Βλέπετε τα σχόλια του χρήστη «Τσιούνης Ηρακλής»
 
some_text
some_text
some_text
some_text
Τσιούνης Ηρακλής
Προτάσεις επί του άρθρου 23, που αφορά στα Έντυπα αξιολόγησης. Επειδή η βαθμολογία δεν είναι μυστική (μακάρι να ήταν, οι αξιολογητές θα έκαναν καλύτερα την δουλειά τους) κι επειδή ο κάθε αξιολογούμενος θεωρεί εαυτόν άριστο, αναντικατάστατο και τέλειο υπάλληλο, οποιαδήποτε μη άριστη βαθμολογία που του επιβάλλει ο αξιολογητής θα δημιουργεί γκρίνια, μεμψιμοιρία, αντιπαράθεση, απειλές, αντεκδικήσεις. Γιά να αποφύγουν λοιπόν οι αξιολογητές αυτό το δυσμενές κλίμα, στον χώρο εργασίας, θα βαθμολογούν όλους τους υπαλλήλους με άριστα. (Αυτό γινόταν μέχρι τώρα) ΄Ετσι ως Πόντιοι Πιλάτοι θα έχουν την ηρεμία τους, οι υφιστάμενοι θα έχουν να λένε για την «καλωσύνη» του προϊσταμένου τους κι έτσι όλοι θα είναι ευχαριστημένοι, πλην των εργατικών, τιμίων και ευσυνειδήτων οι οποίοι θα διαπιστώνουν στην πράξη ότι, είτε εργαστείς είτε όχι, η αμοιβή σου θα είναι η ίδια. Γιά να μην ανακύψει αυτό το πρόβλημα, δύο λύσεις υπάρχουν: Είτε να προβλέπεται από το Π.Δ. ποσοστό βαθμολογίας ( πχ 20% μόνο άριστοι, 40-60% καλοί έως πολύ καλοί και 20% μέτριοι έως κακοί) ποσοστό όμως αυθαίρετο που μπορεί να κριθεί αντισυνταγματικό, είτε να προβλεφθεί η μεταξύ των αρίστων, ή πολύ καλών υποχρεωτική σειρά κατάταξης. Να προβλεφθεί δηλ. μία παράγραφος που θα γράφει: Ποιά θέση κατέχει στην αξιολόγηση μεταξύ των ομοιοβάθμων του υπαλλήλων. Θα μπορεί δηλαδή ο αξιολογητής να βαθμολογεί όλους τους υπαλλήλους με άριστα, αλλά ταυτόχρονα θα υποχρεούται να επιλέξει και μεταξύ των αρίστων ποιός είναι ο καλύτερος, ο λιγότερο καλός κοκ. Μ’ αυτόν τον τρόπο και ο αξιολογούμενος θα είναι ευχαριστημένος αφού θα έχει βαθμολογηθεί με άριστα, (ανεξαρτήτως του αν αξίζει, ή όχι) η δημόσια διοίκηση θα μπορεί να επιλέγει τον καλύτερο για προαγωγή, αφού θα έχει αντικειμενικά στοιχεία επιλογής αλλά και ο διευθυντής θα κρίνεται στην συνείδηση των υφισταμένων του και θα αποκτά το απαιτούμενο κύρος, εφ’ όσον είναι ακριβοδίκαιος και δεν μεροληπτεί υπέρ κάποιου.