Διοίκησης ομοειδών φορέων.- Οι όποιες συγχωνεύσεις θα πρέπει να αναχαιτίζουν το κύμα φυγής ερευνητικού προσωπικού προς το εξωτερικό. Επαναλαμβάνουμε, τέλος, για άλλη μια φορά, ότι οι αυτονόητες υποδείξεις της Maire Geoghegan-Quinn, Επιτρόπου της Ε.Ε. για την Έρευνα, την Καινοτομία και τις Επιστήμες, η οποία δήλωσε πρόσφατα ότι «Η επένδυση στην έρευνα και την καινοτομία διασφαλίζει την ανταγωνιστικότητά μας, πράγμα που μεταφράζεται σε θέσεις εργασίας. Γνωρίζουμε ότι οι χώρες οι οποίες επένδυσαν τα μάλα στην έρευνα και την καινοτομία, αντεπεξήλθαν με τον καλύτερο τρόπο την οικονομική κρίση»*, θα πρέπει να εφαρμοστούν επιτέλους και στη χώρα μας. Για το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελλήνων ΕρευνητώνΗ Πρόεδρος Η Γ. Γραμματέας Μαρία Θ. Στουμπούδη Μαρία Α. Κωνσταντοπούλου * Maire Geoghegan-Quinn «Η καινοτομία, κλειδί για την ανάπτυξη στην Ελλάδα» εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» 22-04-2012http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_108_22/04/2012_479785
 
 
Δημήτριος Τζούλιας
Πιστεύω ότι πάλι συνεχίζουμε το ίδιο λάθος. Κανένα Υπουργείο και κανένας Υπουργός δεν μπορεί να χαρακτηρίσει ένα φορέα «σφραγίδα», γιατί απλά ποτέ δεν υπήρξε καταγραφή και καταμέτρηση, τόσο στο Δημόσιο όσο και στον ευρύτερο Δημόσιο τομέα, πόσες εργατοώρες απασχολήθηκε και τι έργο παρήγαγε ο κάθε εργαζόμενος.Γιατί για παράδειγμα να καταργηθεί η «Ελληνική Θαλάσσια Ένωση» και να μην απολυθούν πέντε υπάλληλοι του Υπουργείου Πολιτισμού, που μετά από δύο χρόνια δεν γνωρίζουν το νόμο του «Καλλικράτη»;Γιατί, στα Υπουργεία κυρίως, να υπάρχει ένας υπάλληλος για ένα αντικείμενο, που μπορεί να σημαίνει πέντε ώρες πραγματικής εργασίας το μήνα;Συνεπώς, αν πράγματι θέλουμε να βάλουμε κάποια σειρά στο λεγόμενο Δημόσιο, από αλλού θα πρέπει να ξεκινήσουμε.Πρώτα θα αποφασίσουμε τι θέλουμε να είναι Δημόσιο και να το ιεραρχήσουμε. Στη συνέχεια θα ακολουθήσουν τα επόμενα βήματα.Σίγουρα βιαζόμαστε να πάρουμε τη «δόση». Όποιος όμως βιάζεται σκοντάφτει!Κατά την ταπεινή μου άποψη μόνο ο τομέας της εθνικής ασφάλειας θα πρέπει να έχει Δημόσιο χαρακτήρα. Όλοι οι άλλοι τομείς θα πρέπει να λειτουργήσουν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.Επίσης, το Δημόσιο θα πρέπει να διαθέτει μόνο τους απαραίτητους εποπτικούς και ελεγκτικούς μηχανισμούς.
 
 
ΟΡΕΣΤΗΣ Μ.
Απορίας άξιον είναι το άρθρο 6β που αναφέρεται στην αναπλήρωση του Προέδρου όταν κωλύεται ή απουσιάζει από μόνο ένα συγκεκριμένο μέλος της Επιτροπής που ορίζεται ( ή φωτογραφίζονται για κάποιο λόγο συγκεκριμένοι αντικαταστάτες ??) από τη Διεύθυνση Προϊστορικών, Κλασικών και Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και όχι μετά από απόφαση της ίδιας της διεπιστημονικής Επιτροπής. Τι νόημα έχει η παροχή αυξημένων αρμοδιοτήτων μόνο σε έναμέλος της Επιτροπής και γιατί δεν μπορεί να ορίζεται από την ίδια την Επιτροπή κάποιο από τα μέλη όταν υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος. Το πιο απλό θα ήταν όταν ένας πρόεδρος για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν μπορεί να εκτελέσει τα καθήκοντά του να ορίζεται νέος πρόεδρος για να είναι αποτελεσματική η λειτουργία της Επιτροπής. Αρχηγού παρόντος πάσα αρχή παυσάτω.
 
 
ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ ΕΒΕΘ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΓΩΓΗΤΩΝ ΕΚΘΕΣΙΑΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΦΟΡΕΑ ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑΣ Ορθά αναγνωρίζεται ότι οι εξαγωγές, ο τουρισμός και οι επενδύσεις συγκροτούν στην παρούσα φάση της οικονομικής συγκυρίας τις κατεξοχήν πηγές ενίσχυσης της τελικής ζήτησης και κατά τούτο η προώθηση της εξωστρέφειας αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Προς το σκοπό αυτό θεωρείται ότι είναι απαραίτητο να ενταχθούν για λόγους καλύτερου συντονισμού και πραγματοποίησης οικονομιών κλίμακας όλες οι διάσπαρτες σήμερα δραστηριότητες του δημόσιου τομέα που αφορούν την εξωστρέφεια κάτω από ένα ενιαίο φορέα με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Το εγχείρημα ξεπερνά την απλή συγχώνευση τριών ΑΕ, της ΔΕΘ, HELEXPO και του ΟΠΕ έχοντας σκοπό τη διαχείριση πληθώρας άλλων δημόσιων κονδυλίων που κατευθύνονται προς δράσεις προβολής και εξωστρέφειας.Το σκοπούμενο λοιπόν εγχείρημα θέτει υπό την ίδια σκέπη τις εξής ακόλουθες λειτουργίες:- την επεξεργασία και τη διαμόρφωση στρατηγικής marketing για το σύνολο της χώρας, την καλλιέργεια ισχυρού brand name, την προβολή αυτής και τη διενέργεια ερευνών αγοράς για τις χώρες στόχευσης των ελληνικών εξαγωγών- τη διοργάνωση εκθεσιακών γεγονότων στην Ελλάδα και το εξωτερικό- τη διοργάνωση και υποστήριξη επιχειρηματικών αποστολών υπό την επίσημη αιγίδα της ελληνικής πολιτείας- τη λειτουργία και διαχείριση εκθεσιακών κέντρων.Είναι εμφανές ότι η πρώτη λειτουργία ταιριάζει περισσότερο προς το χαρακτήρα παροχής δημόσιων αγαθών, με την έννοια ότι το αποτέλεσμα αυτών των επιμέρους δράσεων είναι ωφέλιμο για το σύνολο της χώρας και για κάθε μία επιχείρηση ξεχωριστά, αλλά παρόλα αυτά καμία εξ αυτών δε θα ήταν διατεθειμένη άμεσα και οικειοθελώς να συμμετάσχει στις δαπάνες κάλυψης των δράσεων αυτών. Κατά συνέπεια η μοναδική πηγή χρηματοδότησης αυτής της λειτουργίας μπορεί να είναι μόνο ο κρατικός προϋπολογισμός.Οι άλλες τρεις λειτουργίες κάλλιστα χρηματοδοτούνται μέσω των διαδικασιών της αγοράς. Η δαπάνη για τη συμμετοχή σε επιχειρηματικές αποστολές και εκθεσιακά γεγονότα καλύπτεται συνήθως από τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις και η διαχείριση εκθεσιακών κέντρων γίνεται επίσης με την επ’ αμοιβή διάθεση των σχετικών χώρων.Η ανάμειξη αυτών των λειτουργιών κάτω από την ίδια σκέπη δημιουργεί σημαντικά λειτουργικά προβλήματα τα οποία δεν έχουν τύχει απ’ ότι φαίνεται της σχετικής προσοχής κατά τη διαμόρφωση του σχετικού εγχειρήματος. Πρώτον, προκύπτει ένα θέμα σχετικά με τη νομική οργάνωση του σχήματος (ΝΠΔΔ ή ΑΕ) καθότι όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό το σχήμα χρηματοδοτείται κατεξοχήν από δημόσιους πόρους. Δεύτερον, με το παραπάνω δεδομένο η διοίκηση, τα στελέχη και οι εργαζόμενοι σε αυτό τον οργανισμό δεν θα έχουν επαρκή κίνητρα για να επιδιώκουν την μεγαλύτερη συμμετοχή του φορέα αυτού στο εκθεσιακό έργο, αφού και μόνο η αίσθηση της σταθερής δημόσιας χρηματοδότησης εκτρέπει τους λαμβάνοντες και υλοποιούντες τις σχετικές αποφάσεις να προσαρμόζονται με ταχύτητα στα δεδομένα των εκθεσιακών αγορών. Τρίτον, ο οργανισμός αυτός θα βρεθεί εκτεθειμένος, έναντι των επιτροπών ανταγωνισμού της Ελλάδας και της ΕΕ, διότι ακόμη και αν δεν είναι πραγματικότητα θα δημιουργείται πάντοτε η εντύπωση ότι δημόσιοι πόροι κατευθύνονται προς τη στήριξη επιχειρήσεων (το γνωστό θέμα του state aid) και προκαλούν εκτροπή και στρέβλωση του ανταγωνισμού. Τέταρτον, εάν γίνει προσπάθεια να επιλυθούν όλα αυτά τα προβλήματα με την οργάνωση μιας κατάλληλης λογιστικής απεικόνισης το επιχείρημα των οικονομιών κλίμακος γρήγορα θα αναστραφεί. Πέμπτον, δεν είναι εύκολο να κατανοήσει κανείς με ποιο τρόπο θα στελεχωθεί ο υπερμεγέθης αυτός οργανισμός, ενώ δεν είναι αμελητέα και τα προβλήματα που μπορεί να αναφύονται με την ώσμωση στελεχών και εργαζομένων εθισμένων σε διαφορετικές επιχειρηματικές παραδόσεις. Το εγχείρημα λοιπόν είναι εξ αρχής δυσχερές και οι παραπάνω παρατηρήσεις οφείλουν να προβληματίσουν τους έχοντες τη σχετική πρωτοβουλία. Επιπλέον όμως υπάρχει και μία ειδική συνιστώσα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη Θεσσαλονίκη που αφορά τις εκθεσιακές δραστηριότητες σ’ αυτή.Είναι απαραίτητο για τη διατήρηση και προσέλκυση εκθεσιακών δραστηριοτήτων Θεσσαλονίκη να επιλυθεί το σημαντικό πρόβλημα του εκθεσιακού κέντρου. Με δεδομένη την παρούσα δημοσιονομική αδυναμία της χώρας μας η εξεύρεση στρατηγικού εταίρου για το σκοπό αυτόν είναι απαραίτητη. Αυτό σημαίνει ότι, η αναγκαία επένδυση θα πρέπει να γίνει με ιδιωτικά κεφάλαια και με χρονική παραχώρηση αξιοποίησης άλλων συναφών δραστηριοτήτων που θα επιτρέψουν την επικερδή ανάκτηση των προσφερόμενων κεφαλαίων. Ο στρατηγικός αυτός επενδυτής για το εκθεσιακό κέντρο δεν έχει απαραίτητα τα χαρακτηριστικά ενός διοργανωτή εκθέσεων, άλλωστε είναι αμφίβολο εάν υπάρχουν διοργανωτές εκθέσεων διεθνώς που θα επιθυμούσαν να δεσμεύσουν ένα σημαντικά μεγάλο ποσό ύψους 200 εκ.€ περίπου για να αποκτήσουν μια προνομιακή σχέση ως προς τη διοργάνωση εκθεσιακών γεγονότων. Από τα παραπάνω γίνεται εμφανές ότι, υπαγόμενο το εκθεσιακό κέντρο της πόλης μας στην ίδια σκέπη με τις υπόλοιπες λειτουργίες, είναι εντελώς απίθανο να εξεύρει στρατηγικό επενδυτή με τη μέθοδο του ΣΔΙΤ. Αντίθετα, θα ήταν πιο εύκολο – τουλάχιστον αυτό δείχνει η μέχρι τώρα ενασχόληση με τα εκθεσιακά δρώμενα – να παρουσιαστεί ενδιαφέρον από διεθνείς διοργανωτές εκθέσεων αποκλειστικά και μόνο για τη συμμετοχή και τη στρατηγική συμμαχία για τις εκθεσιακές δραστηριότητες που αναλαμβάνει σήμερα η HELEXPO.Προχωρώντας στη σκέψη με βάση τα παραπάνω δεδομένα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το σκοπούμενο εγχείρημα ενέχει τον κίνδυνο πλήρους απαξίωσης του εκθεσιακού κέντρου της πόλης μας και κατά συνέπεια μακροπρόθεσμα θα οδηγήσει και στην εξαφάνιση κάθε είδους εκθεσιακής δραστηριότητας από τη Θεσσαλονίκη. Συμπερασματικά θεωρούμε ότι, οφείλουμε να αναζητήσουμε δύο ειδών στρατηγικούς επενδυτές, τον ένα αποκλειστικά και μόνο για τον εκσυγχρονισμό του εκθεσιακού κέντρου και το δεύτερο αποκλειστικά και μόνο για τη διεύρυνση των εκθεσιακών δραστηριοτήτων που διοργανώνονται σήμερα από τη HELEXPO και την καλύτερη πρόσβασή τους στις διεθνείς αγορές. Επιπλέον, θεωρούμε ότι το εκθεσιακό κέντρο πρέπει να είναι ανοικτό και σε άλλους διοργανωτές εκθέσεων τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό. Αυτό συνεπάγεται ότι με κάποιο τρόπο πρέπει να υπάρχει μια κάποιας μορφής διάκριση μεταξύ του φορέα διαχείρισης του εκθεσιακού κέντρου και του φορέα διοργάνωσης εκθεσιακών γεγονότων και η προσφορότερη κατά την άποψη μου λύση για αυτό είναι η άλλωστε ήδη εκφρασθείσα βούληση της ΔΕΘ ΑΕ για θυγατροποίηση της HELEXPO από τη ΔΕΘ.Θεωρούμε επίσης ότι, είναι απολύτως εφικτό να αναλάβει ο φορέας διοργάνωσης εκθεσιακών δραστηριοτήτων και τη διοργάνωση αυτών στο εξωτερικό, εκτιμώντας μάλιστα ότι υπάρχουν δυνατότητες στο σημείο αυτό για σημαντικές οικονομίες κλίμακος. Στον ίδιο φορέα μπορεί εξάλλου να ανατεθεί και η διοργάνωση επιχειρηματικών αποστολών που φέρουν την αιγίδα του ελληνικού δημοσίου.Από τα παραπάνω αναφερθέντα ελπίζουμε να γίνεται κατανοητή η άποψή μας για την αντιμετώπιση του θέματος: Ο Οργανισμός Εξωστρέφειας με αποκλειστική πηγή τη δημόσια χρηματοδότηση θα πρέπει να είναι ξεχωριστή νομική οντότητα, ο δε φορέας διαχείρισης εκθεσιακού κέντρου να έχει ως θυγατρική εταιρία υπό κοινή διοίκηση το φορέα διοργάνωσης εκθεσιακών δραστηριοτήτων.Σίγουρα θα υπάρχουν και άλλες εναλλακτικές λύσεις, οι οποίες πρέπει να εξεταστούν ως προς τη λειτουργικότητά τους. Όμως η συμπίληση δραστηριοτήτων που φέρουν τον χαρακτήρα δημόσιων αγαθών με αυτές που κάλλιστα μπορεί να έχουν το χαρακτήρα των ιδιωτικών υπηρεσιών αποτελεί τραγικό σφάλμα που μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες και για την αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος και για τους εμπλεκόμενους σε αυτό αλλά επιπλέον και για το μέλλον της Θεσσαλονίκης.