Βλέπετε τα σχόλια του χρήστη «Andreas Charitos»
 
some_text
some_text
some_text
some_text
Andreas Charitos
Ξένη γλώσσα Το πιο υπερτιμημένο προσόν. Λειτουργεί καθαρά ως παράγοντας μείωσης της υποψηφιότητας των υπαλλήλων για θέσεις ευθύνης, άσχετα με το πόσο ικανοί και αποτελεσματικοί μπορεί να είναι. Με την περιγραφή θέσεων εργασίας μπορεί να αναζητηθεί τόσο για το ποια γλώσσα απαιτείται όσο και το επίπεδο γνώσης αυτής ανά θέση εργασίας. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αφορά όλους π.χ. για να γίνει κάποιος προϊστάμενος θα πρέπει να ξέρει καλή γνώση της αγγλικής γλώσσας ή άλλης από τις τρεις επίσημες της Ε.Ε.
 
 
Andreas Charitos
Εξειδίκευση στο Mamagement Πρέπει να γίνει ένας ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ διαχωρισμός της εξειδίκευσης στη διοικητική επιστήμη. Δεν μπορεί να προσμετρώνται το ίδιο στην επιλογή προϊσταμένων, γενικώς άτομα με περαιτέρω εξειδίκευση (μεταπτυχιακό και διδακτορικό επίπεδο) ασχέτως γνωστικού πεδίου. Πρέπει να γίνει αφής διάκριση στους εξειδικευμένους στο management. Στους πτυχιούχους της εθνικής σχολής δημόσιας διοίκησης και άλλων μεταπτυχιακών τμημάτων του management. Παράδειγμα: πρέπει να τοποθετηθεί προϊστάμενος σε ένα τμήμα Πολεοδομίας Δήμου. Υποψήφιοι για τη θέση ευθύνης δύο μηχανικοί. Και οι δύο είναι κάτοχοι μεταπτυχιακών σπουδών. Ο ένας στην «Στατική των κτιρίων» και ο άλλος στο «Management». Επιστημονικά υπάρχει σαφές προβάδισμα στο δεύτερο που είναι εξειδικευμένος της διοικητικής επιστήμης. Που στην πράξη σημαίνει ότι ο δεύτερος έχει εξειδικευτεί στην επίτευξη αποδοτικότητας με τη σωστή διοίκηση των ανθρωπίνων και υλικών πόρων μιας οργανωτικής μονάδας με το χαμηλότερο δυνατό κόστος γι’ αυτήν. Η επιλογή του συγκεκριμένου μηχανικού στον ιδιωτικό τομέα αποτελεί ΚΑΝΟΝΑ.
 
 
Andreas Charitos
Για την Παλαιότητα. Η παλαιότητα εννοείται ότι δεν μπορεί να καταργηθεί. Αν συμβεί κάτι τέτοιο θα είναι τόσο αντιεπιστημονικό, όσο και αντιμάνατζμεντ.Η παλαιότητα μπορεί να υπερκεραστεί μόνο στις περιπτώσεις όπου ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ένας νεότερος υπάλληλος έχει επιτεύξει υψηλά αποτελέσματα και στόχους. Σε τέτοιους υπαλλήλους η νομοθεσία θα πρέπει να δίνει τη δυνατότητα και τα κίνητρα να λειτουργήσουν ως το καλό παράδειγμα μέσα σε ένα σύστημα που ανταμείβει και παρακινεί τους εργαζόμενους για επίτευξη υψηλών στόχων. Πρέπει όμως να γίνει ένας ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ διαχωρισμός στους πτυχιούχους τριτοβάθμιας (ΠΕ και ΤΕ) και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Στους κατόχους περαιτέρω εξειδίκευσης (μεταπτυχιακό και διδακτορικό επίπεδο) σε θέματα management. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται τόσο οι πτυχιούχοι της εθνικής σχολής δημόσιας διοίκησης όσο και οι πτυχιούχοι μεταπτυχιακών τμημάτων αναγνωρισμένων ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης του εσωτερικού και εξωτερικού με εξειδίκευση στην επιστήμη του management. Για παράδειγμα οι κάτοχοι τίτλων MBA (Master of Business Administration) που αντιπροσωπεύουν κορυφαίες σπουδές στη διοικητική επιστήμη επιβάλλεται να αξιοποιηθούν. Σήμερα στο ελληνικό δημόσιο παρουσιάζεται το εξής τραγελαφικό φαινόμενο. Λόγω της εσκεμμένης εύνοιας της ως σήμερα νομοθεσίας προς τους ΔΕ υπαλλήλους (γεγονός που ευνόησε τη γραφειοκρατία), παρατηρούμε αυτοί να προΐστανται υπαλλήλων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που είναι πολλές φορές κάτοχοι όχι μόνο προπτυχιακών αλλά και μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων. Αυτή η αντίφαση μπορεί να φανεί ξεκάθαρα στο ακόλουθο παράδειγμα: αν οποιοσδήποτε από εμάς ήταν αρχιστράτηγος υπεύθυνος μιας στρατιάς σε έναν πόλεμο, θα αναβάθμιζε ποτέ σε συνταγματάρχη έναν καλό πολεμιστή που ξέρει να χειρίζεται όπλα και να εκτελεί πιστά εντολές; Ο καλός πολεμιστής πρέπει να παρασημοφορείται δηλ να αναγνωρίζεται και να επιβραβεύεται. Δεν πρέπει όμως να του ανατίθεται η διεύθυνση μονάδων, ταγμάτων, στρατού, δηλ. η διαχείριση πόρων (ανθρώπων και εξοπλισμού). Διότι πολύ απλά του λείπει το γνωστικό επίπεδο για να διοικήσει με το σωστό τρόπο τους πόρους που διαθέτει ώστε να κερδίσει τον πόλεμο. Και αυτό δεν αποκτάται μόνον με την εμπειρία. Όμως ούτε μπορείς να πάρεις έναν υπολοχαγό και να τον κάμεις συνταγματάρχη, γιατί ο συνταγματάρχης έχει αυξημένες ευθύνες που η επιτυχής διεκπεραίωσή τους είναι και θέμα εμπειρίας. Η προώθηση ατόμων χαμηλών προσόντων σε θέσεις ευθύνης λειτουργούν ως αντικίνητρα για την αποδοτικότητα των ικανών και χρήσιμων για την οργανωτική μονάδα υπαλλήλων. Αποτελούν με λίγα λόγια το κακό παράδειγμα. Οι ικανότητες ενός υπαλλήλου αποκτούνται από τον συγκερασμό τριών προϋποθέσεων: 1. Γνωστικό επίπεδο: επιστημονική κατάρτιση2. Εμπειρικό επίπεδο: πρακτική εφαρμογή του γνωστικού επιστημονικού ως άνω πεδίου3. Προσωπικές ικανότητες και δεξιότητες: χαρακτηριστικά προσωπικότητας απαραίτητα για την εκτέλεση συγκεκριμένης εργασίας
 
 
Andreas Charitos
Κύριε Υπουργέ,τα στελέχη σας, σας εκθέτουν ανεπανόρθωτα.Θα διαβάσετε τα σχόλια;Περιέχουν επισημάνσεις και προτάσεις βελτίωσης.Ο ν. 3230/2004 έχει εφαρμοστεί ελάχιστα και το γεγονός αυτό σίγουρα δεν οφείλεται στο ότι οι στόχοι τίθενται μετά από συμφωνία των προϊσταμένων και των υπαλλήλων, που προέβλεπε ο συγκεκριμένος νόμος 3230 και εσείς αναιρείτε με τούτο το σχέδιο νόμου. Δίνετε τους υφισταμένους βορά στους προϊσταμένους τους. Ενισχύετε τις ήδη υπάρχουσες δουλικές νοοτροπίες. Ο καλύτερος «γλύφτης» κερδίζει μία θέση πλάι στο «μεγάλο αφεντικό». Το νομοσχέδιο αντιμετωπίζει εξ ορισμού με τον ευνοϊκότερο τρόπο τους προϊσταμένους και διευθυντές και με καχυποψία τους υφισταμένους τους. Έχετε αναρωτηθεί πόσοι από τους προϊσταμένους κατανοούν ή θα καταλάβουν ποτέ τι σημαίνει στοχοθεσία; η οποία είναι καθαρά ένα εργαλείο μάνατζμεντ. Θέλετε να μας πείτε ότι με αυτό το νόμο το ελληνικό δημόσιο θα αποκτήσει ικανούς μάνατζερς που θα μπορούν να υλοποιούν επιτυχώς διοικητικό σχεδιασμό;Αν ναι, ετοιμαστείτε λοιπόν και για τις μεγάλες αποτυχίες και αδικίες εξ αρχής που θα σκάσουν μύτη από την αρχή της υλοποίησης αυτού του νόμου.
 
 
Andreas Charitos
Αναγνώριση εμπειρίας του ιδιωτικού τομέα Οι δυνατότητες και η απόδοση ενός υπαλλήλου σχετίζεται απόλυτα με το «πακέτο» των τριών προϋποθέσεων που αυτός αντιπροσωπεύει: 1. Γνωστικό επίπεδο2. Εμπειρικό επίπεδο3. Προσωπικές ικανότητες και δεξιότητες Όσον αφορά στο δεύτερο για την επίτευξη της στοχοθετημένης αποδοτικότητας δεν μπορεί να αγνοούνται ικανότητες και δεξιότητες του υπαλλήλου που αποκτήθηκαν στον ιδιωτικό τομέα. Αυτό θα πρέπει να αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο φάκελο του εργαζόμενου και να συσχετίζεται με τα έντυπα «περιγραφές θέσεων εργασίας».