Βλέπετε τα σχόλια του χρήστη «Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία»
 
some_text
some_text
some_text
some_text
Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία
Η Ε.Σ.ΑμεΑ. ζητάει την από κοινού εξέταση του παρόντος άρθρου με τη Διοίκηση του ΙΚΑ, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος εμπλοκής των υγειονομικών επιτροπών ΚΕΠΑ που η λειτουργία τους είναι στην ευθύνη του ΙΚΑ από τα οριζόμενα στην παρ. 2.
 
 
Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία
Επαναφέρουμε πάγια πρόταση της Ε.Σ.ΑμεΑ. για την προστασία των εργαζομένων με αναπηρία με ποσοστό αναπηρίας από 50% και άνω από το καθεστώς της διαθεσιμότητας και ζητούμε να εξαιρεθούν ρητά από τις διατάξεις των υποπαραγράφων Ζ1 και Ζ2 της παρ. Ζ του ν. 4093/2012. Επισημαίνουμε ότι άτομα με αναπηρία με ποσοστό αναπηρίας από 50% έως 66%, εργάζονται στην πλειονότητα τους σε φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης και βάσει αποφάσεων του ΑΣΕΠ καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Αυτοί οι εργαζόμενοι δεν έχουν εξαιρεθεί από το μέτρο της διαθεσιμότητας.
 
 
Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία
Από την πρώτη γραμμή της υπό αντικατάστασης παρ. 2 του άρθρου 7 του Κ.Δ.Π.Υ και ΝΠΔΔ προτείνουμε να εξαλειφθεί ο όρος φυσική καταλληλότητα διότι έρχεται σε αντίθεση με την παρ. 1 του άρθρου 7 του Κώδικα (ν. 3528/2007) η οποία αναφέρει: «1. Υπάλληλοι διορίζονται όσοι έχουν την υγεία που τους επιτρέπει την εκτέλεση των καθηκόντων της αντίστοιχης θέσης. Η έλλειψη φυσικών σωματικών δεξιοτήτων δεν εμποδίζει το διορισμό, εφόσον ο υπάλληλος, με την κατάλληλη και δικαιολογημένη τεχνική υποστήριξη, μπορεί να ασκήσει τα καθήκοντα της αντίστοιχης θέσης. Ειδικές διατάξεις για το διορισμό ατόμων με αναπηρία δεν θίγονται.» Βάσει των ανωτέρω η παρ. 2 προτείνεται να διατυπωθεί ως εξής: ««2. Η υγεία των υποψήφιων υπαλλήλων να ασκήσουν τα καθήκοντα της αντίστοιχης θέσης, πιστοποιούνται από δημόσιο νοσοκομείο ή άλλο δημόσιο φορέα παροχής υγειονομικής περίθαλψης με βάση παραπεμπτικό έγγραφο, στο οποίο περιγράφονται από την υπηρεσία, σε γενικές γραμμές, τα καθήκοντα της θέσης που πρόκειται να καταληφθεί.»
 
 
Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία
Άρθρο 8: Με αυτό το άρθρο αντικαθίσταται το άρθρο 56 του Κώδικα Δημοσίων Υπαλλήλων. Στην παρ. 8 του υπό αντικατάσταση άρθρου αναφέρεται: 8. Μετά τη λήξη του ανωτάτου χρονικού ορίου αναρρωτικής άδειας η υπηρεσία ή ο υπάλληλος μετά από αίτησή του, μπορούν να απευθύνονται, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, στην αρμόδια ειδική υγειονομική επιτροπή για γνωμοδότηση περί του ιασίμου ή μη της νόσου. Στη δεύτερη περίπτωση και αφού η γνωμάτευση γίνει οριστική , ο υπάλληλος απολύεται κατά τα οριζόμενο στο άρθρο 153. Πριν τοποθετηθούμε επί του ανωτέρω εδαφίου παραθέτουμε το άρθρο 153 του ν. 3528/2007 του οποίου ζητούμε την τροποποίηση ή και κατάργησή του. Άρθρο 153: Απόλυση για σωματική ή πνευματική ανικανότητα 1. Ο υπάλληλος απολύεται ύστερα από απόφαση του υπηρεσιακού συμβουλίου, αν διαπιστωθεί σωματική ή πνευματική ανικανότητα, σύμφωνα με τα άρθρα 100, 165 και 167 του παρόντος. Δεν απολύεται ο υπάλληλος αν η ανικανότητά του επιτρέπει την άσκηση άλλων καθηκόντων. 2. Ο υπάλληλος που απολύεται σύμφωνα με την παρ. 1 του παρόντος άρθρου αναδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 21 του παρόντος Κώδικα. Ζητούμε καταρχήν την κατάργηση του άρθρου 153 καθώς και κάθε ανάλογης διάταξης που εμπεριέχεται στο παρόντα νόμο (π.χ παρ. 10 του άρθρου 8 του παρόντος νόμου) και στον Κώδικα Δημοσίων Υπαλλήλων (π.χ. άρθρο 165 «Υγειονομικές Επιτροπές» παρ. 2 περ. β. όπως αντικαθίσταται με το άρθο 10 του παρόντος ν/σ ) και αναφέρεται στην απόλυση υπαλλήλου λόγω σωματικής και πνευματικής ανικανότητας. Αυτές οι διατάξεις έρχονται σε αντίθεση με : • Τη Διεθνή Σύμβαση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία η οποία κυρώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων με την ψήφιση του ν. 4074/2012 και τις προσπάθειες εφαρμογής του κοινωνικού μοντέλου της αναπηρίας στη χώρα μας, μέσω των οποίων προωθείται η ένταξη των ατόμων με αναπηρία στην εργασία.• Το Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – 2000 και συγκεκριμένα με το άρθρο 26 «Ένταξη των ατόμων με αναπηρίες» του «Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης», ο οποίος ανακηρύχτηκε στις 7 Δεκεμβρίου του 2000 στη Νίκαια από το Συμβούλιο, το Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, «Η Ένωση αναγνωρίζει και σέβεται το δικαίωμα των ατόμων με αναπηρίες να επωφελούνται μέτρων που θα τους εξασφαλίζουν την αυτονομία, την κοινωνική και επαγγελματική ένταξη και τη συμμετοχή στον κοινοτικό βίο». Επιπρόσθετα, αναφέρουμε και το άρθρο 21 παρ. 1 του Χάρτη όπου προβλέπεται η απαγόρευση όλων των μορφών διάκρισης.• Την ευρωπαϊκή οδηγία 2000/78/Εκ του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2000 για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση όπως έχει ενσωματωθεί στο ν. 3304/2005: Ειδικότερα διατάξεις που αναφέρονται στην απόλυση λόγω σωματικής ή πνευματικής ανικανότητας έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τον ανωτέρω νόμο. Σχόλιο: Αξίζει να επισημανθεί ότι η προστασία του ν.3304/2005 περιλαμβάνει και την απόλυση ή δυσμενή, εν γένει, μεταχείριση προσώπου, η οποία εκδηλώνεται ως αντίμετρο σε καταγγελία ή αίτημα παροχής έννομης προστασίας, για τη διασφάλιση τήρησης της αρχής της ίσης μεταχείρισης (παρ.2, άρθρο 13). Επομένως, και βάσει των ανωτέρω, ο Κώδικας Δημοσίων Υπαλλήλων θα πρέπει να λάβει υπόψη του την νέα κοινωνική προσέγγιση της αναπηρίας και να καταργήσει διατάξεις μέσω των οποίων γίνεται ευθεία αναφορά σε απόλυση λόγω σωματικής ή πνευματικής ανικανότητας. Τέτοιου είδους διατάξεις επιστρέφουν τη χώρα χρόνια πίσω στο αναχρονιστικό ιατρικό μοντέλο της αναπηρίας.
 
 
Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία
Για την προστασία του εργαζόμενου με αναπηρία/χρόνια πάθηση, του οποίου η εκδηλώνεται ή επιδεινώνεται η αναπηρία/χρόνια πάθηση κατά το χρόνο υπηρεσίας του προτείνουμε να επισημανθεί με ρητό τρόπο στο άρθρο 100 του Δημοσιουπαλληλικού Κώδικα, όπως αντικαθίσταται στο παρόν ότι: «Οι ειδικές υγειονομικές επιτροπές του άρθρου 165 είναι υποχρεωμένες, κατά την εξέταση ικανότητας του υπαλλήλου να επανέλθει στα καθήκοντά του, να λάβουν υπόψη τους τις εύλογες προσαρμογές στις οποίες έχει προχωρήσει ή απαιτείται να προχωρήσει ο εργοδότης (στην προκείμενη περίπτωση το δημόσιο) βάσει του άρθρου 10 του ν. 3304/2005.»