Βλέπετε τα σχόλια του χρήστη «ΠΑΠΠΑΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ»
 
some_text
some_text
some_text
some_text
ΠΑΠΠΑΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ
Όσο αφορά τους Ο.Τ.Α. της Χώρας, όπου βασιλεύει η πλήρης αναξιοκρατία, αλλά και όπου υπάρχουν κάποιες «νησίδες αξιοκρατίας», είναι εγκαταλελειμένες στην τύχη τους με την έννοια οτι είναι πληρως παροπλισμένες, υπάρχουν για τους τύπους, & αγνοούνται συστηματικά και απροκάλυπτα.Στους Ο.Τ.Α. λαμβάνει χώρα η πλήρης & ολοκληρωτική αποδόμηση της έτσι κι αλλιώς αναξιόπιστης και αναποτελεσματικής Δημόσιας Διοίκησης της Χώρας μας.Το σύστημα αυστηρά Δημαρχοκεντρικό, καθιστά το Δήμαρχο απόλυτο άρχοντα, ουσιαστικά με εξουσίες τοπικού δικτάτορα. Η εκπόνηση των όποιων επιχειρησιακών προγραμμάτων, όπως και πλείστες άλλες ενέργειες γίνονται απλά και μόνο για να τηρηθούν δεσμεύσεις που απορρέουν απο διατάξεις νόμων, διαταγμάτων κλπ. Η πρακτική που ακολουθείται είναι «πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα», και ο,τι προκύψει από πιέσεις δημοτών – ψηφοφόρων, ή άλλων ομάδων πίεσης. Ο προγραμματισμός είναι έννοια ασυμβίβαστη με την ακολουθούμενη πρακτική. Επόμενα,είναι εξαιρετικά δύσκολο άν όχι αδύνατο να αξιολογηθούνδιοικητικές ικανότητες όπως π.χ. η ικανότητα στρατηγικού σχεδιασμού, εφόσον είναι ανύπαρκτος, ή ηγετικές ικανότητες οι οποίες έχουν ψαλλιδιστεί ή αφαιρεθεί εντελώς, ή ικανότητες εκπροσώπησης της υπηρεσίας. Εκτός αν εξακολουθούμε να μιλάμε για αξιολογήσεις σαν κι’αυτές που γίνονταν μέχρι τώρα, όπου οι υπάλληλοι βαθμολογούνταν αδιακρίτως με άριστα 10, δηλαδή περίπου ως Θεοί… Για τα εργαλεία αξιολόγησης του αρ.12, πρέπει να πώ οτι είναι εξαιρετικά αισιόδοξη, γαι να μην πώ ανεδαφική η άποψη οτι μπορούν να τύχουν εφαρμογής στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Δεν το θέλουν ούτε η Διοίκηση, (αιρετοί),ούτε οι διοικούμενοι (υπάλληλοι)…για ευνόητους λόγους. Η ικανότητα εκπροσώπησης είναι απαγορευμένη, οι πρωτοβουλίες είναι ενοχλήσεις, η διαχείριση προβλημάτων-κρίσεων είναι αποκλειστικότητα των αιρετών που ρυθμίζουν τις σχέσεις τους με τους ψηφοφόρους τους κ.ο.κ. Θα επανέλθω με πιο στοχοποιημένες παρατηρήσεις
 
 
ΠΑΠΠΑΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ
Επί του άρθρου 1: Πεδίο εφαρμογής Στους Ο.Τ.Α.προσκρούει στην όλη οργάνωση & λειτουργία τους, επόμενα καθιστά δύσκολή αν όχι αδύνατη την εφαρμογή.Η δομή της Τ.Α. δεν είναι προετοιμασμένη να «δεχτεί» τέτοιου είδους συστήματα, και υπάρχει ο κίνδυνος εκφυλισμού τους κατά τα προηγούμενα πρότυπα.(Π.Δ.318/1985). Επί των άρθρων 2,3 & 4: Σχέδια επί χάρτου..1.Ικανότητα στρατηγικού σχεδιασμού: Στρατηγικός σχεδιασμός= ανύπαρκτος. Και όταν «υπάρχει» αυτό γίνεται για την εκπλήρωση ρητών διατάξεων και μόνο.Δεν εφαρμόζεται κανένα σύστημα διοίκησης, τουλάχιστον από αυτά που αναφέρονται στη βιβλιογραφία του management. 2.Ηγετικές ικανότητες: Αδύνατο να αναπτυχθούν και να ευδοκιμήσουν, αφού θεωρούνται ως ενέργειες εχθρικές προς την αιρετή διοίκηση 3.- Διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού: H Tραγωδία…Ένας κόσμος στη συντριπτική του πλειοψηφία αμαθής & βέβαια ανεκπαίδευτος, με σχεδόν αποκλειστικό τυπικό προσόν το «ψηφοφόρος», που χρησιμοποιείται με τη συναίνεσή του ασφαλώς, από τη διοίκηση, σε καθήκοντα άλλα από αυτά για τα οποία προσλήφθηκε, και που η Διοίκηση επικοινωνεί απ’ευθείας μαζί του, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της την ιεραρχία.Εκμηδενίζει έτσι κάθε έννοια ιεραρχίας, αδιαφορεί για τη δημιουργία στελεχών, και το ζήτημα εκπαίδευση δεν την απασχολεί καθόλου. 4.- Ικανότητα εκπροσώπησης της υπηρεσίας: Πάντα γίνεται από αιρετούς 5.- Γνώση αντικειμένου: Eδώ υπάρχει η δυνατότητα από τα στελέχη να παρουσιάσουν ΕΡΓΟ, άσχετα με την μεταγενέστερη αντιμετώπισή του και την όποια τύχη του. 6.- Πρωτοβουλία: Όμοια με το προηγούμενο, αν και οι εισηγήσεις δεν αντιμετωπίζονται θετικ΄λα παρά μόνο όταν γίνονται για αυστηρά υπηρεσιακά θέματα και κατόπιν εντολών. 7.- Ικανότητα λήψης αποφάσεων: Ουδεμία συζήτηση.Ψαλλιδισμένη έως απαγορευμένη. Θεωρελιται εχθρική ενέργεια. 8-Διαχείριση προβλημάτων: Αποκλειστική αρμοδιότητα των αιρετών (της διοίκησης). Η συμμετοχή των προϊσταμένων ζητείται όταν το πρόβλημα φτάνει σε επόπεδο ελεγτκών δημόσιας διοίκησης ή εισαγγελέα. Τότε θυμούνται όλοι οτι υπάρχει προϊστάμενος. 9.- Επικοινωνία: Απ’ευθείας επικοινωνία της διοίκησης με εξευτελισμό κάθε έννοιας ιεραρχίας και υπονόμευση της θέσης των προϊσταμένων.