Βλέπετε τα σχόλια του χρήστη «ΧΑΡΗΣ ΧΑΤΖΗΒΕΡΟΓΛΟΥ»
 
some_text
some_text
some_text
some_text
ΧΑΡΗΣ ΧΑΤΖΗΒΕΡΟΓΛΟΥ
Άρθρο 3, παρ.6α «Το επαγγελματικό πλοίο αναψυχής πρέπει να συμπληρώνει κατώτατο, ανά διετία, όριο ημερών ναύλωσης, το οποίο ορίζεται σε εβδομήντα (70) ημέρες, όταν εκναυλώνεται χωρίς πλοίαρχο και πλήρωμα,…»Οι εβδομήντα ημέρες ανά διετία ή τριάντα πέντε ετησίως είναι πολύ λίγες. Το προηγούμενο όριο των τριακοσίων ημερών ανά πενταετία ή εξήντα ημερών ετησίως είναι το απόλυτο minimum.
 
 
ΧΑΡΗΣ ΧΑΤΖΗΒΕΡΟΓΛΟΥ
Άρθρο 4, παρ.4 εδάφιο β ¨Επίσης υποχρεούται να επιδεικνύει στην αρμόδια Λιμενική Αρχή, κατά την λήψη της σχετικής άδειας απόπλου, ταυτότητα, διαβατήριο ή άλλο ικανό δημόσιο αποδεικτικό από το οποίο ναπιστοποιείται η ταυτοπροσωπία καθενός από τους επιβάτες. Αν κατά τη διάρκεια της ναύλωσης επέλθει μερική μεταβολή στην κατάσταση επιβαινόντων, ο πλοίαρχος ή ο κυβερνήτης υποβάλει για θεώρηση νέα κατάσταση στην αρμόδια Λιμενική Αρχή. Στην περίπτωση αυτή, τα αποδεικτικά της ταυτοπροσωπίας επιβατών θα προσκομίζονται κατά την θεώρηση της νέας κατάστασης επιβατών καθώς και σε κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή της. Η ολική μεταβολή της κατάστασης επιβαινόντων απαγορεύεται και ισοδυναμεί με τερματισμό της τρέχουσας ναύλωσης.»Η διαδικασία απόπλου στα λιμεναρχεία είναι μία ιδιαιτερως χρονοβόρα και περίπλοκη διαδικασία. Υπάρχουν λιμεναρχεία που ψάχνουν αφορμή να μην δώσουν απόπλου, απλώς και μόνο από ευθυνοφοβία. Πρακτικά αυτή διάταξη υποχρεώνει τον αλλοδαπό κυβερνήτη να προσκομίσει τα διαβατήρια των φίλων/συνταξιδιωτών του στο λιμεναρχείο. Αυτή η διαδικασία εκτός από εξευτελιστική για τον πελάτη είναι ιδιαίτερα χρονοβόρα για τους εκναυλωτές χωρίς να έχει κανένα ορατό αποτέλεσμα για τη δημόσια τάξη. Περιττή γραφειοκρατία!!! Πρέπει να εξαληφθεί οπωσδήποτε.
 
 
ΧΑΡΗΣ ΧΑΤΖΗΒΕΡΟΓΛΟΥ
Άρθρο 3, παρ. 6α: «Το επαγγελματικό πλοίο αναψυχής πρέπει να συμπληρώνει κατώτατο, ανά διετία, όριο ημερών ναύλωσης, το οποίο ορίζεται σε εβδομήντα (70) ημέρες, όταν εκναυλώνεται χωρίςπλοίαρχο και πλήρωμα, …» Οι 70 ημέρες ανά διετία ή αλλιώς 35 ημέρες ανά έτος είναι πολύ λίγες. Το προηγούμενο καθεστώς των 300 ημερών ανά πενταετία ή 60 ημερών ανά έτος είναι το απόλυτο minimum.
 
 
ΧΑΡΗΣ ΧΑΤΖΗΒΕΡΟΓΛΟΥ
Το άρθρο 12 είναι ξεκάθαρα φοροεισπρακτικό. Υπάρχει πλήθος ιδιωτικών σκαφών που δεν φέρουν ελληνική σημαία και βρίσκονται ελλιμενισμένα σε ελληνικές μαρίνες (Γουβιών, Λευκάδος, Λαυρίου, Κω και Δωδεκανήσων). Αυτά τα σκάφη καταβάλλουν τέλη ελλιμενισμού, αμοιβές για εργασίες κατά τη διάρκεια του χειμώνα, καύσιμα, διατροφή και άλλα πολλά. Στην Κω, τη Σάμο και στο Ιόνιο εκατοντάδες άνθρωποι ασχολούνται με το ξεχειμώνιασμα τέτοιων σκαφών. Είναι βέβαιο ότι έχει γίνει σωστός υπολογισμός ή θα τα μαζέψουν και θα φύγουν ?
 
 
ΧΑΡΗΣ ΧΑΤΖΗΒΕΡΟΓΛΟΥ
1) Άρθρο 2, παρ. 1, εδάφιο β) αα)»Στην περίπτωση νηολόγησης σε κράτος – μέλος της Ε.Ε. ή της Ε.Ζ.Ε.Σ. εκτός της Ελβετίας ή του Ε.Ο.Χ., θα πρέπει να αναγράφεται στο έγγραφο εθνικότητας ότι το συγκεκριμένο πλοίο είναι επαγγελματικό» Σε κανένα έγγραφο εθνικότητας, ούτε στο ελληνικό, δεν αναγράφεται (ούτε μπορεί να αναγραφεί) κάτι τέτοιο. Σωστό θα ήταν να τροποποιηθεί η διατύπωση ως εξής: «Στην περίπτωση νηολόγησης σε κράτος – μέλος της Ε.Ε. ή της Ε.Ζ.Ε.Σ. εκτός της Ελβετίας ή του Ε.Ο.Χ., θα πρέπει η επαγγελματικότητα του συγκεκριμένου πλοίου να προκύπτει ρητά από οποιοδήποτε έγγραφο». 2) Άρθρο 2, παρ. 5, εδάφιο 3: » Ο υπολογισμός της χρονικής περιόδου για την πραγματοποίηση του ελαχίστου ορίου ημερών ναύλωσης αναστέλλεται μέχρι την άρση της κατάσχεσης από το αρμόδιο όργανο ή μετά από την έκδοση τελεσίδικης δικαστικής απόφασης» Επιτυχής η πρόβλεψη για αναστολή προθεσμίας κατά τη διάρκεια κατάσχεσης. Ωστόσο: Α. Δεν βγάζω νόημα από τη διατύπωση «Ο υπολογισμός της χρονικής περιόδου … αναστέλλεται …μετά από την έκδοση τελεσίδικης δικαστικής απόφασης».Β. Πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη τι θα συμβεί σε περίπτωση που τελικώς η κατάσχεση δεν αρθεί και λάβει χώρα πλειστηριασμός. Θα γίνει τότε άρση της επαγγελματικότητας του σκάφους και ο πλοιοκτήτης θα καταβάλλει ΦΠΑ με προσαυξήσεις ?