Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Γιώργος Χρυσικός
Η παράγραφος 4) (η οποία δεν διατυπώνεται ως μεταβατική) διαιωνίζει τον όρο «πρώην ΕΙΕ», και αντίκειται στο πνεύμα της συγχώνευσης που δεν μπορεί να είναι άλλο από την δημιουργία ενός ευρύτερου, ισχυρότερου, αλλά πάντως ενιαίου ερευνητικού φορέα. Αν και θα μπορούσε να συζητήσει κανείς την αύξηση του αριθμού των εκπροσώπων των εργαζομένων στα ΔΣ των ερευνητικών κέντρων της ΓΓΕΤ, αυτή θα αφορούσε κατηγορίες εργαζομένων και όχι συγκεκριμένα ινστιτούτα σε βάρος άλλων. Εξ άλλου τα ινστιτούτα εκπροσωπούν στα ΔΣ οι Διευθυντές τους ex officio. Η πρόβλεψη για ειδικούς εκπροσώπους του προσωπικού του ΕΚΚΕ (που δεν θα είναι το πολυπληθέστερο ινστιτούτο στο ΕΙΕ) επιβάλλει διαχωριστικές γραμμές στο προσωπικό (δηλ. εκεί που δεν υπάρχουν) και υπονομεύει την συνοχή του ΔΣ. Το ΕΙΕ (ακριβώς όπως και το ΕΚΚΕ) φέρει ιστορική και επιστημονικά αναγνωρίσιμη επωνυμία η οποία ως έχει μπορεί να στεγάσει οποιοδήποτε επιστημονικό, ερευνητικό ινστιτούτο. Η μετονομασία του ΕΙΕ με την προσθήκη του προσδιορισμού « Κέντρο Θετικών, Ιστορικών και Κοινωνικών Ερευνών» είναι περιττή, περιοριστική και απολύτως μη αποδεκτή. Ξενίζει η απουσία αναφοράς στη υλοποίηση του προϋπολογισμού του ΕΚΚΕ (επιχορήγησης, έργων εξωτερικής χρηματοδότησης κλπ) από το ΕΙΕ. Ξενίζει επίσης η ρητή αναφορά στην διακοπή της μίσθωσης του ακινήτου που στεγάζει το ΕΚΚΕ. Που φαντάζεται ο συντάκτης στο σχεδίου ότι θα στεγαστούν οι ερευνητικές δραστηριότητες του ινστιτούτου; Γιώργος ΧρυσικόςΕρευνητής ΕΙΕ
 
 
ΣΤΑΥΡΟΣ
Για το προσωπικό Ορισμένου Χρόνου που είναι σε αυτά τα ΝΠΙΔ θα πρέπει να γίνει πρόβλεψη για την αναγνώριση της προϋπηρεσίας τους ως «πραγματική δημόσια προϋπηρεσία» για τα θέματα βαθμολογικής και μισθολογικής εξέλιξης και για κάθε άλλη έννομη συνέπεια
 
 
Αναστασία Δανέλη
Οι υπάλληλοι του ΕΚΚΕ, τους τελευταίους μήνες, παρακολουθούμε να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας το «χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου». Και εξηγούμε γιατί χρησιμοποιούμε τον όρο:α) Χάνεται η διακριτή ονομασία του ΕΚΚΕ με την αναγνωρισιμότητα που συνεπάγεται στη διεθνή επιστημονική κοινότητα.β) Συγχωνεύεται με ένα οργανισμό που θεραπεύει διαφορετικό αντικείμενο (ανθρωπιστικές επιστήμες).γ) Μετατρέπεται η σχέση εργασίας του προσωπικού του από μόνιμη σε αορίστου χρόνου και για τη σύνταξη του κανονισμού λειτουργίας του νέου φορέα, σύμφωνα με το εδάφιο 10 α΄του άρθρου 15: «Ως παράλληλος γνώμονας χρησιμοποιείται η εκτίμηση, κατ’ αντικειμενικό τρόπο, των αναγκών σε προσωπικό κάθε φορέα με ανακαθορισμό του αριθμού των οργανικών θέσεών τους στο αναγκαίο για την ορθολογική τους οργάνωση μέγεθος». Ανοίγει δηλ. η κερκόπορτα των απολύσεων στο δημόσιο, χωρίς να δίνεται η δυνατότητα μετάταξης!δ) Αλλάζει το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς. Οι διοικητικοί υπάλληλοι του ΕΚΚΕΑ. Δανέλη, Α. Γυπαράκη, Ευ. Καρανίκας, Ειρ. Κοσμά
 
 
Θωμάς Μαλούτας
Δείτε το άρθρο των προέδρων ΕΚΕΦΕ-Δημόκριτος, ΕΛΚΕΘΕ, Εθν. Αστεροσκοπείο Αθηνών και ΕΚΚΕ, το οποίο αφορά και το αντικείμενο της παρούσας διαβούλευσης ( linkhttp://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_06/10/2012_497821). MONIMEΣ ΣTHΛEΣ Hμερομηνία δημοσίευσης: 06-10-12 Αντιαναπτυξιακά μέτρα και πρόχειραΤων Νικου Κανελλοπουλου, Θωμα Μαλουτα, Κωστα Συνολακη, Καναρη Τσιγκανου* Εχουμε επανειλημμένα εκφράσει την αντίθεσή μας στη λογική των οριζόντιων μέτρων που παγιδεύουν τη χώρα σε διαρκή ύφεση και υποθηκεύουν τις προοπτικές εξόδου της από την κρίση για πολλά χρόνια. Οι λειτουργοί στον χώρο της παιδείας και της έρευνας δεν επέλεξαν, προφανώς, αυτόν τον δρόμο για να πλουτίσουν. Από το σημείο αυτό, όμως, μέχρι την εξοντωτική υποβάθμιση των αποδοχών τους -οι οποίες έμειναν καθηλωμένες όλη την προηγούμενη δεκαετία και έχουν ήδη περικοπεί σε μεγάλο βαθμό- υπάρχει μεγάλη απόσταση. Με τις επερχόμενες περικοπές παγιώνεται η άνιση μεταχείριση σε σχέση με άλλες κατηγορίες δημόσιων λειτουργών, έστω και αν τα προσόντα και ο χρόνος που απαιτείται για την απόκτησή τους είναι σημαντικά μεγαλύτερος για τους λειτουργούς στην έρευνα και την ανώτατη εκπαίδευση. Επίσης, βαθαίνει επικίνδυνα το χάσμα των αμοιβών, ακόμη και ως προς τις υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, κάτι που ενισχύει τις κεντρόφυγες δυνάμεις που ωθούν υψηλού επιπέδου επιστημονικό δυναμικό προς ιδρύματα του εξωτερικού (brain drain). Ο αντιαναπτυξιακός χαρακτήρας αυτών των οριζόντιων μέτρων συμπληρώνεται σήμερα από μια βιαστική κίνηση στον χώρο των Ερευνητικών Κέντρων (ΕΚ), που αφορά συγχωνεύσεις οι οποίες δεν τεκμηριώνονται τόσο όσον αφορά τη σκοπιμότητα όσο και τις επιπτώσεις τους. Βιαστική, αλλά και πρωθύστερη κίνηση, αφού επίκειται η συνολική αναδιάρθρωση του ερευνητικού χώρου με συντεταγμένες διαδικασίες που θα γίνουν με συντονισμό του αρμόδιου φορέα, δηλαδή της Γενικής Γραμματείας Ερευνας και Τεχνολογίας. Οι πρόχειρες αυτές συγχωνεύσεις ΕΚ, που είχαν υποδειχθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, προωθούνται από το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, παρά το ότι δεν τεκμηριώνεται θετικό οικονομικό ή λειτουργικό αποτέλεσμα και ενώ η εναντίωση της ερευνητικής και ακαδημαϊκής κοινότητας είναι ομόφωνη. Επιπλέον, στο κατατεθέν νομοσχέδιο για τη συγχώνευση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) με το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ) περιλαμβάνεται διάταξη με πολύ ευρύτερες συνέπειες, η οποία μετατρέπει τους μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους του πρώτου σε υπαλλήλους με σύμβαση αορίστου χρόνου ώστε να υπαχθούν στο δεύτερο. Η «αθώα» διαδικαστική αυτή πρόβλεψη ανοίγει, εκ των πραγμάτων, τον δρόμο στην άρση συνταγματικών εμποδίων όσον αφορά τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, δημιουργώντας προηγούμενο το οποίο προκαταλαμβάνει τη συζήτηση για την ενδεδειγμένη θεσμική υπόσταση των ερευνητικών φορέων, αλλά και τις εξελίξεις στον πολύ ευρύτερο χώρο των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Aντί της απολύτως ασυντόνιστης, πρόχειρης και ατελέσφορης ενοποίησης ορισμένων ερευνητικων φορέων, θα πρέπει να προχωρήσουν άμεσα συντεταγμένες διαδικασίες για την αναδιάρθρωση του ερευνητικού ιστού με στόχο να δημιουργηθεί κρίσιμη μάζα και επικέντρωση σε τομείς εθνικής σημασίας, ώστε τα Ερευνητικά Κέντρα να μπορέσουν παίξουν τον σημαντικό ρόλο τους στην εθνική προσπάθεια για ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή. Τα προβλήματα της χώρας είναι, προφανώς, υπαρκτά και μεγάλα. Οι λύσεις, όμως, δεν μπορεί να δίνονται με το επικοινωνιακό κριτήριο της κατ’ επίφαση μείωσης του Δημοσίου, χωρίς κανένα μετρήσιμο δημοσιονομικό όφελος και με περιστασιακά εξιλαστήρια θύματα ΕΚ με ιστορία και δυναμικό παρόν. Η έλλειψη δημιουργικής φαντασίας των κυβερνώντων για εξορθολογισμό παραπέμπει στα στερεότυπα που οι ίδιοι επικαλούνται ότι καταπολεμούν. Βαδίζουμε σε ένα δρόμο παράλογων, βιαστικών και αντιαναπτυξιακών επιλογών που μοιάζουν να υπαγορεύουν οι δανειστές και η κυβέρνηση να ακολουθεί σαν υπνωτισμένη. Η κατάργηση των «κόκκινων γραμμών» ακόμη και όσον αφορά την κοινή λογική θα μας αφήσει έκθετους σε όλα εκείνα τα δεινά που η συνετή πολιτική υποτίθεται ότι προσπαθεί να αποφύγει. * O κ. Νίκος Κανελλόπουλος είναι πρόεδρος ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος, ο κ. Θωμάς Μαλούτας, πρόεδρος ΕΚΚΕ, ο κ. Κώστας Συνολάκης, πρόεδρος ΕΛΚΕΘ και ο κ. Κανάρης Τσίγκανος, πρόεδρος Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.
 
 
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ
3/10/2012 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΚΚΕΚρατίνου 9 & Αθηνάς, 105 52, Αθήνα, Τηλ. 210 7491707 Με το Άρθρο 9 του παρόντος Σχεδίου Νόμου το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), ένα διεθνώς αναγνωρισμένο ερευνητικό κέντρο με σημαντικότατο έργο και συμβολή στη συγκρότηση της ερευνητικής παράδοσης στην κοινωνική έρευνα, αποκόπτεται από τον ενιαίο χώρο της Έρευνας – Παιδείας και το θεσμικό πλαίσιο που τον διέπει και αντιμετωπίζεται ως προβληματική δημόσια υπηρεσία που χρήζει εξυγίανσης από το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Η πραγματικότητα είναι ότι το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών όχι μόνο δεν αποτελεί δαπανηρή δομή του δημόσιου τομέα, αλλά, αντίθετα, παρά τη χρόνια υποχρηματοδότησή του, έχει συνεισφέρει στην παραγωγή γνώσης με πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα για την ελληνική κοινωνία και στην αύξηση των εισροών στην εγχώρια οικονομία με την απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων. Η τρέχουσα ηλεκτρονική “διαβούλευση” για το περιεχόμενο του Σχεδίου Νόμου είναι δυστυχώς προσχηματική. Η ηγεσία του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης έχει ήδη λάβει τις αποφάσεις της, αγνοώντας τις τεκμηριωμένες αντιρρήσεις της ερευνητικής και ακαδημαϊκής κοινότητας (Σύλλογοι Προσωπικού Ερευνητικών Κέντρων, Ένωση Ελλήνων Ερευνητών, Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Ερευνητικών Κέντρων και Ιδρυμάτων, Σύλλογοι μελών ΔΕΠ πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, Σύνοδος Προέδρων των ΕΚ, Σύνοδος Πρυτάνεων). Χωρίς συνολικό σχεδιασμό για την αναδιάταξη του ερευνητικού χώρου, με την ανοχή της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, χωρίς καμία απολύτως τεκμηρίωση του προσδοκώμενου οφέλους, προχωρά στην κατάθεση ενός Σχεδίου Νόμου που πλήττει καίρια το χώρο της Έρευνας και εισάγει νέες πρακτικές παραβίασης του Συντάγματος: 1.Η ένταξη του ΕΚΚΕ (Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου) στο ΕΙΕ (Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου) (παρ. 1) όχι μόνον επιφέρει το τέλος ενός ιστορικού ερευνητικού κέντρου που υπηρετεί για 50 και πλέον χρόνια το δημόσιο συμφέρον, συμβάλλοντας στην κοινωνική αυτογνωσία, αλλά και παραβιάζει κατάφωρα το άρθρο 16 του Συντάγματος που επιτάσσει ότι η ανάπτυξη και η προαγωγή της Έρευνας αποτελούν υποχρέωση του Κράτους και τελούν υπό την εγγύησή του. 2.Ταυτόχρονα παραβιάζει τα προβλεπόμενα από το άρθρο 103 του Συντάγματος περί της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, με την υποχρεωτική μετατροπή της σχέσης εργασίας του μόνιμου προσωπικού του ΕΚΚΕ σε σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (παρ. 4). Εκτιμούμε ότι πρόκειται για μια πιλοτική εφαρμογή της άρσης της μονιμότητας των εργαζομένων στα δημόσια ερευνητικά κέντρα και στο δημόσιο τομέα, που προοιωνίζεται παραβίαση κατοχυρωμένων εργασιακών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων. 3.Δημιουργεί έναν ερευνητικό φορέα χωρίς θεματική συνοχή, με αδιευκρίνιστη διοικητική δομή, με αβέβαιη χρηματοδότηση και με ασάφεια ως προς την προστασία τόσο του επιστημονικού έργου όσο και της δημόσιας περιουσίας του ΕΚΚΕ. Οι δυσλειτουργίες και οι ασυνέχειες που θα προκύψουν πριν αλλά και μετά την έκδοση του προβλεπόμενου από την παρ. 3 Προεδρικού Διατάγματος θα διαταράξουν σοβαρά τη συνέχιση του ερευνητικού έργου του ΕΚΚΕ και το μελλοντικό του προγραμματισμό. Ζητούμε την άμεση απόσυρση του Άρθρου 9, με το οποίο, για τους παραπάνω λόγους, η δημόσια κοινωνική έρευνα καταδικάζεται σε δραστική συρρίκνωση και οι λειτουργοί της σε αναγκαστική αργία για άγνωστο χρονικό διάστημα. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την ύπαρξη και την απρόσκοπτη προαγωγή της δημόσιας κοινωνικής Έρευνας. Επιφυλασσόμαστε για την υπεράσπιση με κάθε ένδικο μέσο των κατοχυρωμένων εργασιακών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων μας. Επισημαίνουμε ότι σύμφωνα με παλιότερο άρθρο του Υπουργού κυρίου Μανιτάκη στον ημερήσιο Τύπο (εφημερίδα Αυγή, 18/4/2010), “το συνταγματικό δικαίωμα στη μονιμότητα δεν είναι δυνατόν να το θίξει ο κοινός νομοθέτης”. Στο ίδιο άρθρο ο Υπουργός κατέθετε δημόσια τα εξής: “Δεν τολμώ να φανταστώ ότι θα υπάρξει ελληνική κυβέρνηση που θα επιχειρήσει το αντίθετο, το οποίο θεωρώ ούτως ή άλλως απάνθρωπο: και μόνο η σκέψη του με ξεπερνά ως νομικό, ως συνταγματολόγο, ως δημοκρατικό πολίτη”.