Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Γιάννης Σκαρπέλος
Κύριε Υπουργέ της Διοικητικής Μεταρρύθμισης κλπ. Δεν είναι η πρώτη φορά που μία κυβέρνηση αποφασίζει να προσθέσει, σε πείσμα κάθε λογικής, πορτοκάλια και πατάτες, με το ακλόνητο επιχείρημα πως και τα δύο αρχίζουν από το γράμμα «π». Δεν είναι η πρώτη φορά στα τελευταία 20 χρόνια, που μία κυβέρνηση θέλει πάση θυσία και με όποιο πρόχειρο πρόσχημα να καταργήσει το ΕΚΚΕ. Πράγματι, έχουν γίνει τα αδύνατα δυνατά ώστε να αφαιρεθεί ζωτικός χώρος από τη δημόσια κοινωνική έρευνα, και να εκχωρηθούν σημαντικά τμήματά της σε ιδιωτικές εταιρείες δημοσκοπήσεων (με αυτές φυσικά πρέπει να τα έχει καλά η κυβέρνηση για να δημοσιεύουν θετικές σφυγμομετρήσεις, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Ή μήπως αυτό είναι ακριβώς το θέμα;) Δεν είναι η πρώτη φορά που μία κυβέρνηση υποστηρίζει πως η «μεταρρύθμιση» είναι αφεαυτής καλή και θετική, ανεξάρτητα από το περιεχόμενό της. ΕΙΝΑΙ, όμως, σίγουρα η πρώτη φορά που ένας σοβαρός συνταγματολόγος, επιχειρεί με την ιδιότητα του υπουργού να καταστρατηγήσει το σύνταγμα, και μάλιστα στα σημεία εκείνα που ως ακαδημαϊκός δάσκαλος το υπερασπιζόταν. Το πρώτο και κύριο στοιχείο της «μεταρρύθμισης» που επιδιώκεται με το άρθρο 9, είναι η μετατροπή δημοσίων υπαλλήλων, σε υπαλλήλους ιδιωτικού δικαίου. Αυτή είναι η μόνη επιδίωξη που υπηρετεί η διάλυση ενός ερευνητικού κέντρου με ιστορία πάνω από 50 χρόνια. Στην ουσία της, η «μεταρρύθμιση» αυτή είναι αντισυνταγματική, και το ξέρετε. Αν πρέπει οπωσδήποτε να την κάνετε, βρείτε άλλον – εξίσου αντισυνταγματικό, αναμφίβολα – τρόπο, που δεν θα κάνει τόσο κακό και στους υπαλλήλους και ερευνητές του ΕΚΚΕ, αλλά και στον μοναδικό δημόσιο φορέα κοινωνικής έρευνας στη χώρα μας. Έτσι κι αλλιώς, θα καταπέσει στα συνταγματικά δικαστήρια, αργά ή γρήγορα. Το ΕΚΚΕ υπήρξε, στη μακρόχρονη ιστορία του, αφετηρία για μια μεγάλη ομάδα συναδέλφων, πανεπιστημιακών δασκάλων, σε τμήματα Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, όλων των ΑΕΙ της χώρας. Ταυτόχρονα, όμως, υπήρξε και έδρα σημαντικών ερευνητών, με έργο που σαφώς υπερβαίνει τα μετρήσιμα μεγέθη των ποσοτικοποιημένων αξιολογήσεων, τα οποία (μεγέθη) τόσο πολύ αγάπησαν ορισμένες κυβερνήσεις την τελευταία δεκαετία, και τις οποίες (αξιολογήσεις) ήδη εγκαταλείπουν χώρες στις οποίες μέχρι πρότινος θέλαμε να μοιάσουμε. Γιατί το ΕΚΚΕ, • με πενιχρές δυνάμεις, • χωρίς την υποστήριξη της Πολιτείας σε όσα όφειλε να του παρέχει, • για μεγάλα διαστήματα χωρίς διευθυντές των Ινστιτούτων του, συμμετείχε σε σημαντικότατες διεθνείς κοινωνικές έρευνες, όπως η European Social Survey, και παρείχε στο ενδιαφερόμενο κοινό (και κυρίως στους νέους ερευνητές, στους φοιτητές – προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς, στους υποψήφιους διδάκτορες, στους μεταδιδακτορικούς ερευνητές, στους πανεπιστημιακούς) το υλικό για τις δικές τους έρευνες, για τις δικές τους δημοσιεύσεις. Θα πρέπει να συνυπολογίσουμε, κάποτε, ότι η εμβέλεια ενός ιδρύματος όπως το ΕΚΚΕ δεν μετριέται με papers, impact factors και ετεροαναφορές, ακριβώς επειδή η προσφορά του προχώρησε πολύ παραπέρα. Και η προσφορά αυτή είναι άυλη και ανιχνεύεται με τρόπους που δεν έχουν επινοηθεί ακόμη. Θα ήθελα να αναφερθώ στην Επιθεώρηση Κοινωνικών Ερευνών, αλλά επίσης στην Ελληνική Τράπεζα Κοινωνικών Δεδομένων, τον Κόμβο Δευτερογενούς Επεξεργασίας, το Αρχείο Κοινωνικών Δεδομένων και Δεικτών, πολύτιμα εργαλεία διάχυσης αλλά και στήριξης της κοινωνικής έρευνας, με εργώδη και πολυετή προσπάθεια, της οποίας το μέγεθος δεν καταγράφεται. Κι όμως, σε αυτά στηρίχθηκε η επιστημονική εξέλιξη δεκάδων συναδέλφων κοινωνικών και πολιτικών επιστημόνων στα ΑΕΙ της χώρας. Σε αυτά στηρίχθηκε, στην ουσία, η ανάπτυξη των κοινωνικών επιστημών. Κι εσείς τα αντιμετωπίζετε με όρους οικονομικούς, και προχωράτε στην απομείωσή τους. Το γεγονός ότι η «συγχώνευση» του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ, πέρα από την αντισυνταγματικότητά της, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην διάλυση του ΕΚΚΕ, καθώς το ενσωματώνετε – κ. Υπουργέ – σε έναν θεσμό με εντελώς διαφορετική εσωτερική κουλτούρα, φαίνεται και από την επιθετική έως ανθρωποφαγική στάση αρκετών συναδέλφων από το ΕΙΕ, που επιδιώκουν να καταργήσουν κάθε υπόμνηση της ύπαρξής του ακόμη και από τον υπότιτλο του νέου κέντρου που δημιουργείτε με το άρθρο 9. Συμπερασματικά: • Η κατάργηση του ΕΚΚΕ με τη συγχώνευσή του σε ένα ΝΠΙΔ που είναι ερευνητικό κέντρο αλλά υπηρετεί διαφορετικά αντικείμενα και έχει αναπτύξει διαφορετική κουλτούρα είναι αντισυνταγματική, καθώς επίσης αντίθετη με τους υφιστάμενους νόμους περί έρευνας. • Η κατάργηση του ΕΚΚΕ, με πρόσχημα τη συγχώνευσή του με το ΕΙΕ, δε σημαίνει μόνο το τέλος του ΕΚΚΕ, αλλά επίσης τον αργό θάνατο των κοινωνικών επιστημών στη χώρα μας, τις οποίες επί πενήντα και πλέον χρόνια «αιμοδοτούσε» το ΕΚΚΕ. • Η ίδια η πράξη συγχώνευσης των τριών Ινστιτούτων του ΕΚΚΕ σε ένα, και το παράδοξο της ύπαρξης ενός Ινστιτούτου που ονομάζεται Κέντρο, πρέπει να αρθεί προκειμένου το ΕΚΚΕ να επιστρέψει στην ορθολογική με επιστημονικά και γνωσιολογικά κριτήρια διάρθρωσή του στα τρία Ινστιτούτα του, ώστε με τον προσφορότερο τρόπο να συνεχίσει την πολύπλευρη και εν πολλοίς αφανή συνεισφορά του. • Η υποκατάσταση της κοινωνικής έρευνας από τις ποικιλώνυμες δημοσκοπήσεις (όπως αυτές που ανέθεσε το Υπουργείο Παιδείας επί υπουργείας Διαμαντοπούλου προκειμένου να υποστηριχθούν επικοινωνιακά και όχι επιστημονικά οι κενές περιεχομένου περιώνυμες «μεταρρυθμίσεις») θα πρέπει να σταματήσει, και το ΕΚΚΕ να αποκατασταθεί στη θέση που από τους νόμους ίδρυσής του προβλέπεται: στη θέση του συμβούλου της Κυβέρνησης στα μεγάλα θέματα που απασχολούν σήμερα και θα απασχολούν και αύριο την Κοινωνία μας: στα θέματα της Ανεργίας, της Μετανάστευσης, της Κοινωνικής Κρίσης, της Ανομίας, της Κρίσης της Πολιτικής Εκπροσώπησης, της Κρίσης των Θεσμών, της Εθνικής και Κοινωνικής Ταυτότητας, της Εκπαίδευσης κλπ. Κύριε Υπουργέ, σκεφθείτε ότι αυτή την κρίσιμη στιγμή για τη χώρα, επωμίζεστε τις αντισυνταγματικές αποφάσεις συναδέλφων σας που με τις ιδεολογικές παρωπίδες τους θέλουν να γκρεμίσουν κάθε εμπόδιο στην προέλαση των οικονομοκεντρικών αντιλήψεων και ιδεολογημάτων τους. Όμως αυτά τα ιδεολογήματα και αυτές οι αντιλήψεις καταστρέφουν ήδη την πατρίδα μας. Μην επιτρέψετε να γίνει η καταστροφή αμετάκλητη. Το ΕΚΚΕ, ως ο μόνος δημόσιος θεσμός που έχει τη δυνατότητα και τη γνώση να κατανοήσει τις καταστροφές και να σας συμβουλεύσει για την αντιμετώπισή τους πριν καταστούν αμετάκλητες, θα πρέπει να παραμείνει ΔΗΜΟΣΙΟΣ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ, ΑΥΤΟΝΟΜΟΣ. Κάθε άλλη επιλογή συνιστά αντισυνταγματική, αντιδεοντολογική, αντιεπιστημονική, μικροπολιτική, καιροσκοπική αντιμετώπιση, και στην ολοκλήρωσή της θα βρείτε απέναντί σας το σύνολο των κοινωνικών επιστημόνων. Γιάννης ΣκαρπέλοςΑναπλ. Καθηγητής Οπτικής ΚοινωνιολογίαςΑντιπρόεδρος Τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και ΠολιτισμούΔιεθυντής ΠΜΣ στην Πολιτιστική ΔιαχείρισηΠάντειο Πανεπιστήμιο ΥΓ. Αντί για τη συγχώνευση του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ, γιατί δεν προχωράτε στη συγχώνευση του «Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής», με το ΙΣΤΑΜΕ, το «Ίδρυμα Κ. Σημίτη» και το «Ίδρυμα Κωνσταντίνος Μητσοτάκης»; Σίγουρα θα εξοικονομήσετε πολύ περισσότερα χρήματα.
 
 
Παναγ. Μιχαηλάρης
Τα κεντρικά στοιχεία τα οποία θα δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα στην ένταξη του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ έχουν επισημανθεί από πολλούς συναδέλφους, πράγμα που αναδεικνύει την σοβαρότητά τους και δημιουργεί την πεποίθηση ότι δεν έχει προηγηθεί από τους υπεύθυνους σοβαρή αντιμετώπισή τους.α) Η σύνθετη ονομασία ΕΙΕ+…. ίσως δεν είναι από τα σοβαρότερα επειδή, νομίζω, ότι ο χρόνος και η χρήση θα οδηγήσουν σε λύση που θα γίνει από ολους αποδεκτή έστω και ατύπωγςβ) Η εκπροσώπηση όμως του ΕΚΚΕ όπως προτείνεται στη Διοίκηση του νέου φορέα είναι σοβαρή ανωμαλία αλλά και νομικά ασταθής, αφού προϋποθέτει δύο εκπροσωπήσεις σε ενιαίο φορέαγ) Ακόμα πιο σοβαρότερο από όλα αυτά βέβαια αναδεικνύεται όμως το πρόβλημα της οικονομικής εξασφάλισης λειτουργίας του νέου φορέα, αφού δεν προβλέπεται η περαιτέρω χρηματοδότησή του.
 
 
Δρακούλης Γιαννουκάκος
Η αναδιάρθρωση του ερευνητικού ιστού θα πρέπει να προχωρήσει συντεταγμένα και όχι με αποσπασματικές κινήσεις που μόνο προχειρότητα επιδεικνύουν και θα έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και χρόνια. Η αναδιάρθρωση θα πρέπει να βασίζεται σε επιστημονικά κριτήρια και πρέπει να γίνει μόνο ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΉ ΑΞΙΟΛΌΓΗΣΗ ΜΕ ΑΔΙΆΒΛΗΤΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΈΣ ΚΡΙΤΏΝ με στόχο την ενδυνάμωση των δημόσιων ερευνητικών φορέων.Η αναδιάρθωση θα πρέπει να περιλαμβάνει όλο τον ερευνητικό ιστό δηλ. ΟΛΑ τα δημόσια Ερευνητικά Κέντρα και Ινστιτούτα είτε εποπτεύονται από τη ΓΓΕΤ είτε όχι καθώς επίσης και όλες τις ερευνητικές δομές/ομάδες των Πανεπιστημίων.Οι όποιες συγχωνεύσεις γίνουν θα πρέπει να βασιστούν σε κριτήρια αξιοκρατικά και συνάφειας ανάμεσα στις επιστημονικές ομάδες ώστε να μεγιστοποιηθεί το αποτέλεσμα. Οι επιτροπές που θα αποφασίσουν για τις συγχωνεύσεις θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν αντιπροσωπευτικές και αξιοκρατικές και να θεσπίσουν κριτήρια τα οποία θα είναι Εθνικού επιπέδου και όχι κατά περίπτωση.ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΘΟΥΝ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ/ΜΕΛΩΝ.Θα πρέπει να ενισχυθούν εκείνες οι ομάδες οι οποίες είναι βιώσιμες και οι οποίες θα πρέπει να ενισχυθούν από άλλες ομάδες οι οποίες δεν είναι βιώσιμες ανεξαρτήτως εάν βρίσκονται σε κάποιο Ερευνητικό Κέντρο ή Πανεπιστήμιο. Θα μπορούσε για παράδειγμα να ενισχυθεί η διδασκαλία στα Πανεπιστήμια από συναδέλφους ερευνητές/τριες οι οποίοι/ες δεν είναι πολύ παραγωγικοί/ες στην έρευνα και να ενισχυθεί η έρευνα από συναδέλφους πανεπιστημιακούς που είναι πολύ παραγωγικοί/ες στην έρευνα μειώνοντας ταυτόχρονα τις εκπαιδευτικές τους υποχρεώσεις.Θα πρέπει να δημιουργηθούν ΜΙΚΤΈΣ ΟΜΆΔΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΊΩΝ – ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΏΝ ΚΈΝΤΡΩΝ σύμφωνα με το πρότυπο άλλων Ευρωπαϊκών χωρών (π.χ. Γαλλία) ιδιαίτερα ανάμεσα σε ομάδες που είναι πολύ παραγωγικές στην έρευνα και έχουν αποδεδειγμένα την ικανότητα να διεκδικούν ανταγωνιστικά προγράμματα και άλλων μορφών χρηματοδότηση (π.χ. δωρεές, παροχή υπηρεσιών, εκπόνηση μελετών προς όφελος φορέων/οργανισμών κλπ). Σε αυτές τις ομάδες θα πρέπει να ενταχθούν και άλλοι συνάδελφοι οι οποίοι/ες έχουν επιστημονική συνάφεια αλλά δεν είναι αποτελεσματικοί/ες στη διεκδίκηση προγραμμάτων. Η ένταξη αυτή μπορεί να γίνει ΑΡΧΙΚΆ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΆ και στην πορεία να εκτιμηθεί εάν θα πρέπει κάποιες ομάδες να ενταχθούν υποχρεωτικά. Για όσους/ες συναδέλφους δεν καθίσταται δυνατό να ενταχθούν κάπου θα πρέπει να τους δίνεται η δυνατότητα να μετακινηθούν προς τα ΤΕΙ ή τα ΑΕΙ με μόνο διδακτικές αρμοδιότητες. Εάν και αυτό δεν είναι δυνατό θα πρέπει να μετακινούνται σε κάποια άλλη δημόσια υπηρεσία.Θα πρέπει να αξιολογηθούν οι εταιρείες οι οποίες κατά καιρούς έχουν συμμετάσχει σε ερευνητικά προγράμματα και όσες ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν ώστε να αναδειχθούν εκείνες που πραγματικά ενδιαφέρονται και εκείνες να ενισχυθούν ενώ αντίθετα θα πρέπει να αποκλείονται εταιρείες που έχουν δείξει «κακή συμπεριφορά» στο παρελθόν.
 
 
Προσωπικό Φορέα Διαχείρισης Π.Ο. ΚΑ.ΜΑ.ΚΕ.ΒΕ
Αξιότιμοι Κύριοι, Σύμφωνα με το Νομοσχέδιο, προτείνεται η συγχώνευση/κατάργηση των Φορέων Διαχείρισης των Προστατευόμενων Περιοχών. Εντούτοις μια τέτοια πράξη διεγείρει μια σειρά από εύλογα ερωτήματα:1)Ποιό το οικονομικό όφελος μιας τέτοιας απόφασης δεδομένου του γεγονότος ότι οι μισθοί του προσωπικού δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προυπολογισμό? Τονίζεται επιπλέον ότι τα μέλη του Δ.Σ. κάθε Φορέα παρέχουν τις υπηρεσίες τους αμισθί.2) Το προσωπικό των Φορέων Διαχείρισης Π.Π. έχει αποκτήσει την κατάλληλη εμπειρία για την προστασία του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας. Θα αξιοποιηθεί με κάποιο τρόπο αυτή η εμπειρία από τους Φορείς Υποδοχής?3) Πώς θα διασφαλιστεί η δέσμευση της ελληνικής πολιτείας έναντι στις υποχρεώσεις της για ‘καλή ποιότητα υδάτων’ στα πλαίσια της Ευρωπαικής Οδηγίας 2000/60?4)Συγκεκριμένα για την κατάργηση του Φορέα Διαχείρισης Π.Ο.Κάρλας- Μαυροβουνίου- Κεφαλόβρυσου-Βελεστίνου, πώς θα συνεισφέρει στην επιτυχή επαναδημιουργία της Λίμνης Κάρλας? Πώς θα συνεισφέρει στην ολοκλήρωση ενός από τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά έργα- υψίστης σπουδαιότητας, σύμφωνα με την Ευρωπαική Επιτροπή?5) Ποιός θα φέρει την ευθύνη της ‘συγχώνευσης/ κατάργησης’ οικολογικών αξιών, αναντικατάστατων υδατικών πόρων, οικοσυστημάτων υψηλής βιοποικιλότητας και σημαντικού κοινωνικού αντικτύπου??Είναι σαφές ότι μια πιθανή συγχώνευση / κατάργηση Φορέων Διαχείρισης Π.Π. συντελεί στην υποτίμηση της πλούσιας περιβαλλοντικής κληρονομιάς της Χώρας μας, κληρονoμιά που υποχρεωτικά θα μεταφέρουμε στα παιδιά μας. Τελικά σε τί περιβάλλον θέλουμε να ζούνε τα παιδιά μας?
 
 
Στέλλα Ζαχαριά
1. Στο θέμα της διαχείρισης των Προστατευομένων Περιοχών [ΠΠ] θεωρούμε, ότι για να επιτευχθεί όσο το δυνατόν λιγότερο δημοσιονομικό κόστος και μικρότερη επιβάρυνση των φορολογουμένων, Ελλήνων και λοιπών Ευρωπαίων, δεν αρκεί η συγχώνευση ή κατάργηση Φορέων Διαχείρισης [ΦΔ].2. Απαιτείται να ακολουθήσει η Ελλάδα στο θέμα αυτό τις αντίστοιχες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές. Σύμφωνα με αυτές, πολύ συχνά ανατίθενται οι δραστηριότητες διαχείρισης, προστασίας και αειφόρου ανάπτυξης των προστατευομένων περιοχών στους ι δ ι ο κ τ ή τ ες τους, κατόπιν κατάρτισης σ υ μ β ά σ η ς με τις αρμόδιες αρχές και μάλιστα χρηματοδοτούνται για τις δραστηριότητες αυτές από τα ευρωπαϊκά Ταμεία, περιλαμβανόμενοι στους δυνητικούς δικαιούχους – τελικούς αποδέκτες των αντίστοιχων χρηματοδοτήσεων, εν προκειμένω, μέσω του ΕΠΠΕΡΑΑ. [ “Χρηματοδότηση του δικτύου Natura 2000 – Τεχνικός Οδηγός” 2007. Έκδοση της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε συνεργασία με την WWF και άλλους ].Αυτό συμβαίνει, επειδή οι ιδιοκτήτες αναγνωρίζονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως εταίροι και σημαντικοί παράγοντες [stakeholders] για την αποτελεσματικότητα της περιβαλλοντικής διαχείρισης και προστασίας. Άλλωστε, αυτοί έχουν νόμιμα συμφέροντα στις συγκεκριμένες περιοχές και άμεσο ενδιαφέρον για την συντήρηση και ανάδειξη του φυσικού κεφαλαίου τους, μπορούν δε να αναπτύξουν βιοποικιλόφιλη επιχειρηματικότητα και να προβούν σε ιδιωτικές επενδύσεις [ (α) “Εnvironment for Europeans – Magazine of the Directorate Generale for the Environment” August 2011, No 44. (β) “Financing Natura 2000- Investing in Nature : Delivering benefits for nature and people” . (γ) “SEC[1011] 1573 final/12-12-2011” ].Στην πραγματικότητα, ούτε η ευρωπαϊκή νομοθεσία, η Οδηγία για τους Οικοτόπους, ούτε η ευρωπαϊκή νομολογία, απαιτούν την σύσταση, διατήρηση και χρηματοδότηση των ΦΔ ΠΠ.3. Οι ΦΔ ΠΠ, όπως έχουν θεσμοθετηθεί στην χώρα μας, δεν μπορούν να είναι αποτελεσματικοί επειδή :(α) αντιμετωπίζουν σύγκρουση καθηκόντων, καλούμενοι να εξασφαλίζουν την προστασία ευαίσθητων αντικειμένων και συγχρόνως την είσπραξη εσόδων από την τουριστική εκμετάλλευση αυτών των προστατευομένων αντικειμένων [ ν. 2742/1999, άρθρο 15, § 5, εδ. δ΄](β) αναπτύσσουν σύγκρουση συμφερόντων με τους ιδιοκτήτες των προστατευομένων περιοχών και ανταγωνίζονται αθέμιτα και από θέσεως ισχύος τα νόμιμα δικαιώματα τους για την διαχείριση-προστασία-ανάπτυξη των περιοχών τους, ή με τους επιχειρηματίες των περιοχών, οι οποίοι πρέπει να τους καταβάλλουν ειδικό τέλος [Απόφαση αρ. 24208 “Έγκριση Ειδικού Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τον Τουρισμό και της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων αυτού” ΦΕΚ Β΄1138/11-6-2009](γ) προκαλούν πρόσθετες δημόσιες δαπάνες αγοράς ακινήτων για την εγκατάσταση των δραστηριοτήτων τους, ενώ από τους ιδιοκτήτες τα αναγκαία ακίνητα διατίθενται άμεσα(δ) στερούνται, ως ΝΠΙΔ, της αρμοδιότητας άσκησης του αναγκαίου δημόσιου ελέγχου για την επιβολή των κανόνων προστασίας(ε) δεν υπόκεινται οι ίδιοι στον έλεγχο των δημοσίων αρχών, οι οποίες αφοπλίζονται, μετέχοντας στους ΦΔ και στις αποφάσεις τους τουριστικής εκμετάλλευσης του προστατευομένου αντικειμένου(στ) δεν υπόκεινται ούτε και στον οικονομικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συμβουλίου του Κράτους, ως ΝΠΙΔ, μολονότι διαχειρίζονται δημόσιους πόρους.4. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του ΦΔ του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου [ΕΘΠΖ], ο οποίος έχει αποτελέσει την μήτρα όλων των άλλων ΦΔ και ο οποίος μάλιστα συγκαταλέγεται στους ελάχιστους ΦΔ που κατ’ εξαίρεση διατηρούν την αυτοτελή λειτουργία τους.Ο εν λόγω ΦΔ, εμποδίζει τις διαχειριστικές δραστηριότητες ιδιοκτητών στο ΕΘΠΖ, όπως π.χ. την αποκατάσταση των παραδοσιακών κτισμάτων στο Μαραθωνήσι, για την στέγαση Σταθμού Ενημέρωσης των επισκεπτών, από την ΖΑΝΤΕ-Μαραθωνήσι Α.Ε., ιδιοκτήτρια του νησιού, μολονότι ο ίδιος είχε αποφασίσει και είχε εντάξει στο ΕΠΠΕΡ του Γ΄ΚΠΣ παρόμοιο έργο, χωρίς να είναι κύριος αυτών των παραδοσιακών κτισμάτων και παρεμποδίζει σημαντική ιδιωτική επένδυση της εταιρείας, που εντασσόμενη στο ΕΠΕΡΑΑ, θα διοχέτευε πολλαπλάσια κονδύλια στη Ζάκυνθο.Όλα αυτά γίνονται με την αιτιολογία ότι οι τουριστικές δραστηριότητες της ιδιοκτήτριας διακινδυνεύουν την διατήρηση της θαλάσσιας χελώνας καρέττα-καρέττα και απειλούν την Ελλάδα με πρόστιμα από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [ΔΕΚ] για παράβαση της σχετικής απόφασης του, την ίδια στιγμή που ο ΦΔ του ΕΘΠΖ, χάριν της κερδοφορίας του, εκμεταλλεύεται την καρέττα-καρέττα σαν τουριστικό αξιοθέατο στους οικοτόπους της του κόλπου Λαγανά και παραβιάζει ο ίδιος την άνω απόφαση του ΔΕΚ, απειλώντας με την συμπεριφορά του να καταδικασθεί η Ελλάδα σε υψηλά πρόστιμα.Πράγματι ο ΦΔ έχει εισαγάγει στο πάρκο, εκτός νόμου, ένα είδος φωτογραφικού σαφάρι χελωνών, δηλαδή την δραστηριότητα επίδειξης της καρέττα-καρέτα από τα τουριστικά σκάφη, που περικυκλώνουν τις χελώνες και παραμένουν γύρω τους για να τις φωτογραφίζουν οι τουρίστες [Turtle Spotting Boats-TSBs].Όμως η Ελλάδα έχει καταδικασθεί με την άνω από 30-1-2002 απόφαση του ΔΕΚ στην υπόθεση C-203/00, επειδή μεταξύ άλλων η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατήγγειλε την παρουσία πλωτών μέσων στο Καλαμάκι και το ΔΕΚ απεδέχθη ότι η παρουσία πλωτών μέσων πλησίον των παραλιών αναπαραγωγής των χελωνών, συνιστούν σκόπιμη παρενόχληση τους και παραβίαση της Οδηγίας για τους Οικοτόπους.Οι τουριστικές δραστηριότητες του ΦΔ έχουν διαμορφώσει μια χαώδη κατάσταση στο πάρκο, πραγματικά «απαράδεκτη», με αμέτρητες παραβάσεις [ Ίδετε ARCHELON, the Sea Turtle Protection Society of Greece : «Sea Turtle Conservation in Laganas Bay, Zakynthos, Greece, during 2011» . Prepared by Smaro Touliatou and Dimitris Margaritoulis, Athens, October 2011] .Η κατάσταση αυτή και η παραμονή των εξουσιοδοτημένων από τον ΦΔ TSBs και όλων των άλλων δεκάδων, μεγάλων και μικρών σκαφών στην Β΄ ζώνη της θαλάσσιας έκτασης του κόλπου Λαγανά, εκτός του ότι παραβιάζει το οικείο Προεδρικό Διάταγμα, παραβιάζει κυρίως, κατάφωρα, την άνω απόφαση του ΔΕΚ με επικίνδυνες συνέπειες για την Ελλάδα.5. Άλλωστε, επειδή εμποδίζεται οποιαδήποτε δόμηση και χρήση του Μαραθωνησιού από την ιδιοκτήτρια εταιρεία και παραβλέπονται τα αναγνωρισμένα αναπτυξιακά της δικαιώματα, χάριν της προστασίας της θαλάσσιας χελώνας από τις τουριστικές δραστηριότητες, την ίδια στιγμή που ο ΦΔ επιτρέπει τις δραστηριότητες αυτές από τα εξουσιοδοτημένα σκάφη που μεταφέρουν «ορδές» τουριστών στον τοπικό βιότοπο αναπαραγωγής, γι’ αυτό καταδικάστηκε η Ελλάδα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου [ΕΔΔΑ] και κατέβαλε στην ΖΑΝTΕ-Μαραθωνήσι Α.Ε. πολύ σημαντική αποζημίωση, λόγω παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας, του δικαιώματος σεβασμού της περιουσίας και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου [ προσφυγή 14216/2003].Εν συνεχεία το ΕΔΔΑ καταδίκασε την Ελλάδα να καταβάλλει περίπου 3.500.000 ευρώ σε άλλους ιδιοκτήτες του ΕΘΠΖ και ήδη ετοιμάζονται νέες αγωγές κατά του Ελληνικού Δημοσίου, για περαιτέρω απαιτήσεις άνω των 4.000.000 ευρώ .Παρόλα αυτά ο ΦΔ και οι συνεργάτες του παρουσίασαν ανακριβώς, ότι δήθεν με την λειτουργία του έχει επιτύχει την προστασία του περιβάλλοντος παράλληλα με την Βιώσιμη Ανάπτυξη στο ΕΘΠΖ και ότι η διατήρηση του αποτελεί νομική υποχρέωση της Ελλάδας, αλλιώς θα καταδικασθεί η χώρα να καταβάλλει πρόστιμα 48.000.000.Έτσι επιδιώκει την αυτοτελή λειτουργία του, ώστε να συνεχίσει να διαχειρίζεται τα εκατομμύρια ευρώ που του έχουν εγκριθεί από το ΕΠΠΕΡΑΑ και από διάφορα άλλα ευρωπαϊκά προγράμματα.6. Για τους λόγους αυτούς προτείνουμε όπως το άρθρο 14 του υπό διαβούλευση Νομοσχεδίου, διατυπωθεί έτσι, ώστε η αναφερόμενη σ’ αυτό «σύμβαση διαχείρισης» να μπορεί να καταρτίζεται και με τους ιδιοκτήτες των περιοχών Natura 2000, σύμφωνα με το ευρωπαϊκό κεκτημένο.