Βλέπετε τα σχόλια του χρήστη «Σταύρος Κυριαζής»
 
some_text
some_text
some_text
some_text
Σταύρος Κυριαζής
1. Θα ήταν εξαιρετικά καθησυχαστικό, εάν ήσασταν στη θέση να μας διαβεβαιώσετε, ότι η εν λόγω ρύθμιση -υπό συγκεκριμένες συνθήκες και όρους- δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει προς εντελώς διαφορετική κατεύθυνση!Για να κατανοήσετε όλοι τι ακριβώς εννοώ, σας παραθέτω ένα χαρακτηριστικό και εξόχως «διδακτικό» παράδειγμα (προς αποφυγήν)…http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=144307.Δυστυχώς, είναι φύσει αδύνατο να δοθούν τέτοιες εγγυήσεις, αφού η ιστορία μας διδάσκει πως συνήθως ο πολιτικός χρόνος είναι κατά πολύ συντομότερος του χρόνου εφαρμογής και ωρίμανσης κάθε επιχειρούμενης αλλαγής.Προφανώς και δεν πιστεύει κανείς ότι κάτι τέτοιο συμπεριλαμβάνεται στις προθέσεις του νομοθέτη (αυτό άλλωστε, θα ήταν αδιανόητο για την κοινωνία μας)!Αλλά η αδυναμία να αποκλεισθεί ένα ακραίο και ανεπιθύμητο φαινόμενο, φρονώ ότι καθιστά επικίνδυνη -τουλάχιστον- την εν λόγω ρύθμιση.Και ιδιαίτερα, όταν ορισμένοι μάλλον θα …εύχονταν να βρούν έτοιμη και ψηφισμένη μια τέτοια πρόβλεψη και «καλλιεργημένο» το τοπίο, ώστε να το εκμεταλλευθούν δεόντως! 2. Εκτός αυτού, με τις διατάξεις του άρθρου 7, αναβιώνει στη δημόσια διοίκηση και στον εργασιακό της χώρο, το φαινόμενο της «ιατρικοποίησης» (medicalization) της εργασίας. Οι επικίνδυνες αυτές θεωρήσεις αυτές μπορεί να γίνουν αντιληπτές ως προσεγγίσεις που στην ουσία υποστηρίζουν ότι η ιατρική παράγει «πειθήνια σώματα» (docile bodies) (βλ. Williams and Calnan, 1996).Επισημαίνεται, ότι πέρασαν ήδη 40 και πλέον χρόνια, που η σύγχρονη κοινωνιολογία με την οριστική καταδίκη του βιοιατρικού μοντέλου και την επικράτηση της ολιστικής προσέγγισης της υγείας και της ασθένειας, έχει απορρίψει την ως άνω πρακτική, ως αναχρονιστική και επικίνδυνη.Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της άποψης, η ιατρική παρεμβαίνει και επηρεάζει αρνητικά ολοένα και περισσότερες πτυχές του καθημερινού βίου, με σημαντικές κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες και με επιπτώσεις ακόμη και σε ασφαλιστικά ζητήματα (βλ. «κοινωνικός Καιάδας»). Για παράδειγμα, μπορεί κάλλιστα να δοθεί αφορμή σε εταιρίες, ώστε να ζητούν αυξημένα ασφάλιστρα προκειμένουν να ασφαλίζουν εργαζόμενους ή/και δεν θα αποζημιώνουν εργαζομένους, που θα αποτελούν στην πράξη τα θύματα ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών. 3. Το σημαντικότερο όλων όμως, είναι ότι η εν λόγω διάταξη καταστρατηγεί την ισχύουσα νομοθεσία περί Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας, η οποία -σημειωτέον- επιτάσσεται από Διεθνείς Συνθήκες και Συμβάσεις. Για την ακρίβεια, η διάταξη «επιβουλεύεται» την ίδια την λειτουργία θεσμών, όπως η Ιατρική της Εργασίας, ο Τεχνικός Ασφάλειας, οι Επιτροπές Υγιεινής και Ασφάλειας, αφού επιχειρείται η δια της πλαγιοκόπησης κατάργησή τους στην πράξη. 4. Τέλος, είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό το γεγονός, ότι αρκετοί πρόθυμοι -που προφανώς «ορέγονται να βολευθούν» σε θέσεις ελεγκτικών επιτροπών ιατρονομικού τύπου- έσπευσαν να προτείνουν τροποποιήσεις της προκείμενης διάταξης, πράγμα που μπορεί εύκολα οποιοσδήποτε να διαπιστώσει διαβάζοντας προηγούμενα σχόλια.Είναι ηλίου φαεινότερον ότι το μόνο που στοχεύουν, είναι να την «φέρουν στα δικά τους μέτρα», δηλαδή όπως ακριβώς τους εξυπηρετεί.Καλό θα είναι λοιπόν, να προσεχθεί αυτό το τελευταίο, ώστε να μην τους γίνει τόσο εύκολα το …χατήρι (κάτι που εύλογα μπορεί να εκληφθεί και ως «ρουσφετάκι»).
 
 
Σταύρος Κυριαζής
Καλό θα είναι να μην ξεχνάει κανείς ότι η Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης είναι «αδιαβάθμητη» στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας.Εξ ού και ο τίτλος που απονέμει σε καμία χώρα της Ε.Ε., των ΗΠΑ, της Αυστραλίας, της Ασίας κλπ. δεν λογίζεται ως μεταπτυχιακός ή ως διδακτορικός.Προς επίρρωσιν των προαναφερομένων, θα πρέπει να αναφερθεί ότι κανείς απόφοιτος της ΕΣΔΔΑ δεν μπορεί να σταδιοδρομήσει στα Τριτοβάθμια Ιδρύματα οποιασδήποτε χώρας -ούτε της Ελλάδας- (π.χ. για μεταπτυχιακές, διδακτορικές ή μεταδιδακτορικές σπουδές) χρησιμοποιώντας ως μοναδικό του προσόν τον τίτλο αποφοίτησής του από την Σχολή.Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο άλλωστε, χρειάζεται παράλληλα να προσκομίσει και τον τίτλο σπουδών του σε οποιδήποτε διαβαθμισμένο εκπαιδευτικό ίδρυμα, τον οποίον απέκτησε πριν ή ακόμη και μετά τη εισαγωγή του στην ΕΣΔΔΑ.Συνεπώς, θεωρώ φρόνιμο να μην τοποθετούμε τον τίτλο της ΕΣΔΔΑ, υπερβολικά πάνω από την πραγματική «εσωτερική του αξία» (υπερεκτίμηση), δεδομένου μάλιστα ότι υπάρχει μεγάλο ενδεχόμενο να αντιμετωπίσουμε στο μέλλον το ζήτημα με ενστάσεις και προσφυγές, που προφανώς θα επιφέρουν καθυστερήσεις στις κρίσεις και τοποθετήσεις και κατ’ επέκτασιν και στο έργο της δημόσιας διοίκησης!Πολύ αβάντα έχει δοθεί ήδη με τα έξι έτη στη βαθμολογική εξέλιξη (και όχι μόνον)!Άλλωστε, είναι αυτονόητο, ότι στις ευνομούμενες πολιτείες, οι τίτλοι σπουδών καθώς και τα αντικειμενικά προσόντα με τα οποία συνδέονται οι κάτοχοί τους, δεν μπορούν να αναβαθμίζονται τεχνητά (δηλ. όχι με νόμους, υπουργικές αποφάσεις και Προεδρικά διατάγματα, αλλά ούτε κάν με το ίδιο το Σύνταγμα της χώρας).Η περίπτωση παραπέμπει σε «κλέπτοντας οπώρας».
 
 
Σταύρος Κυριαζής
Είναι κάποιες φορές που με πιάνει τόσο μεγάλη απογοήτευση…Για παράδειγμα, σκέφτομαι τι καλό μπορεί να περιμένει κανείς πιά, όταν διαβάζει σχόλια όπως αυτό του KKP (10 Μαΐου 2013, 16:32), ο οποίος μπαίνει στον πειρασμό να καταθέσει τις απόψεις του…Μέχρις εδώ, Ok!Δυστυχώς για όλους μας -αλλά και για τον ίδιο- στην προσπάθειά του να φανεί πειστικός και να ενισχύσει την επιχειρηματολογία του, υποπίπτει σε ένα τεράστιο ολίσθημα!Συγκεκριμένα, παραθέτει αναφορές εξαιρετικά παρωχημένες και εκτός κλίματος, δηλαδή όχι απλά από έργο συγγραφέων του περασμένου αιώνα, αλλά από το 1969 και το 1970!!!Απορώ! Κανένα άρθρο για τη διοικητική μεταρρύθμιση δεν βρήκε να έχει έχει δημοσιευθεί μετά το 2000, ώστε να αναφερθεί σε αυτό?Μα ποιός ασχολείται πλέον με συγγραφείς όπως οι Caiden, G.E. καιHanh Been Lee?Άς ανέφερε κάποιον θεωρητικό του NPM ή -έστω- της Σχολής του Public Choice (άλλωστε, κάπου εκεί το πάει το θέμα)…Άκου Caiden, G.E. και Hanh Been Lee…Το χειρότερο όλων είναι πως ο ένας εξ αυτών, στον τίτλο του άρθρου του αναφέρεται σε «application of innovation theory»…Σιγά, μην πάθουμε τίποτε από τον «καινοτομικό οργασμό»!Αφήστε που και οι δύο «λεγάμενοι», ασχολήθηκαν κυρίως με αλλαγές σε χώρες αναπτυσσόμενες, όπως π.χ. το Μπαγκλαντές και το Μαλάουι!!!Έλεος!Αυτές δεν είναι «φρέσκες Ιδέες» για τη Δημόσια Διοίκηση…Δεν πείθουν!Εκτός… εάν εκεί κατατάσσει και την Ελλάδα!
 
 
Σταύρος Κυριαζής
Αυτός ο zarko είναι κολλημένος και μακριά νυχτωμένος…Και δεν φθάνει που αναφέρεται σε ζητήματα εκτός θέματος, αλλά «βασανίζεται με τις εμμονές του» με αφορμή μια απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου (34/2012) σχετική με επίδομα ευθύνης που χορηγείται κατά την αναπλήρωση τμηματαρχών!Μα καλά, είναι δυνατόν κάποιος να θεωρεί αυτό το θέμα τόσο κρίσιμο, ώστε να απασχολεί τον ιστοχώρο της διαβούλευσης?Εκτός, εάν έχει ανατεθεί συγκεκριμένη θέση ευθύνης -που ο zarko την έχει «βάλει στο μάτι»- σε κάποιον άλλον συνάδελφό του…Το χειρότερο όλων, είναι πως «κολλάει» σε μια απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου (34/2012), που ορισμένοι αδαείς του «σφύριξαν» ότι τον εξυπηρετεί, αλλά δεν φροντίζει να ενημερωθεί ότι σήμερα, αυτή η απόφαση, αποτελεί πλέον «νεκρό γράμμα»…Συγκεκριμένα, το θέμα ρυθμίζεται οριστικά υπέρ των αναπληρωτών προισταμένων, με τον Ν. 4141/2013 (άρθρο 17, παράγραφος 3).Μετά από αυτά, μάλλον δεν αξίζει να γίνει προιστάμενος!
 
 
Σταύρος Κυριαζής
Θα ήταν εξαιρετικά ελπιδοφόρο, εάν ήσασταν στη θέση να μας διαβεβαιώσετε, ότι η εν λόγω ρύθμιση -υπό συγκεκριμένες συνθήκες και όρους- δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει και προς αυτήν την κατεύθυνση…Προφανώς και δεν είναι κάτι τέτοιο στις προθέσεις του νομοθέτη (άλλωστε, θα ήταν αδιανόητο για την κοινωνία μας), αλλά η αδυναμία να αποκλεισθεί ένα ακραίο και ανεπιθύμητο φαινόμενο, φρονώ ότι καθιστά επικίνδυνη-τουλάχιστον- την εν λόγω ρύθμιση!Ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ορισμένοι που προσεύχονται να βρούν «καλλιεργημένο» το τοπίο και ψηφισμένη μια τέτοια πρόβλεψη!Σας παραθέτω ένα διδακτικό παράδειγμα (προς αποφυγήν)…http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=144307.Χρειάζεται μεγάλη προσοχή για να καταπιάνεται κανείς με τόσο ευαίσθητες πτυχές, πράγμα που μάλλον δυσκολεύομαι να διακρίνω στο σχέδιο νόμου.