Βλέπετε τα σχόλια του χρήστη «Ιωάννα Τσίγκανου»
 
some_text
some_text
some_text
some_text
Ιωάννα Τσίγκανου
Έκπληκτος και ενεός ο νομικός κόσμος της χώρας προσπαθεί να κατανοήσει το πνεύμα και το γράμμα του άρθρου 9 του υπό διαβούλευση πολυδιαφημισθέντος Σχεδίου Νόμου περί κατάργησης – συγχώνευσης φορέων του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα.Πραγματικά απαιτείται η επιστράτευση της επιστημονικής μας φαντασίας προκειμένου να κατανοήσουμε το γράμμα του νόμου, καθώς συνιστά ευθεία προσβολή τόσο της ελληνικής γλώσσας όσο και της νομικής γλώσσας. Οι συντάκτες του κειμένου παρέδωσαν προς διαβούλευση ένα κείμενο γλωσσικά και συντακτικά απαράδεκτο, νομοτεχνικά ατελές και αόριστο που βρίθει ανακριβειών και αντιφάσεων. Φαίνεται πως ο πολιτικός, νομοθετικός και ιδεολογισμός κυνισμός με τον οποίο προωθούνται οι πιλοτικές καταργήσεις – συγχωνεύσεις φορέων αντανακλάται και στη διατύπωση του κειμένου.Ως προς το πνεύμα του νόμου, το εν λόγω άρθρο συνιστά θεσμική αλλοίωση των ακαδημαϊκού χαρακτήρα δημόσιων ερευνητικών δομών της χώρας αφού τις μεταχειρίζεται ως υπηρεσίες και οργανικές μονάδες. Σε μια ιστορική συγκυρία που δομές αιχμής για την έξοδο της χώρας από την κρίση, όπως τα ερευνητικά κέντρα είναι περισσότερο από ποτέ απαραίτητες, η πολιτεία επιλέγει να τις απαξιώσει, υποβαθμίσει και αφανίσει, αρχής γενομένης από τον πιο μικρό και ως εκ τούτου πλέον ευάλωτο κρίκο.Δεν θα ασχοληθώ ούτε με την αντισυνταγματικότητα της ρύθμισης του άρθρου 9 αναφορικά με τη νομική προσωπικότητα των υπό συγχώνευση φορέων, ούτε με την – με εξαιρετική ομολογουμένως μαεστρία – προωθούμενη άρση της συνταγματικά κατοχυρωμένης μονιμότητας δημοσίων λειτουργών και υπαλλήλων. Αυτά είναι πολύ προφανή για να χρήζουν κριτικής και σχολιασμού. Ο εξαιρετικά αναρμόδιος για τα θέματα της έρευνας αξιότιμος κ. Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, ως διαπρεπής συνταγματολόγος, τα γνωρίζει. Μάλλον εκ παραδρομής συμπεριελήφθη μια τέτοια ρύθμιση στο υπό διαβούλευση Σχέδιο Νόμου.Θα ασχοληθώ όμως με την ποιότητα της δημοκρατίας μας. Διότι η εν λόγω ρύθμιση του άρθρου 9 αυτό που κυρίως προσπαθεί με μετέωρο βήμα νομικής ασάφειας να προωθήσει είναι η βίαιη αλλαγή των θεσμών και η αναγκαστική και εκβιαστική μετατροπή των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων χωρίς ουδεμία δυνατότητα ανακούφισης μέσω του θεσμού των μετατάξεων. Είναι αυτή η βία κατά θεσμών, δημοσίων αγαθών και δικαιωμάτων που συνιστά «έγκλημα και τιμωρία».Στη δε περίπτωση του ΕΚΚΕ η τιμωρία στρέφεται και κατά της κοινωνίας αφού την αποστερεί από τη δυνατότητα της ανεξάρτητης επιστημονικής του μαρτυρίας για τα τεκταινόμενα σήμερα στην κοινωνία.Για όλους τους παραπάνω λόγους είναι ευνόητο ότι το άρθρο 9 χρήζει απόσυρσης. Ιωάννα Τσίγκανου, Διευθύντρια Ερευνών, ΕΚΚΕ, Κοινωνιολόγος του Εγκλήματος
 
 
Ιωάννα Τσίγκανου
Πέραν των όσων έχουν ήδη σημειωθεί, το άρθρο 9 σε συνδυασμό με το άρθρο 15 (Γενικές Διατάξεις) αποκαλύπτει τους κινδύνους που εγκυμονεί η κατάργηση του ΕΚΚΕ για την επιβίωση τόσο του μεταφερόμενου Ινστιτούτου όσο και του προσωπικού του Κέντρου. 1. Δεν προβλέπεται καμία κατοχύρωση των επιστημονικών αντικειμένων του Ινστιτούτου πλέον του ΕΚΚΕ το οποίο εντάσσεται στο ΕΙΕ.2. Δεν προβλέπεται η διατήρηση της κυριότητας και χρήσης του αρχείου και της περιουσίας του Κέντρου από το Ινστιτούτο του ΕΚΚΕ. Αντιθέτως προβλέπεται η κτήση της κυριότητας και η χρήση τους από το ΕΙΕ.3. Δεν προβλέπεται μεταφορά του προϋπολογισμού του ΕΚΚΕ.4. Παραμένει μετέωρη η στέγαση του Ινστιτούτου του ΕΚΚΕ.5. Μεταβιβάζεται η αποκλειστική χρήση του λογοτύπου του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ. Αναφορικά με την τύχη του προσωπικού, πέραν της αντισυνταγματικής άρσης της μονιμότητας των δημοσίων λειτουργών που προβλέπει το άρθρο 9 η εφαρμογή των γενικών διατάξεων έχει τις εξής συνέπειες. 1. Λύση της σχέσης εργασίας του προσωπικού επί θητεία, δηλαδή ερευνητών Γ’ και Δ’ βαθμίδας του ΕΚΚΕ.2. Άμεσο κίνδυνο απόλυσης του προσωπικού κατ’ εφαρμογή της έκδοσης των Κανονισμών λειτουργίας του εδαφίου 10,α και β, του άρθρου 15 του υπό διαβούλευση Σχεδίου Νόμου.3. Απώλεια εργασιακών, μισθολογικών και ιδιαίτερα ασφαλιστικών δικαιωμάτων για το προσωπικό του ΕΚΚΕ (ενδεικτικά ΕΦΑΠΑΞ). Ως εκ τούτων η προσεκτική και συνδυαστική ανάγνωση των διατάξεων του Σχεδίου Νόμου υπογραμμίζει περαιτέρω την ανάγκη της άμεσης απόσυρσης του άρθρου 9 πριν επέλθει οριστικά το καταστροφικό αποτέλεσμα που αυτό επαγγέλλεται για το ΕΚΚΕ. Ιωάννα Τσίγκανου – Μαρία ΘανοπούλουΔιευθύντριες Ερευνών – ΕΚΚΕ
 
 
Ιωάννα Τσίγκανου
Πριν ακόμη ολοκληρωθεί η διαδικασία διαβούλευσης εκδόθηκε η υπ. αριθμ. 13191/ 8.10.2012 (ΑΔΑ: Β4349-Θ6Ε) Υπουργική Απόφαση, του Υπουργού Παιδείας κ. Κ. Αρβανιτόπουλου με θέμα «Υπαγωγή Ινστιτούτων των Ερευνητικών Κέντρων υπό την εποπτεία της ΓΓΕΤ στην αρμοδιότητα των ΤΕΣ» με βάση την οποία στην αρμοδιότητά του ΤΕΣ Κοινωνικών Επιστημών υπάγονται τα εξής ερευνητικά Ινστιτούτα: α) Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών (Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών) και β) Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης (Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών). Όπως αναγράφεται στο άρθρο 3 του π.δ 226/1989΄(ΦΕΚ Α΄107) του ΕΙΕ το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης – ΕΚΤ αποτελεί υπηρεσία του ΕΙΕ που έχει ως αντικείμενο «τη συγκέντρωση και οργάνωση και ροή σε εθνικό επίπεδο των επιστημονικών και τεχνολογικών πληροφοριών» και μάλιστα όλων των επιστημονικών πεδίων και κλάδων. Είναι εντυπωσιακή η μετατροπή υπηρεσίας σε ερευνητικό ινστιτούτο και μάλιστα ερευνητικό ινστιτούτο που υπάγεται στον τομέα των κοινωνικών επιστημών. Την ίδια στιγμή που ο κατ’ εξοχήν ιστορικός ερευνητικός φορέας για την κοινωνική έρευνα – το ΕΚΚΕ – καταργείται και «διασώζεται» το αντικείμενό του συρρικνούμενο σε ένα Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών που «εντάσσεται» αορίστως στο ΕΙΕ, η υπηρεσία του ΕΙΕ, Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης – ΕΚΤ, να «αναβαθμίζεται» σε ερευνητικό ινστιτούτο και μάλιστα στο πεδίο των κοινωνικών επιστημών και νομιμοποιείται ως ισοδύναμη με το Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών του ΕΚΚΕ ; Τι μπορεί να σημαίνει μια τέτοια βεβιασμένη απόφαση; Τι σχέση μπορεί να έχει με την επιχειρούμενη κατάργηση – συγχώνευση του ΕΚΚΕ; Τσίγκανου Ιωάννα – Θανοπούλου ΜαρίαΔιευθύντριες Ερευνών – ΕΚΚΕ
 
 
Ιωάννα Τσίγκανου
Η εξουσιοδότηση για έκδοση ΠΔ που παρέχει το άρθρο 4 του νομοσχεδίου είναι πολύ γενική και αόριστη και δεν θέτει κριτήρια για την κατάργηση, συγχώνευση ή αναμόρφωση των φορέων που αφορά αυτή η εξουσιοδότηση καθώς και την κατάργηση, αντικατάσταση ή τροποποίηση κάθε νομοθετικής ή κανονιστικής διάταξης σχετικής με τη σύσταση, την οργάνωση, τη λειτουργία και τις αρμοδιότητες των φορέων αυτών. Ως εκ τούτου το άρθρο αυτό αντίκειται στο άρθρο 43 παρ. 2 του Συντάγματος. Κατ’ αυτόν τον τρόπο εξουδετερώνεται η νομοθετική λειτουργία της Βουλής και πλήττεται η κοινοβουλευτική δημοκρατία. Η ως άνω αοριστία επιπλέον αντανακλάται και στο γεγονός ότι δεν προσαρτάται ως όφειλε το παράρτημα στο υπό διαβούλευση σώμα του νομοσχεδίου. Εαν το άρθρο διατηρηθεί και εφαρμοστεί ως έχει η σκοπούμενη οργάνωση της δημόσιας διοίκησης δε θα ευοδωθεί. Αντίθετα κάθε οργανική μονάδα του δημοσίου θα βρίσκεται στο έλεος συγκυριακών επιτροπών που θα αποφασίζουν με αδιαφανή κριτήρια για την τύχη της και κατ’ επέκτασιν για τη νέα φυσιογνωμία της δημόσιας διοίκησης. Ιωάννα Τσίγκανου – Μαρία Θανοπούλου