Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
giorgosyyz
Ως απάντηση στο Στέλιο Δ.: Θα ήταν προτιμότερο και πιο παραγωγικό για τη χώρα το να καταργούταν το αντίστοιχο Υπουργείο, με μεταφορά όλων των αρμοδιοτήτων του στο ΕΚΕΤΑ (δλδ το ακριβώς αντίθετο από αυτό που προτείνεις). Τι έργο παράγει το Υπουργείο αυτό ? Το ΕΚΕΤΑ τουλάχιστον έχει αποδείξει ότι έχει τη δυνατότητα προσέλκυσης χρηματοδοτήσεων που ουσιαστικά καλύπτουν εξολοκλήρου τα λειτουργικά του έξοδα, ενώ το Υπουργείο όχι. Θα αποφεύγαμε και τις περικοπές που ζητά η τρόικα…
 
 
Λ.Δ.
Οι 2 οργανισμοί OKAA και ΚΑΘ που θα συγχωνευθούν είναι αποτέλεσμα ενός εγχειρήματος που ξεκίνησε πριν χρόνια και το σίγουρο είναι ότι δεν απέτυχε. Σήμερα εδώ εκφράζουμε την γνώμη μας για έναν νόμο που είναι αποτέλεσμα βεβιασμένων και δίχως μελέτη κινήσεων, τον οποίο μας επιβάλλουν να τον ψηφίσουμε γιατί έτσι θα δώσουμε δείγματα υπακοής στα κελεύσματα για ορθή λογιστική και μόνο διαχείριση.Ακούσθηκε η γνώμη των εμπλεκομένων φορέων : εμποροι της ΚΑΘ και υπάλληλοι της ΚΑΘ Α.Ε? ΠΟΛΥ ΑΜΦΙΒΆΛΛΩ ΑΝ ΕΙΧΕ ΛΗΦΘΕΙ ΥΠΟΨΗ ΔΕΝ ΘΑ ΜΙΛΟΥΣΑΜΕ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΘΑ ΓΡΑΦΑΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟ. ένας υγιής οργανισμός η ΚΑΘ οδηγείται σε απορρόφηση μέσω συγχώνευσης με έναν αλλον που μέχρι περισυ τουλάχιστον ήταν ζημιογόνος.η ΚΑΘ μπορεί να είναι παρομοιου αντικειμένου με τον ΟΚΑΑ όμως έχουν πολυ μεγάλες διαφορές που δεν είναι μόνο χωροταξικές. Θέλουμε σήμερα να διεισδύσουμε στα Βαλκανια? δυστυχώς αυτό δεν θα γίνει ποτέ με τέτοιου είδους ενέργειες…. οι θέσεις των υπαλλήλων τίθενται σε κινδυνο? σήμερα στην ΚΑΘ υπηρετούν 20 υπάλληλοι με εξαιρετικά οικονομικά αποτελέσματα . ολα μα ολα στον βωμό της εικόνας ( μείωση αριθμού υπαλλήλων )και όχι της ουσίας
 
 
Αλκιβιάδης – Κωνσταντίνος Κεφαλάς
Στην παράγραφο 3 του άρθρου 9 αναφέρεται ότι στον νέο τροποποιημένο κανονισμό του ΕΙΕ θα αναφέρονται τα «..ειδικότερα προσόντα που απαιτούνται για την πρόσληψη του ερευνητικού, ταχνικού και διοικητικού-βοηθητικού προσωπικού…». Από όσο γνωρίζω, τα «προσόντα» των Ερευνητών στις διάφορες ερευνητικές βαθμίδες καθορίζονται από τον Ν1514. Συνεπώς η παρούσα παράγραφος, θα πρέπει να αναφέρεται στα «ειδικότερα προσόντα» του τεχνικού και διοικητικού-βοηθητικού προσωπικού, εκτός και αν ο νομοθέτης σκοπεύει να εισάγει «ειδικότερα προσόντα» για τους Ερευνητές που δεν περιγράφονται στον Ν1514.
 
 
Νικόλαος Πετρής
Ολόκληρο το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο παρουσιάζει νομικές ατέλειες.Ακραία είναι η περίπτωση του άρθρου 9 με το οποίο προβλέπεται η ένταξη του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ.Ο νομοθέτης στον τίτλο του άρθρου 9 αναφέρει επακριβώς τι συντελείται με τις επιταγές του άρθρου αυτού˙ η ΕΝΤΑΞΗ του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ. Το ΕΚΚΕ ΕΝΤΑΣΣΕΤΑΙ αυτούσιο στο ΕΙΕ. Η κατάργηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αφορά την νομική του μορφή ως αυτοτελούς νομικού προσώπου και όχι την κατάργηση του οργανισμού του και κατά συνέπεια των προβλεπόμενων θέσεών του τις οποίες σε καμία περίπτωση δεν καταργεί.Είναι έτσι αυταπόδεικτο – καθ’ ομολογία του ίδιου του νομοθέτη – ότι η πρόβλεψη της παρ. 5 εδ. α, “… ή αν πρόκειται για μόνιμο προσωπικό, με μετατροπή της σχέσης εργασίας του σε σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.” αντίκειται στο άρθρο 103 παρ. 4 και 6 του Συντάγματος. Η επίκλιση της κατάργησης της νομικής μορφής του ΕΚΚΕ για θεραπεία της αντισυνταγματικότητας είναι εξόφθαλμα καταχρηστική.Το άρθρο 9 θα έπρεπε να αποσυρθεί από το παρόν νομοσχέδιο και για πολλούς άλλους λόγους που έχουν ήδη ορθά επισημάνει όσοι μετέχουν στην παρούσα διαβούλευση.Αν πάντως δεν αποσυρθεί μου είναι αδύνατον – ως νομικός – να φανταστώ πως ο έγκριτος καθηγητής συνταγματολόγος υπουργός Κος Μανιτάκης θα βάλει την υπογραφή του κάτω από μια τέτοια αντισυνταγματική διάταξη.Νικόλαος ΠετρήςΔικηγόρος
 
 
Γεράσιμος Νοταράς, Επικεφαλής του Ιστορικού Αρχείου της Εθνικής Τράπεζας
Το τότε «ΚΚΕ Αθηνών» που μετεξελίχθηκε σε «ΕΚΚΕ» δημιουργήθηκε σε μία συγκυρία όπου η αισιοδοξία και η δημιουργικότητα ήταν χαρακτηριστικά της κοινωνίας μας. Η κοινωνία αυτή ήθελε να κερδίσει τον χαμένο χρόνο, συνέπεια του παγκόσμιου και εμφύλιου πολέμου. Φωτισμένοι άνθρωποι έκαναν πράξη την παγκόσμια αποδεκτή διαπίστωση ότι η έξοδος από την κρίση και την οπισθοδρόμηση που αυτή συνεπάγεται, είναι η απόκτηση «εργαλείων» μελέτης της κοινωνικής πραγματικότητας, χωρίς παρωπίδες και οποιουδήποτε είδους σκοπιμότητες. Προϋπόθεση ενός τέτοιου εγχειρήματος η ανεξαρτησία και η αυτοδιοίκηση, ώστε η πρωτογενής και εφαρμοσμένη έρευνα να είναι απαλλαγμένες από κάθε είδους επιρροές. Να αποτελούν δηλαδή ένα αξιόπιστο εργαλείο στο οποίο να μπορούν οι κυβερνόντες να στηρίξουν τους αναπτυξιακούς και άλλους σχεδιασμούς τους. Είχα το μοναδικό προνόμιο να υπάρξω μέλος της πρώτης εκείνης ομάδας και δε θα ξεχάσω ποτέ όσο ζω τη δημιουργικότητα, την επιστημονική αυστηρότητα και το κέφι με το οποίο μελετήσαμε και αναδείξαμε παθογένειες που έπλητταν την τότε κοινωνία μας και που δυστυχώς δεν έχουν ακόμη εκλείψει. Η παιδική εγκληματικότητα, παθογένειες του εκπαιδευτικού μας συστήματος, η μετανάστευση, η πορνεία, το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας, κτλ, κτλ, κτλ. Η «χαμένη άνοιξη», όπως την ονόμασε ο Στρατής Τσίρκας, τέλειωσε για μένα ένα πρωί της 23ης Οκτωβρίου του 1967 όταν ο Μπάμπαλης και ο Σπανός (της Ασφάλειας και όχι της ΕΣΑ) με υποδέχθηκαν στο γραφείο του Ηλία Δημητρά, που με είχε καλέσει για να μου τους …συστήσει. Αυτό αποτέλεσε και το τέλος της «χαμένης άνοιξης» για το Κέντρο, το οποίο ανέστειλε τις εργασίες του, μεγάλο μέρος του προσωπικού του βρέθηκε στη φυλακή, στη παρανομία ή στο εξωτερικό. Ξανάνοιξε πάλι ως Εθνικό Κέντρο με νέα, εν πολλοίς, σύνθεση. Αυτό υπήρξε και το πρώτο καίριο πλήγμα για τον οργανισμό. Η μεταπολίτευση επανέφερε σε τάξη το Κέντρο αλλά χωρίς να του δώσει, κατά τη γνώμη μου, την ηθική και υλική στήριξη που έπρεπε, ώστε να καταστεί ένας ουσιαστικός παράγοντας χάραξης αναπτυξιακής πολιτικής. Τώρα επιχειρείται μια επιπλέον αποδυνάμωσή του. Η συγχώνευση δύο επιστημονικών οργανισμών, που με ευθύνη της Πολιτείας, την τελευταία δεκαετία έχουν μετατραπεί σε «αποπαίδια». Χωρίς στοιχειώδη μέσα για να επιτελούν το έργο τους. Με τη δημιουργία επαναλαμβανόμενων αβεβαιοτήτων. Χωρίς τη χάραξη πλαισίου και στόχων. Δεν πρόκειται να λύσει κανένα πρόβλημα. Ούτε καν να πείσουν τους δανειστές μας ότι κάτι κάνουμε προς την κατεύθυνση του εξορθολογισμού της λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού. Ως πολίτης της χώρας αυτής συμπαρίσταμαι στο προσωπικό του Κέντρου και στα μέλη της επιστημονικής κοινότητας που εναντιώνονται σε μία άσκοπη κίνηση εντυπώσεων και απευθυνόμενος στον εκ των συναρμοδίων υπουργών, με τον οποίoν σε δύσκολες στιγμές βρεθήκαμε στα ίδια χαρακώματα, έχω να του πω: Αντώνη δεν το ξανασκέφτεσαι; Γεράσιμος Νοταράς Πρώην μέλος του προσωπικού του Κέντρου Κοινωνικών Επιστημών Σήμερα Επικεφαλής του Ιστορικού Αρχείου της Εθνικής Τράπεζας