Βλέπετε τα σχόλια του χρήστη «gthomakos»
 
some_text
some_text
some_text
some_text
gthomakos
Τα πιστοποιητικά υγείας θα πρέπει να ξαναζητούνται ειδικά μετά απο κάποια ηλικία π.χ μετά τα 50 έτη και ανά πενταετία,καθώς και όταν οι υπάλληλοι αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης.
 
 
gthomakos
1.Η κατηγοριοποίηση των Δ.Υπαλλήλων με βάση τους τίτλους σπουδών τους είναι διαδεδομενη και εν γένει αποδεκτή (αν και δεν πρέπει να αναγεται σε αναμφισβήτητο αξίωμα για την ιεραρχική ανέλιξη ενός υπαλλήλου). Παρατηρώ όμως την εξής αντίφαση. Ενώ αποσυνδέεται η δυνατότητα προαγωγής ενός υπαλλήλου σε θέση προισταμένου απο την κατηγορία του (δηλ.Διδακτορικά, μεταπτυχιακά, ΠΕ, ΤΕ,ΔΕ , όλοι έχουν την ίδια τύχη)παρόλ΄αυτά όπως αναφέρεται στο άρθρο 16 του παρόντος, λαμβάνονται υπόψη (όπως είναι και λογικό βέβαια)»οι δεξιότητες, οι γνώσεις και οι εμπειρίες του υπαλληλου» για να καθορίσετε τους ατομικούς του στόχους.Δηλαδή θα καλέσετε έναν υπάλληλο ΠΕ να υπογράψει ένα συμβόλαιο αποδοτικότητας, μάλλον, πιο «δύσκολο» απο αυτό που θα υπογράψει ένας υπάλληλος κατηγορίας ΔΕ. Παρόλα αυτά και οι δύο υπάλληλοι θα κριθούν για προισταμενοι με κύριο κριτήριο την «μη προφανή απόκλιση από την στοχοθεσία», ασχέτως εαν ο πρώτος θα έχει ως στόχο να βγάλει, ίσως, τα καστανα απο τη φωτιά και ο δεύτερος απλά, να χωρίσει δυο γαιδάρων άχυρα.Αν μείνει αυτό έτσι είναι ισοπεδωτικό και άδικο. Προτείνω καταρχάς ο ορισμός της στοχοθεσίας και το συμβόλαιο αποδοτικότητας να καταρτίζονται με την σύμφωνη γνώμη και των υπαλλήλων – προισταμένων. Επίσης να γίνει σαφή μοριοδότηση των στόχων ανάλογα με τον βαθμό δυσκολίας τους, και με τον τρόπο αυτό να αξιολογούνται με περισσότερα μορια οι υπάλλλοι που τα καταφέρνουν σε δύσκολους στόχους. Ο καθορισμός του συντελεστή δυσκολίας για κάθε στόχο – αντικείμενο να γίνεται όχι μόνο απο τους προισταμένους αλλά και με την συμμετοχή καιτων υπαλλήλων. Για να αποφευχθεί μάλιστα το φαινόμενο ο κάθενας υπάλληλος να ευλογάει τα γένια του , δηλαδή να προκρίνει το δικό του αντικείμενο ως το δυσκολότερο, να ορισθεί ότι,αφού έχουν καθοριστεί οι συντελεστές δυσκολίας, σε περίπτωση διαφωνίας για τον βαθμό δυσκολίας ενός αντικειμένου μεταξύ δυο υπαλλήλων να αποφασίζεται ανταλλαγή των αντικειμένων τους -δηλαδή να αλλάζουν θέσεις . Εναλλακτικά μπορείτε να επανέλθετε στο απλό και κλασσικό σύστημα δηλαδή να μοριοδοτήσετε με διαφορετικο συντελεστή τους υπάλληλους διαφορετικής κατηγορίας (ΠΕ > ΤΕ > ΔΕ),όσον αφορά την αξιολόγησή τους για θέση προισταμένου. Εννοείται ότι είναι κομβικής σημασίας το νομικό πλαίσιο που θα ρυθμίζει τα περι του συμβολαιου αποδοτικότητας.Και εκεί , αναμένω να ξεκαθαριστούν οι ασάφειες, αλλά και να συνδεθεί η επιτευξη των στόχων όχι μόνο με ποσοτικά αλλά κυρίως με ποιοτικά κριτήρια, τον έλεγχο και την τήρηση των οποίων κάποιοι θα πρέπει να αναλάβουν υπεύθυνα.Θα πρέπει να αποφασίσετε ποιον υπάλληλο θέλετε. Αυτόν που παράγει «φασόν» διοικητικές πράξεις,ασθμαίνοντας να «παραγει» έργο – για να πιάσει τους στόχους – και αν τον ρωτήσεις «που το λέει αυτό ο νόμος» σε κυττάει σαν εξωγήινο ή αυτόν που βασανίζει το μυαλό του για να λειτουργεί βάσει της αρχής της νομιμότητας;;; 2. Σχετικά με την παρ. 2.7 που αναφέρει οτι «Οι τοποθετούμενοι ως προϊστάμενοι εξακολουθούν να ασκούν τα καθήκοντά τους και μετά τη λήξη της θητείας τους ως την τυχόν επανεπιλογή και τοποθέτησή τους ή την τοποθέτηση νέου προϊσταμένου»,θεωρώ ότι θα πρέπει το αρμόδιο για την επιλογή και τοποθέτηση προισταμένων όργανο να επιλαμβάνεται εγκαίρως και πάντα εντός των ισχύοντων χρονοδιαγραμμάτων ώστε να περιοριστούν αυτού του είδους οι μεταβατικές καταστάσεις που δυστυχώς τείνουν να διαιωνίζονται.Είναι πολύ σημαντικό να ορισθεί ότι το αρμόδιο για την επιλογή των προισταμένων όργανο θα έχει συγκεκριμένες κυρώσεις αν δεν ανταποκρίνεται εντός συγκεκριμένων προθεσμιών στο έργο του. 3. Συμφωνώ με όλους εκείνους που λένε ότι η αξιολόγηση και επιλογή των προισταμένων πρέπει να γινεται απο συλλογικό υπηρεσιακό όργανο και όχι να είνα απόφαση ενός ανδρός. 4. Συμφωνώ με την άποψη , πως οι κλάδοι ΠΕ, ΤΕ,ΔΕ των οποίων οι υπάλληλοι κρίνονται για την πλήρωση θέσεων προϊσταμένων οργανικών μονάδων , θα πρέπει να ορίζονται με σαφήνεια στον Οργανισμό και όχι μόνο στην Πρόκηρυξη 5. Η απόσπαση Προισταμένου που προβλέπει η παρ. 5 θα πρέπει να γίνεται μόνο με τη σύμφωνη γνώμη του υπαλληλου, ειδάλλως μόνο για περιορισμένο χρονικό διάστημα 6 μηνών εντός του οποίου το αρμόδιο όργανο επιλογής προισταμένων θα πρέπει (και αν δεν το κάνει να ειναι πειθαρχικό παράπτωμα) να έχει ορίσει προιστάμενο που θα πληρώνει οριστικά την κενή θέση. Οι αποσπάσεις , μετακινήσεις ανθρώπων και η αναστάτωση της ζωής τους με την επίκληση της υπηρεσιακής ανάγκης (κυκλοφορει και σε καραμέλα)εχει αποδειχτεί επιλήψιμη και έρχεται να συγκαλύψει την ανεπάρκεια και την ανικανότητα προγραμματισμού και οργάνωσης των αρμοδιων.
 
 
gthomakos
Τον άρχοντα τριών δει μέμνησθαι.Πρώτον ότι ανθρώπων άρχει..Δεύτερον ότι κατά νόμους άρχει..Τρίτον ότι ουκ αεί άρχει.. ! Οποιαδήποτε κινητικότητα θα πρέπει γίνεται αφού εκτιμηθούν πρώτίστως η οικογενειακή κατάσταση και τα βιοτικά συμφέροντα του υπαλλήλου και κατόπιν οι υπηρεσιακές ανάγκες. Γιατί οι περισσότερες απο αυτές τις «υπηρεσιακές ανάγκες» δεν θα είχαν μείνει ανικανοποίητες αν κάποιοι άρχοντες κάναν την δουλειά τους σωστά, αν επιδείκνυαν την πρόνοια ενός συνετού οικογενειάρχη.Τουλάχιστον αφού παρετε την απόφαση να θυσιάσετε,πιθανώς, έναν άνθρωπο στέλνοντάς τον στου διαόλου τη μάνα , μακρια απο παιδί και οικογένεια, θα πρέπει να είσασταν υποχρεωμένοι να διατάξετε και πειθαρχικό έλεγχο για να καταδείξει με ποιανού υπαιτιότητα , αμέλεια ή παράλειψη δημιουργήθηκε η εν λόγω ¨»υπηρεσιακή ανάγκη»
 
 
gthomakos
Σύμφωνα με το άρθρο 153 του Δ.Υ Κώδικα «Δεν απολύεται ο υπάλληλος αν η ανικανότητα του επιτρέπει την άσκηση άλλων καθηκόντων».Συνεπώς θα πρέπει -το ερώτημα της Υπηρεσίας να αφορά – και η Υγειονομική επιτροπή να γνωμοδοτήσει όχι μόνο για το αν μπορεί να επανέλθει στα καθήκοντά του αλλά και για το εαν μπορεί να ασκήσει κάποια – όποια – άλλα καθήκοντα.
 
 
gthomakos
Ο περιορισμός , ειδικά, του δικαιώματος του υπαλλήλου περί προσφυγής στις αποφάσεις της Επιτροπής καταδεικνύει την μονομέρεια του νομοθέτη, το έλλειμα δημοκρατικότητας και την τάση συγκεντρωτισμού της εξουσίας.Είναι λάθος.