Βλέπετε τα σχόλια του χρήστη «Παύλος»
 
some_text
some_text
some_text
some_text
Παύλος
Από την ανακοίνωση του ICT4GROWTH μέχρι και την πραγματική έναρξη του και την υποβολή σχετικών επιχειρηματικών σχεδίων θα έχουμε φάει τις «σάρκες μας»…από αναβολή σε αναβολή και γενικά μια επισφαλής και περιρέουσα κατάσταση στο ΥΠΑΝ όσον αφορά τα ΕΣΠΑ, Αναπτυξιακό Νόμο, κ.λ.π. Είδωμεν…
 
 
Παύλος
Πραγματικά λυπάμαι πολύ που κι αυτό το νομοθέτημα θα αποτελέσει απλά ακόμη μια προσθήκη στο «βουνό» της χαώδους νομοθετικής παραγωγής αυτής της Χώρας.Πότε επιτέλους θα κατανοήσουμε ότι τα προβλήματα δεν λύνονται άνωθεν και μάλιστα χωρίς πρώτα να εμβαθύνουμε στις πραγματικές αιτίες της απίστευτα χαμηλής παραγωγικότητας στο Δημόσιο;Αν υπάρχει στην Ελλάδα ένας έστω Δημόσιος υπάλληλος που να γνωρίζει απόλυτα το αντικείμενο της υπηρεσίας του, θέλω να τον γνωρίσω!Η πολυνομία, οι αντικρουόμενες διατάξεις, η παγιωμένη πια ανομοιόμορφη αντιμετώπιση ίδιων υπηρεσιακών ζητημάτων από διαφορετικές υπηρεσίες, καθώς και οι σχεδόν καθημερινές τροποποιήσεις, δεν επιτρέπουν σε κανέναν να λειτουργήσει ορθά.Ο Έλληνας Πολίτης ακόμη και για τα πιο απλά πράγματα που αιτείται, υποχρεώνεται να ταλαιπωρηθεί και να ξοδευτεί αφάνταστα, λόγω της υφιστάμενης σχεδίασης του όλου νομικού πλαισίου αλλά και της εφαρμοζόμενης πρακτικής, ενώ ταυτόχρονα ταλαιπωρείται και ο δημόσιος υπάλληλος που καλείται να τον εξυπηρετήσει.Η διαφορά ενός αποδοτικού υπαλλήλου από κάποιον μη αποδοτικό, μέσα σ’ αυτό το «πάσχον» σύστημα, ΕΛΑΧΙΣΤΑ αποτελέσματα έχει προς όφελος του συναλλασσόμενου. Όμως, η πλήρης εξαφάνιση της γραφειοκρατίας που έχει προκληθεί από τα χιλιάδες νομοθετήματα, θα κάνει ΑΜΕΣΩΣ τη ζωή όλων πολύ καλύτερη.Η απάντηση σ’ όλα αυτά είναι αυτονόητη: ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΣΗ ΠΑΝΤΟΥ!Όσο για την «αξιολόγηση» των υπαλλήλων, το ΒΕΒΑΙΟ είναι ότι δεν πρόκειται να γίνει με αντικειμενικό τρόπο, όσες «καλές προθέσεις» κι αν στρωθούν στο πέρασμά της, καθώς είναι δεδομένη η υποκειμενικότητα του κάθε αξιολογητή ή εισηγητή, ενώ ταυτόχρονα η κρίση του δεν μπορεί να στηριχθεί σε επαρκή γνώση του συνολικού έργου του αξιολογούμενου, για τον οποίο συνήθως γνωρίζει ελάχιστα πράγματα από «πρώτο χέρι».Για να ολοκληρωθεί σωστά μια ιδεώδης αξιολόγηση, απαιτείται υπερβολικά μεγάλος χρόνος σοβαρής ενασχόλησης, διαρκής και καθημερινή «μέτρηση», στατιστική ανάλυση, συγκριτική εκτίμηση προσόντων, αδιάσειστα αποδεδειγμένα γεγονότα, καθολικά αποδεκτά κριτήρια και κλίμακες και πολλά άλλα. Όμως όλα αυτά κατατείνουν στην εξομοίωση του ανθρώπινου δυναμικού με «μηχανήματα» ή εξαρτήματα μηχανής…Για παράδειγμα, ένας βαθμός 10 υπαλλήλου μιας Υπηρεσίας, μπορεί κάλλιστα σε μια άλλη όμοια Υπηρεσία να αντιστοιχεί σε 7, λόγω διαφορετικών δεδομένων, κάτι που είναι μεν απαράδεκτο αλλά ταυτόχρονα το πιο πιθανό.Τελικά, κι αυτή η διαδικασία αξιολόγησης, είτε θα γίνεται πρόχειρα και αυθαίρετα με εντελώς υποκειμενικά κριτήρια (όπως η ισχύουσα), είτε δεν θα γίνεται καθόλου. Συνεπώς, για ποιό λόγο να προστίθεται κι άλλη «αγγαρεία» και γραφειοκρατία στο Δημόσιο; Μήπως δεν μας φτάνει η ήδη υπάρχουσα;Εάν απλουστευτούν όλες οι διαδικασίες, εάν αυτοματοποιηθούν και εκσυγχρονιστούν τα πάντα και εάν ο Πολίτης δεν απαιτείται να συναλλάσσεται με το δημόσιο και να ταλαιπωρείται, αλλά ότι εύλογο κι αν επιθυμεί να γίνεται με άνετο και άμεσο τρόπο (όπως γίνεται σε πολλές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες), ενώ την ίδια στιγμή οι υπάλληλοι να αντιμετωπίζουν την εργασία τους τιμητικά, εφόσον πια δεν θα τους εξαντλεί, τότε ίσως και να μην χρειάζεται καν η αξιολόγηση…Το Δημόσιο στην Ελλάδα έτσι κι αλλιώς έχει καταντήσει «αποκρουστικό» ακόμη και γι αυτούς που λαχταρούσαν μια «θεσούλα» σ’ αυτό. Έχει επέλθει πλήρης εξαθλίωση με τις βάρβαρες μισθολογικές περικοπές. Άρα, εφόσον εμφανίζεται ως δεδομένο ότι θα απομακρυνθούν εκατοντάδες χιλιάδες υπάλληλοι και μάλιστα πριν την εφαρμογή του παρόντος νομοσχεδίου, ποια είναι η πραγματική ανάγκη για ακόμη μια νομοθετική πρωτοβουλία αυτού του είδους; Υποτίθεται ότι όλοι οι «κακοί και ανεπαρκείς» υπάλληλοι θα εκδιωχθούν, οπότε οι εναπομείναντες θα είναι όλοι «καλοί»…
 
 
Παύλος
Συμφωνώ με τους «προλαλήσαντες» κι επιπλέον όσον αφορά την ισότιμη μεταχείριση πολιτών για την e-στελέχωση μέσω του open.gov, μάλλον διάτρητη, με πολλά κενά μου φαίνεται. Περιορίζεται στην εκδήλωση ενδιαφέροντος και στην υποβολή υποψηφιότητας και μόνον αυτό…Από εκεί και πέρα, άγνωστη η τύχη της υποβολής…Πιστεύω θα έπρεπε να υπάρχει κάποιο «follow up» / «feedback» της αίτησης προς τον ενδιαφερόμενο καθώς και συγκεκριμένα αντικειμενικά κριτήρια δημισιοποιημένης αξιολόγησης.Ευχαριστώ,
 
 
Παύλος
Τα πληροφοριακά συστήματα Διαύγειας και agora.gov.gr (σημείωση: το agora δεν είναι σε λειτουργία ακόμα) θα πρέπει να ενσωματώνουν και να παρέχουν όχι μόνο ποσοτική πληροφόρηση (ποσοτικές παράμετροι) αλλά και ποιοτική (ποιοτικά χαρακτηριστικά διοικητικών πράξεων, ανάληψη προμηθειών από συγκεκριμένους προμηθευτές του Δημοσίου, πλήρωση των κριτηρίων επιλογών ανάληψης έργων προμηθειών, βέλτιστες πρακτικές που πρέπει να ακολουθούνται, δυνατότητα παροχής πλήρους ιστορικού συναλλαγής με το Δημόσιο (logs), κ.λ.π.) Ευχαριστώ,
 
 
Παύλος
Όσον αφορά το ζήτημα του βέλτιστου αριθμού των υπαλλήλων που μπορεί να διοικήσει ένας προϊστάμενος, πιστεύω ότι δεν είναι έυκολο να απαντηθεί αριθμητικά. Οι λόγοι είναι δύο: - Εξαρτάται από την ποιότητα και την ικανότητα του/της προϊσταμένου/-ής. Εδώ τίθεται το ερώτημα κατά πόσον δοκιμάζονται στην πράξη ή επιλέγονται οι πραγματικά κατάλληλοι άνθρωποι να διοικούν έναν αριθμό υφισταμένων για την βέλτιστη απόδοση. - Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις διαδικασίες που καλείται εκ του Νόμου να διεκπεραιώνει η κάθε οργανική μονάδα. Γνωρίζουμε ότι η διοίκηση καλείται να λειτουργεί με βάση τους υφιστάμενους κανόνες δικαίου, οι οποίοι καθορίζουν, πολλές φορές λεπτομερώς, τις διαδικασίες που καλείται να διεκπεραιώνει, ακόμα και τον αριθμό των ατόμων που περιλαμβάνει η κάθε οργανική μονάδα (Δ/νση, Τμήμα, κ.λπ.). Οι νέες δομές που δημιουργούνται, ακόμα και προσωρινά, αυξάνουν τόσο το κόστος της διοίκησης (λογότυπα, εγκαταστάσεις, ορισμός προΙσταμένων, μετακινήσεις, εκπαίδευση υπαλλήλων κ.λπ.) όσο και την ανασφάλεια των συναλλαγών, ιδίως σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες (ηλικιωμένοι, άνεργοι, φτωχοί κ.λπ.) αλλά και στην ίδια την υπόλοιπη Διοίκηση, η οποία πρέπει να ενημερώνεται διαρκώς για τις νέες δομές. Σε περιόδους συγκράτησης των δαπανών είναι προτιμότερο να μην αυξάνονται οι δομές αλλά να αντικαθίστανται / συγχωνεύονται παλαιές με σαφή παραχώρηση αρμοδιοτήτων. Η συνέχεια της Διοίκησης, εκτός από τη νομοθεσία, διαφυλάσσεται από τους ίδιους τους ανθρώπους που αποτελούν τη Διοίκηση. Άλλωστε οι πολιτικές ηγεσίες εναλλάσσονται τακτικά σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα, αλλά ένα σώμα υπαλλήλων εκπαιδευμένο κατάλληλα είναι εκείνο που στην πράξη λειτουργεί τη Διοίκηση, σε οποιοδήποτε πολιτισμένο κράτος. Για το λόγο αυτό έχει σημασία ένα εκπαιδευμένο και αφοσιωμένο δυναμικό να στελεχώνει τη Διοίκηση. Η απαξίωση τής θέσης του μόνιμου στελέχους της Διοίκησης δεν μπορεί να λειτουργεί θετικά σε αυτή την κατεύθυνση. Άραγε οι υπάρχουσες δομές που διαχειρίζονται και εφαρμόζουν συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα διασφαλίζουν την διαφάνεια ή αυξάνουν απλώς την πολυπλοκότητα των διαδικασίων; Από την άλλη πλευρά, η ύπαρξη διαφορετικών δομών αποτελεί παραδοχή ότι οι παραδοσιακές δομές των υπουργείων δεν λειτουργούν με διαφάνεια. Άραγε αυτό συμβαίνει;….